ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Γενικά είμαστε λαός που πραγματικά θέλουμε να ζούμε στους δικούς μας νόμους, θεωρούμε ότι πάντα έχουμε δίκαιο, ετσιθελικά θέλουμε να περάσουμε την άποψή μας και πάντα θέλουμε να ξεχωρίζουμε από τους λοιπούς.

Σε όλους τους τομείς, κυρίαρχο σημείο αναφοράς το συμφέρον και για να τα καταφέρουμε, χίλιους δυο τρόπους ανακαλύπτουμε.
Το παίζουμε οι εξυπνότεροι των έξυπνων και δεν δεχόμαστε κανένας να μας πιάνει κοροΐδο.

Και την παθαίνουμε πολλές φορές, αλλά δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας και ας κατακρίνουμε όλο τον κόσμο πλην ημών…
Και ποδοσφαιρικά και άλλως πως, έχουμε πολύ διαφορετική αντίληψη από πλείστους λαούς της Ευρώπης, της οποίας υποτίθεται είμαστε ισότιμο μέλος.

Δεν νομίζω σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, που τελεί υπό κατοχή 42 τόσα χρόνια, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου να φορούσε χαμογελώντας τη φανέλα της Εθνικής της, έστω για να παίξει δυο λεπτά ποδόσφαιρο και να κάνει την πλάκα του…

Και μάλιστα όταν αυτή η κατοχική χώρα δεν αναγνωρίζει ούτε την κυριαρχία της χώρας του ούτε και την ιδία την Ομοσπονδία της οποίας είναι εκπρόσωπος.
Λάθος μέγα και ατόπημα σοβαρό από τον πρόεδρο, που ούτε γι' αστείο δεν θα έπρεπε να δεχθεί τέτοια πρόταση.

Αγωνιστικά, δεν νομίζω σε άλλη χώρα να γινόταν του Κουτρούλη ο γάμος και να εζητείτο εδώ και τώρα η κεφαλή επί πίνακι του προπονητή της πρωτοπόρου ομάδας, επειδή μετά από 12 συνεχόμενες νίκες έφερε δυο ισοπαλίες σε αγώνες ντέρμπι…

Ούτε βέβαια σε αγώνες που παίζεται υποτίθεται μια κατηγορία, ο κόσμος συνολικά να μην ξεπερνά τους 100, αλλά κάποιοι να επιμένουν να αυξήσουν τις ομάδες για το καλό του αθλήματος…

Υπάρχει βέβαια και το εβδομαδιαίο συναξάρι που ανεβοκατεβάζει προπονητές, κυρίως, αλλά και παίκτες.
Τα καταφέρνει μια ομάδα, έκανε ματ ο στρατηγός προπονητής της, αλλά αν χάσει ή δεν κερδίσει ένα ντέρμπι, ταρακουνείται η θέση του.

Ηρωοποιούμε με ευκολία και στήνουμε λαϊκά δικαστήρια πιο εύκολα μετά από επιτυχίες ή αποτυχίες, αντίστοιχα.
Δεν έχουμε μέτρο γενικά, γι' αυτό και η εναλλαγή συναισθημάτων και θέσεων είναι στην ημερήσια διάταξη.

Κατά τα άλλα, ανεβαίνει η αδρεναλίνη σε ό,τι αφορά την κατάκτηση του τίτλου, αλλά και της εξασφάλισης της τρίτης θέσης.
Όλα είναι ρευστά και στους δυο στόχους, όπου συνολικά πέντε ομάδες διεκδικούν τη διάκριση.

Και αν σκεφτεί κανείς ότι πλην της Ανόρθωσης, οι λοιποί συνεχίζουν και στον θεσμό του κυπέλλου, θα αντιληφθεί τι μας αναμένει στη συνέχεια στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.

Στα κάτω η νίκη της Άχνας της επιτρέπει να ελπίζει ότι θα κάνει ντέρμπι την υπόθεση παραμονή, άλλα εξακολουθεί να είναι στη δυσχερέστερη θέση, ενώ στην Αγγλία πάει να γραφτεί ιστορία με την έκπληξή μεγατόνων από πλευράς της Λέστερ.

Οι αλεπούδες, 5 στροφές πριν από το φινάλε, είναι 7 βαθμούς πιο πάνω από τη δεύτερη Τότεναμ και βέβαια το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ποιος πραγματικά θα το πίστευε, ότι ο Ρανιέρι και τα παιδιά τους θα σήκωναν κούπα στον δυσκολότερο μαραθώνιο της Ευρώπης…

Αν γίνει αυτό, θα μιλάμε για τη μεγαλύτερη έκπληξη την τελευταίας 25ετίας τουλάχιστον….