Η συζήτηση στις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές, με αντικείμενο τις εκποιήσεις, αναδεικνύει, πέραν των όποιων διαφορών επί της ουσίας του νομοσχεδίου, και την έλλειψη συνεννόησης και διαλόγου μεταξύ των κομμάτων και της Κυβέρνησης. Ακόμα και μεταξύ πλευρών που, κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, η μεταξύ τους συνεννόηση θα ήταν εκ των ων ουκ άνευ, παρατηρούμε ότι υπάρχει διάσταση απόψεων. Και αναφέρομαι σαφώς στην Κυβέρνηση και την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΣΥ.
Αντί λοιπόν σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα να υπάρξει έγκαιρα ανταλλαγή απόψεων, χωρίς την πίεση του χρόνου, γινόμαστε μάρτυρες μιας διελκυστίνδας και αντιπαραθέσεων, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αποδώσει το επιθυμητό για κανέναν. Το ερώτημα είναι γιατί αφέθηκε ένα τόσο καίριο ζήτημα να υφέρπει, να παραμένει στο ράφι ή απλώς ακροθιγώς και μόνο ευκαιριακά να συζητείται, για να έρθουμε μεσούντος του καλοκαιριού και με τους πολλούς να βρίσκονται σε διακοπές να επιχειρούμε να το συζητήσουμε για να βρούμε λύσεις. Εδώ και μήνες πολλούς, όλοι ήξεραν τις θέσεις όλων.
Οι πάντες γνώριζαν ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι παρέμεναν οχυρωμένοι στις θέσεις τους. Καμιά προσπάθεια δεν κατεβλήθη για αναζήτηση κοινώς αποδεκτών παραμέτρων. Περιορίστηκαν οι μεν να απαιτούν έγκριση του νομοσχεδίου ως έχει και οι δε να αμύνονται λέγοντας ότι χωρίς ριζικές αλλαγές δεν το ψηφίζουν. Κι όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στις εξαγγελίες, διακηρύξεις και δεσμεύσεις τους. Χωρίς χρόνο για ελιγμούς και μετατοπίσεις. Με τον εγωισμό να καθοδηγεί τα βήματά τους. Ποιον ωφελεί και ποιον εξυπηρετεί αυτή η τακτική;
Μήπως υπήρξε από κάποιες πλευρές καταφυγή σε μπλόφα; Ό,τι και να συνέβη, ό,τι και να είχαν στα μυαλά τους οι διάφοροι και όποιο στόχο και αν είχαν, το μόνο που πέτυχαν άλλη μια φορά ήταν να μείνουν και πάλι εκτεθειμένοι στα μάτια των πολιτών. Των πολιτών που ανέμεναν περισσότερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα σε ένα θέμα που, σύμφωνα με τους ίδιους τους πολιτικούς, μπορούσε και να οδηγήσει όλους μας και τη χώρα στο βάραθρο.
Η κρημνοβασία τους εκδηλώθηκε άκαιρα και ασφαλώς χωρίς όφελος για κανέναν. Αντίθετα, ζήμιωσε πολλούς και ενίσχυσε τις αρνητικές γνώμες του πολίτη για την ηγεσία του, σε ώρες που ο λαός ανέμενε άλλη στάση και συμπεριφορά. Αλλά αυτοί τον χαβά τους.
