ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Μέσα σε όλα τα κακά για τα οποία γίνεται αναφορά κάθε λίγο και λιγάκι, πολύ ανησυχητικό είναι το φαινόμενο το οποίο παρουσιάζεται στα πλείστα γήπεδα κάθε βδομάδα, κι αφορά στην παρουσία ή καλύτερα στην απουσία του παραδοσιακού οπαδού ή και φιλάθλου.

Ισχύει σχεδόν για όλες τις μεγάλες ομάδες που είχαν και έχουν τη μερίδα του λέοντος των οπαδών και σπανίως νιώθουν ότι αγωνίζονται εκτός έδρας, ασχέτως αντιπάλου που τους φιλοξενεί.

Κι αυτό έχει πολλές εξηγήσεις, όμως η ουσία είναι ότι κάθε χρονιά κάτι βρίσκεται στα τελευταία χρόνια και ολοένα και περισσότεροι απομακρύνονται από τα γήπεδα.
Αραιώνουμε επικίνδυνα και το «δυστύχημα» είναι ότι κάποιοι που απομακρύνθηκαν από τα γήπεδα, ουσιαστικά, έριξαν και πέτρα πίσω τους.

Κι αυτό πρέπει να απασχολήσει από μόνο του και την Ομοσπονδία και τις ομάδες και γενικά όλους όσοι έχουν σχέση με τον ποδοσφαιρικό μας χώρο.
Κάποτε ήμασταν πολύ περήφανοι σ' αυτόν τουλάχιστον τον τομέα και κάναμε συγκρίσεις με άλλες χώρες και, ανάλογα με τον πληθυσμό μας, ήμασταν πάντα στις πρώτες τρεις θέσεις.

Όμως αυτό το γεγονός φαίνεται να ανήκει οριστικά στο παρελθόν και τα αίτια ή και οι αφορμές λίγο πολύ γνωστά είναι σε όλους, κι ας μη συνεχίζουν κάποιοι να στρουθοκαμηλίζουν, γιατί μόνο κακές υπηρεσίες μπορούν να προσφέρουν στο άθλημα και τίποτα άλλο.

Η βία, η διαιτησία, τα συμφέροντα, τα παρασκήνια, η ποιότητα η οποία πέφτει και η οικονομική κρίση η οποία εξακολουθεί να μας μαστίζει είναι κάποια σημαντικά στοιχεία, τα οποία ασφαλώς επηρεάζουν την προσέλευση του κόσμου στα γήπεδα.

Σε όλα αυτά προσθέστε και τις ζωντανές τηλεοπτικές καλύψεις όλων των αγώνων και το μέγα θέμα που αναδείχθηκε στα τελευταία χρόνια, αυτό με την κάρτα οπαδού και την αποχή των οργανωμένων οπαδών των μεγάλων ομάδων, και θα αντιληφθεί ο καθένας πολύ εύκολα γιατί παρουσιάζεται στις εξέδρες η φετινή ανησυχητική εικόνα…

Και δεν αναφέρομαι σε αγώνες μεταξύ ομάδων που αν προσελκύσουν πάνω από 100 οπαδούς θα είναι και είδηση, αλλά σχεδόν σε όλες τις μεγάλες ομάδες, με εξαίρεση την παρουσία του κόσμου της Ανόρθωσης, ο οποίος φέτος είναι πολύ περισσότερος στο γήπεδο από τα προηγούμενα χρόνια.

Και μιλάμε για δυο συνεχόμενες χρονιές, η οποίες, στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, είχαν τεράστιο ενδιαφέρον και η διεκδίκηση του τίτλου, η έξοδος στην Ευρώπη, αλλά και η υπόθεση διαβάθμιση κρίθηκαν κυριολεκτικά την υστάτη, άρα δεν υπήρχε δικαιολογία ότι ήταν ανιαρός ο μαραθώνιος γι' αυτό και πολλοί προτίμησαν τον καναπέ από το να πάνε στο γήπεδο.

Και επιμένω ότι, αν δεν αλλάξουν αρκετά και μάλιστα άμεσα, ίσως θα λέμε και στο κεφάλαιο παρουσίας κόσμου στα γήπεδα το... κάθε πέρυσι και καλύτερα.

Ο καθένας θα πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του, το κάθε σωματείο πρέπει να βρει τρόπους να φέρει πίσω στα γήπεδα μεγάλο μέρος αυτών που τα έχουν εγκαταλείψει και γενικά θα πρέπει να γίνουν κινήσεις τέτοιες που να πεισθεί ο οπαδός-πελάτης ότι επιβάλλεται να γυρίσει κοντά στην ομάδα του και στο άθλημα που αγάπησε από μικρός και εξακολουθεί να τον ενδιαφέρει, αλλά συγκυρίες και προβληματισμοί τον έδιωξαν από το γήπεδο…