ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Εισέρχεται και ο ΑΠΟΕΛ στη μάχη για ευρωπαϊκή διάκριση στη φετινή περίοδο με την αποψινή πρώτη αναμέτρηση κόντρα στην TNS στην Ουαλία και, βέβαια, θέλει να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, να επιβεβαιώσει δηλαδή τα προγνωστικά και να προχωρήσει πάρα πέρα, όπως είναι και ο στόχος του.

Σε μια περίοδο που ξεκίνησε με το «καλησπέρα» των διοργανώσεων για Ομόνοια και ΑΕΚ, που ανοίγει αυλαία για τον ΑΠΟΕΛ και στην οποία σε λίγες μέρες θα εισέλθει και ο Απόλλων, οι συνολικές μας προσδοκίες είναι μεγάλες και αναμένουμε ότι θα πραγματοποιηθούν τα όνειρα, τα οποία έχουν κατά νουν όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι στο καρέ των εκπροσώπων μας, φτάνει να είμαστε έτοιμοι στην κατάλληλη χρονική στιγμή.

Θεωρώ ότι, έστω και αν τα πράγματα σε κάθε γύρο θα δυσκολεύουν και είναι φυσιολογικό αυτό, αν καταφέρουμε να ανεβάζουμε και εμείς στροφές, αργά αλλά σταθερά, πιθανόν η βαλίτσα να πάει φέτος μακριά για περισσότερο από ένα ή και δύο εκπρόσωπους μας, όπως συνέβαινε στη διάρκεια της τελευταίας επταετίας.

Καλή επιτυχία απόψε στον ΑΠΟΕΛ, καλή επιτυχία στην προσπάθεια της ΑΕΚ και της Ομόνοιας μεθαύριο και προκαταβολικά καλή επιτυχία στον Απόλλωνα όταν ξεκινήσει τη δική του προσπάθεια.

Έχουμε ως χώρα απόλυτη ανάγκη την καλή συγκομιδή βαθμών για ευνόητους λόγους, και πάνω από όλα για το συνολικό συμφέρον, ενώ αναμένουμε με ιδιαίτερη αγωνία την κατάληξη που θα έχουν οι φετινές προσπάθειες των εκπροσώπων μας.
Σε ό,τι αφορά στο Ευρωπαϊκό, που έριξε αυλαία την Κυριακή το βράδυ, γράφτηκε τελικά ιστορία από την Πορτογαλία, που σήκωσε το τρόπαιο για πρώτη φορά στην ιστορία της και μάλιστα νικώντας στον τελικό την οικοδέσποινα της διοργάνωσης.
 

Ό,τι έπαθε η πρωταθλήτρια πλέον Ευρώπης το 2004 στο σπίτι της από την Ελλάδα, το έκανε στην Γαλλία 12 χρόνια αργότερα και αυτό είναι ένα τεράστιο κατόρθωμα για τον Φερνάντο Σάντος και τους παίκτες του, γιατί απλώς το πήραν κόντρα στα λογικά προγνωστικά και μέσα σε ένα γήπεδο όπου οι Γάλλοι ξέχασαν πότε έχασαν…

Δεν συμφωνώ ότι τους χρωστούσε κάτι η ιστορία, γιατί οι νέοι πρωταθλητές Ευρώπης έχασαν δίκαια από την Ελλάδα του Ζαγοράκη και των λοιπών άσων, όμως θεωρώ ότι για τον Ρονάλντο και την παρέα του ήταν η κορυφαία στιγμή όλων των εποχών.

Η Πορτογαλία ανέκαθεν είχε πολύ καλή Εθνική και παίκτες παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Εουζέμπιο και ο Λουίς Φίγο, αλλά και ο ίδιος ο Κριστιάνο στα τελευταία χρόνια.

Ποτέ δεν κατάφερε, πλην του Μουντιάλ του 1966 στην Αγγλία και βεβαίως του Ευρωπαϊκού του 2004 στα γήπεδά της, να κάνει το κάτι παραπάνω και να πλησιάσει τόσο κοντά στην κατάκτηση ενός τροπαίου.
Και το έκανε την Κυριακή κόντρα στα προγνωστικά και με απόντα από το 23ο λεπτό το αστέρι της και αρχηγό της Ρονάλντο.

Ο Σάντος δίκαια αποθεώθηκε, όπως και όλοι οι συντελεστές του τεράστιου αυτού άθλου, και εμείς απλώς συγχαίρουμε την νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, τη 10η συνολικά χώρα που σηκώνει τρόπαιο και αναμένουμε πλέον το Μουντιάλ του 2018 στη Ρωσία…