ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Δεν χωρά καμιά αμφιβολία ότι η γιορτή των Αρίστων κάθε χρονιάς, που διοργανώνει η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου, η ΕΑΚ δηλαδή, είναι η κορυφαία και κυρίως η πιο αντιπροσωπευτική σε βραβεύσεις ή και τιμητικές διακρίσεις που αφορούν στο αγωνιστικό και όχι μόνο κομμάτι.

Ο θεσμός, που ξεκίνησε πριν την τουρκική εισβολή του 1974, έγινε αποδεκτός από όλους σαν μια γιορτή του Αθλητισμού, που τιμά και επιβραβεύει αγωνιστικές αξίες, διαχρονικές επιτυχίες και βεβαίως το ήθος που κάθε χρονιά αποτελεί εκ των κορυφαίων στιγμών της όλης εκδήλωσης.

Άλλωστε δεν είναι τυχαία η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας, τις πλείστες φορές εκπροσωπούμενη διά του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας, της αθλητικής ηγεσίας και βεβαίως αρκετού κόσμου, που κάνει την όποια αίθουσα λαμβάνει χώρα η όλη εκδήλωση να φαίνεται μικρή από πλευράς χωρητικότητας.

Έχουμε ανάγκη από τέτοιες εκδηλώσεις, ειδικά στη σημερινή εποχή που οι νέοι ψάχνουν πρότυπα και δυσκολεύονται να βρουν.
Η γιορτή της ΕΑΚ απέδειξε ότι υπάρχουν ακόμη πρότυπα, κι από πλευράς αγωνιστικής αξίας κι από πλευράς ηθικής αξίας, κι αυτών θα πρέπει τα παραδείγματα πρέπει ν' ακολουθήσουν οι σημερινοί νέοι μας.

Συγχαίρουμε τους αναδειχθέντες σε κορυφαίους ανάμεσα στους καλύτερους και ελπίζουμε στη φετινή χρονιά, που είναι και «Ολυμπιακή», να έχουμε ανάλογες ή και μεγαλύτερες επιτυχίες σε ατομικό αλλά και σε ομαδικό επίπεδο.

Το έχουμε τονίσει αρκετές φορές σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι κάθε επιτυχία στο εξωτερικό έχει πολλές προεκτάσεις για μια χώρα ημικατεχόμενη, που πληθυσμιακά αποτελεί ουσιαστικά μια... συνοικία μεγαλούπολης σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα.

Και η κάθε αναφορά από τον Τύπο του εξωτερικού σε αθλητές ή και ομάδες μας αντανακλάται σε όλη τη χώρα και φέρνει ξανά στο προσκήνιο το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, από το Καλοκαίρι του ΄74, μετά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στο νησί μας.

Το έζησαν αυτό όσοι ήταν κοντά στις επιτυχίες των ομάδων μας στο Τσάμπιονς Λιγκ, στο Μπάσκετ, στο Βόλεϊ και σε άλλα αθλήματα, αλλά και αυτοί που ήταν κοντά στον Μάρκο Παγδατή, στον Γιώργο Αχιλλέως, στον Κυριάκο Ιωάννου, στην Κυριακή Κουττούκη, στον Απόστολο Παρέλλη και γενικά στην όλη προσπάθεια ομάδων ή και αθλητών μας που έγραψαν -και κάποιοι συνεχίζουν να γράφουν- ιστορία και να τιμούν εαυτούς και τη μικρή μας χώρα διεθνώς.

Αξίζει λοιπόν ένα τεράστιο μπράβο στους τιμημένους-ες στη γιορτή της ΕΑΚ την περασμένη Τρίτη, αλλά και σε όσους σε προηγούμενες χρονιές αναδείχθηκαν οι κορυφαίοι των καλύτερων.

Και ο συναγωνισμός ήταν πάντα έντονος, αλλά και καλοδεχούμενος, κι αυτό που τονιζόταν ανέκαθεν ήταν ότι σημασία έχει ο δρόμος προς την Ιθάκη - κάτι που φαίνεται να αντιλαμβάνονται όλοι.

Και η νίκη σε οποιοδήποτε άθλημα, ατομικό ή ομαδικό, αποκτά περισσότερη αξία όταν και καθαρή σαν κρύσταλλο είναι και αποδεχτή από τους εκάστοτε αντιπάλους.
Κι αυτό έχει τεράστια σημασία σε μια εποχή που, ακόμη και διεθνώς, αποδείχθηκε ότι τεράστιοι αθλητές και μεγάλες ομάδες πήραν ψεύτικες νίκες, θυσιάζοντας τα πάντα στον βωμό μιας πρόσκαιρης επιτυχίας, έχοντας κατά νου μόνο το χρήμα και τη δόξα, στον ψεύτικο κόσμο που έκτισαν…