ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι δεδομένη η τεράστια γκάφα του προέδρου της ΚΟΠ, και όσο κι αν ο οποιοσδήποτε προσπαθεί να βρει ελαφρυντικά, δεν θα πείσει.
Υπέπεσε σε πέναλτι, τελεία.

Είναι επίσης δεδομένη αλλά και δικαιολογημένη η έντονη αντίδραση πολλών ατόμων ή και συνόλων, που τα πήραν στο κρανίο.
Δεν έπεισε η δικαιολογία του Κουτσοκούμνη, την ίδια ώρα να πούμε ότι δεν έπεισαν και πολλοί, ειδικά από τον ευρύτερο πολιτικό χώρο, που βρήκαν ευκαιρία να ξεσπαθώσουν.

Η ευαισθησία του πρόσφυγα, των ανθρώπων που έχασαν οικεία άτομα στην τουρκική εισβολή, που ανακάλυψαν μετά από 40 χρόνια αγνοουμένους πατέρες, αδελφούς και παιδιά, που αναζητούν ακόμα αγαπημένα πρόσωπα και γενικά πλήρωσαν ακριβό τίμημα από την ωμότητα των Τούρκων, ασφαλώς και δεν σηκώνει ενέργειες όπως αυτή του προέδρου της ΚΟΠ.

Σαν άνθρωπος του ποδοσφαίρου, Έλληνας Κύπριος και έστω σε πολύ μικρή ηλικία ζώντας το δράμα, αλλά και τις προεκτάσεις της θηριωδίας των Τούρκων την 20ή Ιουλίου του 1974, νιώθω προσβεβλημένος από την ενέργεια του προέδρου, που μέχρι τώρα, είναι αλήθεια, δεν συμβιβάστηκε με αιτήματα και καμώματα Τούρκων και Τουρκοκυπρίων διά μέσου της ΟΥΕΦΑ.

Και δεν είμαι πρόσφυγας, το τονίζω.
Από την άλλη, κάποιες ανακοινώσεις από κόμματα, που στεγάζουν είτε ανθρώπους που οδήγησαν στο δράμα των τελευταίων 42 χρόνων, είτε ανθρώπους που από τους πρώτους είχαν και έχουν πάρε-δώσε σε πολλούς τομείς με τους απέναντι, μόνο υποκρισία και φαρισαϊσμό φανερώνει και τίποτα λιγότερο.

Ουδείς δικαιολόγησε τον Κουτσοκούμνη και αυτή είναι η μεγάλη διαφορά, όμως αυτοί, πέραν του ότι κατέχουν νευραλγικά πόστα, όταν υποπίπτουν σε πέναλτι και δικαιολογούνται, και κυρίως είναι έτοιμοι να επιτεθούν στους λοιπούς για τις ίδιες ή και λιγότερο επιζήμιες εθνικά ενέργειες, σφάλλουν πολύ περισσότερο.

Και αναφέρομαι σε ανθρώπους που ανήκουν σε χώρους πολιτικούς και η πορεία τους είναι σε όλους γνωστή.
Κάποιοι ήταν ανάμεσα σε αυτούς που με ενέργειές τους έδωσαν αφορμή στην Τουρκία να εισβάλει και κάποιοι άλλοι συντήρησαν τη μετά τη βάρβαρη εισβολή κατάσταση…

Φορτώνουν όμως τώρα που βρήκαν ευκαιρία και όποιος αντέξει.
Έτσι μας έμαθαν, έτσι συνεχίζουμε και πάντα έχουμε για δικά μας ατοπήματα μια δικαιολογία έτοιμη, αλλά δεν δεχόμαστε απολογίες κανενός για παρόμοια θέματα, αντίθετα, ζητούμε την κεφαλήν του επί πίνακι.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο επί του θέματος, ελπίζοντας να αποτελεί η ενέργεια Κουτσοκούμνη το τελευταίο ατόπημα.
Υπάρχει όμως και αγωνιστικό κομμάτι, με μπόλικο μάλιστα ενδιαφέρον, μετά και την ολοκλήρωση της 31ης αγωνιστικής, και αυτό το γεγονός αφήνει απλόχερα υποσχέσεις για ένα φινάλε με πολλά κτυποκάρδια.

Γνωστά είναι τα βαθμολογικά δεδομένα, γνωστές και οι υποχρεώσεις των ομάδων μέχρι και το τέλος του μαραθωνίου.
Ενδιάμεσα έχουμε και επαναληπτικούς αγώνες στην ημιτελική φάση, όπου όλα παίζονται, ενώ ξαφνικά ρίχνουμε και μια ματιά στα κάτω, μετά τη νίκη του Εθνικού επί της Πάφου.

Είναι η εποχή που η μπάλα γίνεται πιο βαριά, τα λάθη δεν συγχωρούνται και ουσιαστικά είναι η ώρα των πραγματικά μεγάλων, και αναφέρομαι και σε προπονητές αλλά και σε παίκτες.