ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Μειώθηκε κάπως το συνολικό χρέος, σύμφωνα με τον υπεύθυνο κριτηρίων της ΟΥΕΦΑ Νικ Νικολάου, αλλά τα 65 τόσα εκατομμύρια, για τα δεδομένα της μακαρίας μας νήσου, ασφαλώς και εξακολουθούν να αποτελούν τεράστιο κίνδυνο για τα στερεώματα του χώρου.

Εάν και εφόσον δεν είναι τεχνητή η μείωση, αλλά πραγματική, και έχει τάσεις αργής αλλά σταθερής πτωτικής πορείας, θα είναι ένα βήμα προς τη σωστή και υγιή κατεύθυνση.
Αν όμως απλά πλείστες των ομάδων καταφέρνουν με τους γνωστούς τρόπους να μεταφέρουν παρακάτω τα χρέη και τις υποχρεώσεις, να μου επιτραπεί να ισχυριστώ ότι εξακολουθούμε να κάνουμε μια τρύπα στο νερό…

Μακάρι τα στοιχεία να είναι αληθινά, έστω και αν εξακολουθούν να τρομάζουν οι αριθμοί και οι προοπτικές όντως να είναι καλύτερες συγκριτικά, με την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον.
Απ' εκεί και πέρα, επειδή πάνω-κάτω γνωστά είναι και τα δεδομένα της κάθε ομάδας ξεχωριστά και αναφέρομαι στον ετήσιο προϋπολογισμό της, θα πρέπει να πω ότι η ψαλίδα ανοίγει και στο κεφάλαιο αυτό.

Θα ισχυριστεί κάποιος ότι διαφορά στα μπάτζετ υπάρχει παντού και στα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, όμως στην περίπτωση τη δική μας αναφέρομαι σε ομάδες που αρχίζουν κάθε περίοδο με τους ίδιους στόχους και λογικά θα ανέμενε κάποιος ότι θα κυμαινόταν πολύ κοντά ο προϋπολογισμός τους και όχι να έχουν διαφορές που ξεπερνούν κάποια εκατομμύρια σε ευρώ.

Και όσο και να λέμε συχνά ότι δεν είναι το μεγάλο μπάτζετ που παίζει μπάλα και κερδίζει τίτλους από μόνο του, αυτό βασικά αποτελεί εξαίρεση και όχι τον κανόνα, γιατί, πολύ απλά, όταν είσαι μεγάλη ομάδα και έχεις τις υψηλές απαιτήσεις, άντε μια η και δυο φορές να πλησιάσεις ή και να κερδίσεις κάποιον τίτλο, στις υπόλοιπες θα βλέπεις την πλάτη άλλης ή και άλλων ομάδων.

Είναι φαινόμενο αποδεδειγμένο και συμβαίνει παντού.
Γι' αυτό και όταν η εξαίρεση νικήσει τον κανόνα, για πολλά έτη είναι σημείο αναφοράς, επειδή αποτέλεσε έκπληξη και προκάλεσε ντόρο.

Και στα τελευταία χρόνια στην Κύπρο, το παράδειγμα του ΑΠΟΕΛ είναι κάτι παραπάνω από απόδειξη της επιβολής του κανόνα πάνω στην εξαίρεση.
Το ερώτημα είναι, αν ανοίξει και άλλο η υφιστάμενη ψαλίδα, πού οδηγούμαστε;

Υπάρχουν μεγάλες ομάδες που εξακολουθούν να έχουν υψηλότερα την επιβίωση και τον οικονομικό εξαγνισμό παρά την κατάκτηση τίτλων, υπάρχουν και κάποιες άλλες πιο υγιείς, που θα πρέπει όμως να κάνουν υπέρβαση στο μπάτζετ.

Και αναφέρομαι στις εγχώριες διοργανώσεις κατ' αρχάς, γιατί συνυφασμένη με το οικονομικό γενικά, είναι η παρουσία των εκπροσώπων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Πετυχαίνεις, κάνεις σημαντικά αγωνιστικά και οικονομικά βήματα.

Αποτυγχάνεις, ισχύει το όλα τα κακά και ο λύκος…
Και εδώ η πορεία των εκάστοτε εκπροσώπων μας στην Ευρώπη, ειδικά στις μεγαλύτερές μας επιτυχίες από το 2008 και εντεύθεν, αποδεικνύει ότι ένα πρωτάθλημα ή ένα κύπελλο, αν δεν συνοδευτούν από επιτυχή παρουσία στην Ευρώπη, που μεταφράζεται σε είσοδο σε ομίλους, ουσιαστικά αποτελεί μια επιτυχία όπως οι λοιπές στον περασμένο αιώνα, αφού όλα τα λεφτά από την Ευρώπη έρχονται…