ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Όταν 10 στις 14 ομάδες της Α΄ κατηγορίας, με απλά λόγια κάτι παραπάνω από τρεις στις τέσσερεις, αλλάζουν προπονητή πριν ολοκληρωθεί η κανονική διάρκεια του μαραθωνίου και όταν κάποιες από αυτές προβαίνουν σε αλλαγή στην αλλαγή, σημαίνει απλά ότι έγινε προγραμματισμός για κλάματα και ότι, πέραν του προπονητή, φταίνε και άλλοι πολλοί και γνωστοί, οι οποίοι όμως παραμένουν αμετακίνητοι στη θέση τους…

Είναι αυτονόητο ότι κάποιες ομάδες στη διάρκεια της περιόδου θα προβούν σε διορθωτικά μέτρα, από τη στιγμή που δεν μπορούν όλες να πετύχουν τον στόχο τους, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Εδώ, για πολλά χρόνια, παρατηρείται αυτό το γεγονός, αλλά δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Είτε μικρή ομάδα με λίγο κόσμο είμαστε είτε μεγάλη με μπόλικο κόσμο, η νοοτροπία μας είναι ακριβώς η ίδια.

Από τις πρώτες αποτυχίες μαζεύονται σύννεφα πάνω από τον ουρανό μας, πυκνώνουν και φέρνουν τις πρώτες μπόρες και στη συνέχεια τις καταιγίδες…
Σε αυτήν την περίπτωση, ο πρώτος που βλέπει την πόρτα εξόδου είναι ο προπονητής, ο οποίος είναι ένας, άρα και η εύκολη λεία για την εκάστοτε διοίκηση.

Όμως, δεν είναι ο προπονητής που έκανε μόνος τον προγραμματισμό και δεν είναι ο προπονητής που αγωνίζεται στα γήπεδα.
Δεν ισχυρίζομαι ότι κακώς προβαίνουμε σε αλλαγές, όμως πιστεύω ότι πλείστες από αυτές γίνονται κάτω από την πίεση που ασκούν οι οπαδοί, ειδικά των μεγάλων ομάδων, που δεν δέχονται την αποτυχία, την προσωρινή έστω, αλλά θέλουν εδώ και τώρα αποτελέσματα νικηφόρα συνεχώς.

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά και ηχηρά και σε κάθε περίοδο, δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση.
Απλά ήθελα να ήξερα, όπως πολλοί, τι σκέφτονται οι Πρόεδροι των ομάδων όταν διώχνουν τον οποιονδήποτε προπονητή, τον οποίο, όταν ανακοίνωναν, παρουσίαζαν σαν έναν από τους κορυφαίους που ήρθαν ποτέ στην Κύπρο, κι ότι εν λευκώ έχει την ομάδα και βεβαίως την τεράστια στήριξη του συμβουλίου.

Είναι πραγματικά απίστευτος και ο αριθμός των ομάδων που προβαίνει σε αλλαγές προπονητών, αλλά και το δικαιολογητικό που συνοδεύει κάθε απόλυση.
Και έρχεται ο αντικαταστάτης, ο οποίος επίσης θεωρείται κορυφαίος υπό τις περιστάσεις, του δίνεται ο ανάλογος χρόνος να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και αρχίζει και γι' αυτόν η αντιστροφή μέτρηση, ειδικά αν κάνει αυτός τον προγραμματισμό για τη νέα περίοδο….

Το ότι ο κάθε ένας προπονητής έχει ημερομηνία λήξης στον πάγκο της κάθε ομάδας είναι γνωστό, το θέμα είναι ποια είναι αυτή και γιατί αποχωρεί.
Αν κάποιος ρίξει μια ματιά στον αριθμό προπονητών που κάθισαν στον πάγκο μεγάλων ομάδων, του ΑΠΟΕΛ, της Ομόνοιας, της ΑΕΛ, του Απόλλωνα, της Ανόρθωσης, για παράδειγμα στην τελευταία πενταετία, θα εκπλαγεί με τον συνολικό αριθμό.

Και μιλάμε για ομάδες που πήραν πρωταθλήματα και κύπελλα και εισήλθαν, οι πλείστες, σε ομίλους ευρωπαϊκούς.
Μιλάμε για τις πιο πετυχημένες και γι' αυτές που έχουν τον περισσότερο κόσμο.

Χρειάζεται άλλο παράδειγμα για να αποδειχτεί ότι μια ζωή και βιαστικοί είμαστε και εξαρτώμενοι των οπαδών μας σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά;