ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Δεν είναι κυπριακό φαινόμενο, είναι παγκόσμιο, να δοξάζεται ο νικητής και να ισοπεδώνεται ο ηττημένος, ειδικά όταν κρίνονται τίτλοι σε μεγάλες διοργανώσεις σε επίπεδο συλλόγων ή Εθνικών.

Πολλά και τρανταχτά τα παραδείγματα, με πιο πρόσφατο τον τελικό του Ευρωπαϊκού στο Παρίσι.
Δοξασίες και ύμνοι για τον Σάντος και τους παίκτες του, αποκαθήλωση την ίδια ώρα για τον Ντεσάν και τους διεθνείς του.

Ουδείς αμφιβάλλει ότι ο Σάντος και η Πορτογαλία πέτυχαν μέγα άθλο και έγραψαν σελίδα με χρυσά γράμματα στην ιστορία τους ,αλλά και γενικά στα του ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού στερεώματος.

Και ασφαλώς πρέπει να τύχουν ανάλογης προβολής από τον Τύπο της χώρας και όχι μόνο.
Όμως, θα ήταν πολύ διαφορετικά από τη Δευτέρα το πρωί τα πράγματα, αν η κατάληξη του τελικού είχε αντίθετους νικητές και ηττημένους.

Αν δηλαδή έμπαινε το γκολ της Γαλλίας στο φινάλε του αγώνα, όλοι θα ασχολούνταν με την έμπνευση του Ντεσάν, την επιθετικότητα των «τρικολόρ» και γενικά όλα τα θετικά της οικοδέσποινας, ενώ πιθανόν να ασκείτο και έντονη κριτική στον Σάντος για την αμυντική τακτική που ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά…

Όμως, όπως είπε κάποτε και ο Οσία, όντας προπονητής στον ΠΑΟ, η μπάλα είναι πόρνη και σαν τέτοια πάει όπου θέλει και όποτε θέλει…

Δεν μπήκε στα δίκτυα της Πορτογαλίας, και ο Εντέρ στη συνέχεια πέτυχε το πιο ιστορικό προσωπικό του γκολ και έδωσε το δικαίωμα σε μια ολόκληρη χώρα να ξεχυθεί στους δρόμους και να αποθεώσει όλους όσοι είχαν άμεση σχέση με την εποποιία που γράφτηκε στο Παρίσι.

Την ίδια ώρα, που γίνεται ανάλυση της τακτικής του προπονητή των πρωταθλητών Ευρώπης, έντονη κριτική ασκείται στον προπονητή των μεγάλων χαμένων του τελικού.

Κανείς δεν θα πει ότι άδικα το σήκωσε η Πορτογαλία, γιατί στο τέλος της ημέρας δεν έχασε από κανένα και συνήθως λέμε ότι ο πρωταθλητής κάθε διοργάνωσης το σηκώνει δίκαια.

Είναι η φυσιολογική κατάληξη και η επόμενη μέρα, όταν τα ΜΜΕ αλλά και ο απλός οπαδός αναλύσουν το κάθε σπουδαίο και ειδικά ιστορικό ματς και βεβαίως ψάχνουν τα θετικά σημεία για τους νικητές και όλα τα αρνητικά για τους ηττημένους.

Αυτός είναι ο κόσμος του ποδοσφαίρου γενικά και από μια λεπτομέρεια είτε δοξάζεσαι είτε ισοπεδώνεσαι , ενώ μπόλικα είναι τα παραδείγματα και παικτών και προπονητών που απογειώθηκε η καριέρα τους από μια καλή, έστω, ιστορική στιγμή, ή αντίθετα χάθηκαν για πάντα μετά από μια άσχημη βραδιά.

Είναι σκληρή η αντιμετώπιση που έχουν πολλές φορές οι παίκτες και οι προπονητές, αλλά το ξέρουν πολύ καλά πριν αποφασίσουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο, ότι μια λεπτή κλωστή χωρίζει τη λέξη δόξα από τη λέξη ξεπεσμός…

Και όπως το παράδειγμα του τελικού του Ευρωπαϊκού, υπάρχουν σε μικρογραφία, βέβαια, πολλά παραδείγματα και στη μακάριά μας νήσο..

Σιγά μην μέναμε πίσω σε αυτό το κεφάλαιο.