Με εξαίρεση κατά σειρά τον ΑΠΟΕΛ ιδίως και την Ομόνοια, ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια ουδεμία από τις μεγάλες ομάδες, ή τις ομάδες που έχουν αρκετό κόσμο, δεν είναι ικανοποιημένη από την κίνηση και κυρίως τον αριθμό των εισιτηρίων διαρκείας.
Έστω και αν συγκριτικά με προηγούμενα χρόνια και πιο δελεαστικό φαντάζει το πακέτο και πιο φτηνό, ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κάποια στιγμή οι μεγάλοι της Λεμεσού, ΑΕΛ και Απόλλων, δεν ξεπέρασαν το ψυχολογικό όριο των χιλίων…
Προσθέστε σε αυτές τις περιπτώσεις την Ανόρθωση, που αλλιώς την είχαμε συνηθίσει, αλλά και την ΑΕΚ, που την τελευταία διετία πρωταγωνιστεί πλησιάζοντας μάλιστα πολύ στο πρώτο πρωτάθλημα στην 22χρονη ιστορίας της, και θα αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος συνολικά.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι σχεδόν όλες οι ομάδες διοργανώνουν ολόκληρες εκδηλώσεις για να παρουσιάσουν τα πακέτα των διαρκείας και βγαίνουν προς τα έξω με μπόλικα διαφημιστικά για να πλασάρουν το προϊόν τους.
Θεωρούν ότι ειδικά πριν από την έναρξη αλλά ακόμη και στις αρχές της περιόδου, όταν τα έξοδα είναι πολλά και τα έσοδα λιγοστά, αποτελεί η πετυχημένη προώθηση των διαρκείας το καλύτερο οξυγόνο για τις ομάδες, για να περάσουν και τα πρώτα κριτήρια της ΟΥΕΦΑ…
Δυστυχώς, η συνολική ανταπόκριση δεν είναι στα επίπεδα που θα ανέμενε κάποιος, έστω και αν σοβαρές δικαιολογίες υπάρχουν.
Και αυτό, πέραν της απώλειας σημαντικών εσόδων από τις πλείστες των ομάδων, έχει σοβαρές επιπτώσεις και στην συνολική παρουσία του κόσμου στα γήπεδα.
Τα στατιστικά λένε ότι έχει πτωτική τάση η συνολική διάθεση των εισιτήριων και αυτό φάνηκε σε μεγάλα και παραδοσιακά ντέρμπι, που και σημασία είχαν αλλά και παλιότερα αποτελούσαν πόλο έλξης, άσχετα με τη βαθμολογική θέση στην οποία βρίσκονταν οι αντίπαλοι.
Τα τελευταία χρόνια, ο μέσος οπαδός γράφει κανονικά στα περισσότερα ματς το άθλημα και κατ' επέκτασιν την ίδια την ομάδα του και αυτό και ανησυχητικό είναι και κυρίως πάει να γίνει συνήθεια με ό,τι αυτό συνεπάγεται…
Χρειάζεται συλλογική δουλειά από τα σωματεία αλλά και αλλαγή πλεύσης γενικά στο πώς αντικρίζουν οι έχοντες το μαχαίρι και το κρέας στο άθλημα του ποδοσφαίρου.
Χρειάζεται ο οπαδός ή και φίλαθλος, δείγματα γραφής και μάλιστα άμεσα, που να στέλνουν το μήνυμα ότι κάτι αλλάζει στον χώρο.
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν σημάδια που να αφήνουν απλόχερα υποσχέσεις ότι κάτι σύντομα θα αλλάξει, γι' αυτό και πάνω απ' όλους τα ίδια τα σωματεία ξέρουν ότι θα δυσκολευτούν να περάσουν τα μηνύματά τους, έστω και να δελεάσουν, και καλά κάνουν με προσφορές που στην προηγουμένη δεκαετία ούτε που θα σκέφτονταν να δημοσιοποιήσουν…
Κατά τα άλλα, συνεχίζεται το μετεγγραφικό σαφάρι και τα πρώτα αποτελέσματα παίζουν ρόλο στην ψυχολογία με την οποία θα αντικρίσουν τα πρώτα αποκτήματα οι οπαδοί της κάθε ομάδας και αυτό αποτελεί και κριτήριο για την κίνηση των διαρκείας.
Και επειδή στην Κύπρο μάθαμε να είμαστε πολύ βιαστικοί και συνάμα ανυπόμονοι, οι πρώτες προσθήκες θεωρούνται καθοριστικές για την αντίδραση των οπαδών, καλώς ή κακώς…
