Ήταν πολύ σημαντική μέρα για την ΑΕΚ η Τετάρτη, που ξεκίνησε με εντυπωσιακή νίκη επί της Ανόρθωσης, η οποία ισοδυναμεί με πρόκριση στην ημιτελική φάση του κυπέλλου και, βέβαια, στη συνέχεια ολοκληρώθηκε με ιστορικό διπλό στη Λευκορωσία, που φέρνει την μπασκετική ΑΕΚ στους 16 κορυφαίους στον θεσμό όπου συμμετέχει.

Πραγματικά μπόλικα συγχαρητήρια αξίζουν για τη φετινή ΑΕΚ στο σύνολο της, κάτι που απλώς αποδεικνύει ότι άμα υπάρχουν στα νευραλγικά πόστα οι κατάλληλοι άνθρωποι, μπορείς να ελπίζεις και σε υπερβάσεις και σε ιστορικές επιτυχίες.

Και στο ποδοσφαιρικό αλλά και καλαθοσφαιρικό κομμάτι, η ΑΕΚ είναι ευτυχής, γιατί όντως βρίσκονται επικεφαλής άνθρωποι φιλόδοξοι και ξύπνιοι, που έχουν συνεργάτες κατάλληλους για την αποστολή τους.

Στο μπάσκετ, πλέον δεν έχει να χάσει τίποτα στην Ευρώπη, αντίθετα έχει να κερδίσει πολλά, ενώ στο ποδόσφαιρο είναι μέσα και στους δύο στόχους της και ατενίζει αισιόδοξα το μέλλον.

Μάλιστα και στις δύο περιπτώσεις, χωρίς τυμπανοκρουσίες, άρχισε η νέα προσπάθεια και συνεχίζεται χωρίς «αππωμάρες». Αυτό έχει τεράστια σημασία για μια ομάδα που θέλει να πετύχει σε βάθος χρόνου τους μεγάλους της στόχους.

Και ο πρώτιστος στόχος, να καθιερωθεί η ΑΕΚ στους μεγάλους και στα δύο αθλήματα, έχει επιτευχθεί.
Στα αξιοσημείωτα της Τετάρτης δεν ήταν τόσο η νίκη της Ομόνοιας επί της Πάφου, όσο η ευρύτητα, αλλά κυρίως η επιστροφή του Δημήτρη Χριστοφή στην ενεργό δράση.

Ήρθε αυτή η επιστροφή σε μια δύσκολη αγωνιστική περίοδο, που τον είχε πολλή ανάγκη η ομάδα του και στο αγωνιστικό αλλά και στην αλλαγή ψυχολογίας, ειδικά των απαιτητικών οπαδών της.

Κατά τα άλλα, τελικά και πάλι πολύς ντόρος για το τίποτα σε ό,τι αφορά στο κεφάλαιο διαιτησία.
Ούτε ξήλωμα της επιτροπής, ούτε νέα πρόσωπα, ούτε χάραξη νέας γραμμής μετά τα τραγελαφικά που έλαβαν χώραν εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων από τις αρχές της περιόδου και συνεχίζονται, σε επικίνδυνο μάλιστα βαθμό.

Βοηθό στον Ιρλανδό θα ορίσουμε, κάτι μεταφράσεις θα του κάνουμε, τα φύλλα αγώνα θα τα τακτοποιούν οι παρατηρητές, και για τους ξένους είμαστε στην αναμονή.
Με αυτά τα μέτρα, θα πορευθούμε στη συνέχεια και ο Θεός βοηθός.

Πάμε και σε αυτό τον τομέα με αυτόματο πιλότο, χωρίς πλάνο, στο άγνωστο και θεωρούμε ότι με λίγη «ανακατωσιά» που κάνουμε, λύνουμε και το σοβαρό πρόβλημα στον χώρο.

Για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε ότι στρουθοκαμηλίζουμε και ότι οι παράγοντες δεν είναι έτοιμοι ή σύμφωνοι για να επέλθουν αλλαγές, που πομπωδώς διακηρύττουν σε κάθε ευκαιρία.

Όταν έρθει η κρίσιμη ώρα, οι πλείστοι κάνουν πίσω, για αυτό και ποτέ δεν έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο, όπως συνηθίζουμε να λέμε και να αποποιούμαστε των ευθυνών μας…

Όμως λίαν συντόμως θα τα βρούμε και πάλι μπροστά μας όσα αφήσαμε προσωρινά κάτω από το χαλί και, δυστυχώς, σε βάθος χρόνου θα είναι πολύ χειρότερες οι επιδράσεις αλλά και οι αντιδράσεις, να το θυμηθείτε…

Αλλά, όπως στρώσαμε, θα κοιμηθούμε και σε αυτό το κεφάλαιο.