Όλες οι Κυβερνήσεις, αλλά πολύ περισσότερο η παρούσα, ευαγγελίσθηκαν εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, προεκλογικά αλλά και στη διάρκεια της 17μηνης διακυβέρνησής του με κάθε ευκαιρία διακήρυσσε ότι στόχος του είναι η ενεργότερη (αλήθεια, προς τι ο συγκριτικός βαθμός) ανάμιξη των Βρυξελών στη διαδικασία για λύση στο Κυπριακό.
Παρουσίαζε το εγχείρημα σαν πανεύκολη και αυτονόητη υπόθεση κι αυτό που χρειαζόταν ήταν η υποβολή μιας απλής αίτησης ή η διευθέτηση μιας διαδικαστικής γραφειοκρατικής εκκρεμότητας που οι προκάτοχοί του στάθηκαν ανίκανοι να φέρουν σε πέρας. Ύστερα από 17 μήνες στην εξουσία ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαπιστώνει ότι τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά.
Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας όχι μόνο αδιαφορούν για το πρόβλημά μας, αλλά φαίνεται να μας αγνοούν πλήρως και να αποστρέφουν το πρόσωπό τους. Μπορεί η Λευκωσία να μη παραδέχεται την πραγματικότητα αυτή, αλλά τα γεγονότα βοούν. Υπενθυμίζω ότι μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πήγε στην Αθήνα και είχε συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά.
Νομίζω και οι δυο πλευρές μας είπαν ότι η συνάντηση αυτή είχε κύριο αντικείμενο την προχτεσινή συνάντηση Σαμαρά-Γιούγκερ σε συνάρτηση με το Κυπριακό. Με λίγα λόγια Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό να μεσολαβήσει προς τον νέον ισχυρόν άντρα των Βρυξελών για εκείνη την ενεργότερη ανάμιξη στο Κυπριακό.
Μα αν χρειάζεται η μεσολάβηση τρίτου, έστω κι αν αυτός ο τρίτος είναι η Αθήνα, για να πειστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσει χέρι βοηθείας προς την Κύπρο, για ποιους εταίρους μιλούμε; Γιατί να επενδύουμε ελπίδες και να καλλιεργούμε προσδοκίες σε αόρατες συμμαχικές δυνάμεις που πιθανόν κάποτε να δεήσουν να κινηθούν προς την κατεύθυνση που εμείς θέλουμε;
Τέτοιους μελλοντικούς και σε αναμονή συμμάχους, κατοχυρωμένους μάλιστα από τις γραφές, έχουμε και τους καρτερούμε χρόνια τώρα. Είναι το ξανθό γένος που σύμφωνα με τον Αγαθάγγελο, από στιγμή σε στιγμή βάζει την αρματωσιά του και κατηφορίζει προς τα μέρη μας για να σώσει το έθνος και να του αποδώσει όσα η δύναμη των όπλων του αποστέρησε. Εμείς θέλουμε πράξεις, έργα και αποτέλεσμα. Από δοξασίες και μάλιστα γαρνιρισμένες κατάλληλα και με τις ευλογίες Αρχιεπισκόπων και Πατριαρχών, χορτάσαμε.




