Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει, σε πλείστες περιπτώσεις, με την πλειοψηφία των παραγόντων των μεγάλων κυρίως ομάδων, μετά από επιτυχίες ή αποτυχίες. Όπως σε όλους τους τομείς της κυπριακής κοινωνίας, έτσι και στον ποδοσφαιρικό χώρο, δεν υπάρχει μέση οδός.

Είτε κάποιοι είναι λαλίστατοι είτε τους ψάχνεις και η κλήση προωθείται ή και σε γράφουν κανονικά, πιστεύοντας ότι αν δεν μιλήσουν θα λυθούν τα προβλήματα της ομάδας τους ως διά μαγείας.
Δεν είναι φετινό αυτό το φρούτο. Δυστυχώς κρατά χρόνια αυτή η εικόνα, θα έλεγα από τις αρχές της παρουσίας των ιδιωτικών σταθμών στην Κύπρο. Όταν όλα είναι καλά και μετά κυρίως από ένα νικηφόρο ντέρμπι ή και την κατάκτηση κάποιου τίτλου, είναι σε φόρμα όλοι.

Όχι απλά μιλούν, αλλά κάνουν και χιουμοράκια, βγάζουν από μόνοι τους και κάποιες ειδήσεις και γενικά είναι μέσα στην καλή χαρά…
Όταν αντιστραφούν οι όροι και όταν τα προβλήματα, τα αγωνιστικά και οικονομικά, πραγματικά δείχνουν βουνό για να τα προσπεράσουν, κρύβονται και το παίζουν προβληματιζόμενοι και συνεχώς εργαζόμενοι για να βρουν λύσεις στα πολλαπλά προβλήματα που τους ταλανίζουν.

Όμως, στα δύσκολα και όχι στα εύκολα είναι που έχει ανάγκη ο οπαδός της όποιας ομάδας να ακούσει τον παράγοντά του.
Όταν, δηλαδή, κάτι δεν πάει καλά, ο οπαδός που πληρώνει από το υστέρημά του και πάει γήπεδο, θέλει και έχει δικαίωμα να ενημερωθεί.

Ώσπου αυτό το απλό και αυτονόητο δεν γίνεται αντιληπτό από αυτούς που πρέπει, οι ίδιοι θα εξακολουθούν και εκτεθειμένοι να μένουν στα μάτια της κοινής γνώμης και ασφαλώς δεν θα πείθουν όταν θα μετατραπούν και πάλι σε λαλίστατους…

Κατά τα άλλα, ξεκαθαρίζει το τοπίο σε ό,τι αφορά την εξάδα, θα τολμούσα να ισχυριστώ και σε ό,τι αφορά το κυνήγι του τίτλου.
Η ισοπαλία στο ΓΣΖ, ούτε την ΑΕΚ ούτε την Ομόνοια άφησε ευχαριστημένες· όμως, επί της ουσίας, οι «Πράσινοι» κλείδωσαν θέση για τα μπαράζ, χωρίς όμως την απαιτούμενη, τουλάχιστον για την ώρα, δυναμική για το κάτι παραπάνω.

Δυναμική εξακολουθούν να έχουν ΑΕΛ, Απόλλων και ΑΠΟΕΛ, που φαντάζουν και οι βασικοί διεκδικητές του τίτλου.
Για να αλλάξει το σκηνικό που επικρατεί αυτή την εποχή, πρέπει η Ανόρθωση να αλλάξει κοστούμι και η Ομόνοια να επανέλθει σε εντυπωσιακές εμφανίσεις.

Μετά, όμως, από 19 στροφές, κάτι τέτοιο φαντάζει από δύσκολο έως και αδύνατο, γι΄ αυτό και όπως πάνε τα πράγματα, φαίνεται για πρώτη φορά στα χρονικά οι δύο ομάδες της Λεμεσού να θεωρούνται μαζί με τον ΑΠΟΕΛ τα φαβορί για τον τίτλο.

Στα χαμηλά, η επιβλητική νίκη της ΕΝΠ επί του Άρη μπλέκει τα πράγματα, γιατί οι «Βυσσινί» δείχνουν αποφασισμένοι να παλέψουν μέχρι το φινάλε, ενώ οι έτεροι τρεις, δηλαδή Άχνα, Κούκλια και Άρης, ουσιαστικά στην ίδια ζυγαριά βρίσκονται.

Απομένουν άλλες 7 στροφές και ασφαλώς πολλά μπορούν να συμβούν, σε ένα γκρουπ που αν δεν ξεκαθάριζε το σκηνικό με την Αλκή, που ήταν από το ξεκίνημα ουσιαστικά διαβαθμισμένη, θα είχε, όπως και στα ψηλά της βαθμολογίας, πολύ περισσότερο ενδιαφέρον…