ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Λίγο η διακοπή του μαραθώνιου εξαιτίας των υποχρεώσεων της Εθνικής κόντρα στο Γιβραλτάρ και περισσότερο η άτυπη συνέλευση της ΚΟΠ, κι όλα όσα ειπωθήκαν εκεί, έστρεψαν τα φώτα αλλού, εκτός απ' τις υποχρεώσεις των ομάδων στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.

Αναμένοντας τη συνεδρία του συμβουλίου της ΚΟΠ και βέβαια το πώς η ίδια η Ομοσπονδία, αλλά και η Πολιτεία διά της Δικαιοσύνης της θα χειριστούν το όλο θέμα, τα βλέμματα στρέφονται ξανά στα γήπεδα και, κυρίως, στα δυο μεγάλα ντέρμπι της αγωνιστικής.

Λίγο πριν πέσει η αυλαία του μισού της κανονικής περιόδου, έχουμε δυο πολύ σημαντικές για την εποχή αναμετρήσεις που ασφαλώς θα ρίξουν λίγο φως για το πού οδεύουν και, κυρίως, με ποιαν δυναμική οι διαγωνιζόμενες ομάδες.

Και από τη στιγμή που αναμετρώνται οι πρώτες 4 στη βαθμολογία αυτή την εποχή, είναι λογικό να αναμένει κάποιος την έκβαση των ντέρμπι με ενδιαφέρον.

Τόσο το ντέρμπι των «Γαλαζοκιτρίνων» στη Λεμεσό, όσο και το ντέρμπι Ομόνοιας - ΑΕΚ στο ΓΣΠ, ουδείς μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων πώς θα εξελιχθούν.

Αυτό που θεωρείται δεδομένο είναι ότι αναμένονται σπουδαία ματς, σύμφωνα με όλα όσα μας έδειξαν οι ομάδες έως τώρα και βεβαίως αν υπάρξει κάποιος ή και κάποιοι νικητές, το όφελός τους θα είναι πολλαπλό για το άμεσο μέλλον τουλάχιστον.

Υπάρχει γενικά μπόλικο ενδιαφέρον σε όλες τις αναμετρήσεις και από τη στιγμή που πλησιάζουμε στη 13η αγωνιστική, όπου όλοι θα έχουν αγωνιστεί με τους λοιπούς, ασφαλέστερα ώς ένα σημείο θα είναι τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν για την παραπέρα πορεία των ομάδων στον μαραθώνιο.

Όμως, ακόμη και μετά το μισό της κανονικής περιόδου, η πείρα μας δίδαξε να αναμένουμε σε βάθος χρόνου, γιατί απλά πολλά αλλάζουν μετά και τη δεύτερη περίοδο μετεγγραφών του Ιανουαρίου.

Ένα, όμως, που δεν αλλάζει είναι η νοοτροπία μας γενικά, που αφορά στο αγωνιστικό και όχι μόνο κομμάτι.
Και βέβαια, μετά τα τελευταία γεγονότα και τα ρεζιλίκια με τους φακέλους και όλα συμβαίνουν στον χώρο, επιτακτική πλέον είναι η ανάγκη να δούμε πιο σχολαστικά το μέλλον του πρωταθλήματος και ό,τι αφορά στον αριθμό των ομάδων που συμμετέχουν σε αυτό.

Ουδείς ισχυρίζεται ότι με 12 ομάδες ως διά μαγείας θα λύνονταν όλα τα προβλήματα στον χώρο, αλλά λογικά θα μειώνονταν, κι αυτό σαν αρχή καλό θα είναι.

Καλύτερο θα ήταν να επιχειρούσαμε τομές τέτοιες, που να είναι αποτρεπτικές για πολλούς να επιχειρήσουν να χειραγωγήσουν την εξέλιξη αγώνων, αλλά θα πει κάποιος θα σκοντάψουμε σε μεγάλη μερίδα σωματείων που νοιάζονται περισσότερο για το δικό τους συμφέρον και όχι για το συνολικό.

Η ουσία είναι ότι, με το υφιστάμενο σκηνικό, εξακολουθούμε να είμαστε σαν χώρα πολύ ευάλωτη στο να κάνουν πάρτι σε βάρος ομάδων και αθλήματος κάποιοι.

Και δυστυχώς, παρά τις ποινές και το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται, δεν υπάρχει αισιοδοξία ότι στο τέλος της ημέρας η εικόνα μας και γενικά η όλη κατάσταση στον χώρο θα βελτιωθεί αισθητά και άμεσα…