ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Όχι απλά έσωσε την παρτίδα στη φετινή περίοδο ο Απόλλων, αλλά ουσιαστικά πάει να δημιουργήσει και τεράστια παράδοση στον θεσμό του κυπέλλου, όπου στην τελευταία 15ετία μετρά 4 κατακτήσεις τροπαίων, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στις 8.

Είναι πραγματικά άξιο αναφοράς αυτό το γεγονός για μια ομάδα που, από τη στιγμή που σήκωσε το πρώτο της πρωτάθλημα το 1991 και εντεύθεν, σχεδόν κάθε χρονιά πρωταγωνιστεί, είτε στον θεσμό του πρωταθλήματος είτε σε αυτόν του κυπέλλου.

Και το σύγχρονο αυτό επίτευγμα για τους «κυανόλευκους» της Λεμεσού αποκτά μεγαλύτερη αξία, αν αναλογιστεί κάποιος ότι οι τίτλοι κερδήθηκαν κόντρα σε αντιπάλους όπως η Ομόνοια, ο ΑΠΟΕΛ, η ΑΕΛ, και βέβαια μόνο στον τελικό του 2001 ήταν το φαβορί και επιβεβαίωσε τα προγνωστικά κόντρα στη Νέα Σαλαμίνα, που τη χρονιά εκείνη έφτασε στον τελικό του κυπέλλου αλλά στο πρωτάθλημα υποβιβάστηκε.

Έχουν, λοιπόν, κάθε λόγο να πανηγυρίζουν οι «κυανόλευκοι» της Λεμεσού που συνεχίζουν να βρίσκονται σε πορεία υψηλών πτήσεων και, βεβαίως, έκλεισαν με τον πιο ιδανικό τρόπο τη φετινή περίοδο, που στο πρωτάθλημα η τρίτη θέση δεν θεωρείται πλέον επιτυχία για μια ομάδα του εκτοπίσματος του Απόλλωνα.

Πλέον η ομάδα της Λεμεσού ετοιμάζεται για τη νέα περίοδο και χρονικά προηγείται η ευρωπαϊκή της παρουσία και, από τη στιγμή που δυο συνεχόμενες χρονιές κατάφερε να εισέλθει σε ομίλους, εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι θα προσπαθήσει να τριτώσει το καλό στη φετινή διοργάνωση, όσες δυσκολίες και αν συναντήσει.

Ευχόμαστε τα καλύτερα στον Απόλλωνα, όπως και στην ΑΕΚ και στην Ομόνοια στο Γιουρόπα, αλλά και στον ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Γράψαμε κατ' επανάληψη, σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι έχουμε ανάγκη σαν Κύπρος από καλή συνολική βαθμολογία, για πολλούς και ευνόητους λογούς.

Επιστρέφοντας, όμως, στα του προχθεσινού τελικού, θα τονίσω ότι ο Απόλλων κέρδισε δίκαια το τρόπαιο γιατί έδειξε, σε καίρια σημεία του αγώνα, πιο αποφασιστικός και με καθαρότερο μυαλό αγωνίστηκαν κάποιοι πρωτοκλασάτοι παίκτες του, στοιχεία που απουσίαζαν από την Ομόνοια και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην έκβαση της αναμέτρησης.

Απ' εκεί και πέρα, για πολλοστή φορά αποδείχτηκε πως γενικά δεν είμαστε έτοιμοι για τέτοιους αγώνες που κρίνουν τρόπαια και όλοι τους αναμένουμε σαν γιορτή του αθλήματος.

Τα όσα παρακολουθήσαμε στο «Τσίρειο», πριν την έναρξη, κατά τη διάρκεια αλλά, κυρίως, και μετά το τέλος του αγώνα, επιβεβαιώνουν το γενικό μας ποδοσφαιρικό επίπεδο και τοποθετούν κι αυτόν τον τελικό -από πλευράς οργάνωσης, ασφάλειας, προσέγγισης και συμπεριφοράς- στους πλείστους που έχουν διεξαχθεί στο πρόσφατο ή και μακρινό παρελθόν…

Δυστυχώς, στα λόγια είμαστε πρώτοι, στην πράξη εκ των ουραγών.
Και φαίνεται ότι δεν θα αλλάζουμε νοοτροπία, γιατί απλά έτσι μάθαμε να αντιδρούμε μια ζωή.

Γενικά πολλά πρέπει να αλλάξουν εν όψει της νέας περιόδου, αλλά από τη στιγμή που δεν υπάρχει ομοφωνία, ειδικά των μεγάλων, σε πολλά και σοβαρά θέματα που μας ταλαιπωρούν για έτη και έτη, δυστυχώς, μια απ' τα ίδια αναμένω.

Τα λοιπά είναι περισσότερο για εντυπωσιασμούς και όχι η ουσία και η πραγματική εικόνα που επικρατεί στον χώρο.
Αυτά…