Έσπευσαν για νιοστή φορά ουκ ολίγοι να θριαμβολογήσουν γιατί ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ προέβη ενώπιον συνόδου των ομογενών σε κάποιες δηλώσεις με τις οποίες άφηνε ίχνος ελπίδας για αποφασιστική παρέμβασή προς την κατεύθυνση λύσης του Κυπριακού. Δεν είπε όμως και ποια λύση. Έστω. Πρώτη φορά ακούστηκαν παρόμοιες διατυπώσεις;

Όχι. Ενώπιον συνόδου ομογενών τι θα έλεγε ο κ. Μπάιντεν; Θα κατηγορούσε την πλευρά μας σαν υπεύθυνη της μη λύσης, ή θα μας ζητούσε να δεχθούμε τα τουρκικά σχέδια; Είπε και μάλιστα με πολύ διπλωματικό τρόπο, για να μην ενοχλήσει τους Τούρκους, αυτό που θα ικανοποιούσε τ΄αυτιά μας. Άλλωστε σοβαρά κράτη με σοβαρές πολιτικές που χαράσσονται και εφαρμόζονται σε μακροχρόνιο ορίζοντα και ασφαλώς πρώτα και πάνω απ΄ όλα στη βάση των δικών τους συμφερόντων, δεν αλλάζουν τους σχεδιασμούς τους με πρόσκαιρους υπολογισμούς.

Ούτε για χατίρι φίλων, παλαιών ή καινούργιων. Τούτο φάνηκε και στην περίπτωσή μας και μάλιστα πολύ-πολύ νωρίς, λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις εξαγγελίες του κ. Μπάιντεν. Ήρθε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος του αμερικανικού υπ. Εξωτερικών Μαρί Χαρφ, προκαλούμενη από Κύπριο δημοσιογράφο να μας πει κατάμουτρα ότι άλλη είναι η περίπτωση της Ουκρανίας κι άλλη της Κύπρου. Όσο για τις δηλώσεις Μπάιντεν ούτε είδε, ούτε άκουσε, κατά δική της ομολογία, η κ. Εκπρόσωπος. Και πέστε μου ποιο μήνυμα στέλλει στους Τούρκους και ποιο σε μας.

Ή μάλλον σε μας έστειλε και μάλιστα ισχυρότατο. Εγώ είπε «δεν θα ακολουθήσω το μονοπάτι της ιστορίας, αλλά θα δείξω το δρόμο προς τα εμπρός». Και γνωρίζοντας πόσο λίγο σεβασμό δείχνουν οι Αμερικάνοι στην ιστορία, ο καθένας μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα, χωρίς πολλές-πολλές σκέψεις. Αντίθετα σκέψεις πολλές πρέπει να στροβιλίζουν στο μυαλό μας για τη συνέχεια.

Μα τώρα έχουμε τους υδρογονάνθρακες, είναι το επιχείρημα που προβάλλεται για να τεκμηριωθεί η άποψη ότι είμαστε πια περιζήτητοι εταίροι. Και πόσο δύσκολο είναι για μια υπερδύναμη που θέλει να θωρακίσει τα συμφέροντά της και εκείνα των στρατηγικών φίλων να το πετύχει; Καθόλου. Οι δυσκολίες είναι δικές μας στην προσπάθεια να διεκδικήσουμε το δίκαιό μας. Και ενισχύονται οι δυσκολίες όταν πετούν τα μυαλά μας, αντί προσγειωμένα και ρεαλιστικά να δούμε πώς επιτυγχάνουμε τους στόχους μας..