ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Ο μεγάλος Πάμπος Αβρααμίδης

Πραγματικά, δέος και συγκίνηση ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία στη λιτή και γεμάτη ουσία και θύμησες εκδήλωση στο Ολυμπιακό Μέγαρο, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου σκαπανέα του ποδοσφαίρου μας ΠΑΜΠΟΥ ΑΒΡΑΑΜΙΔΗ.

Και η συγκίνηση ήταν ακόμη πιο έντονη, από τη στιγμή που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση ιερά τέρατα του χώρου που εκπροσωπούσαν τρεις με τέσσερεις δεκαετίες, σε όσες πρόλαβε και πρόσφερε πολλά ο αείμνηστος Πάμπος, είτε σαν παίκτης, είτε σαν προπονητής, είτε σαν διαιτητής, είτε σαν σχολιογράφος, είτε κυρίως σαν μεγάλος δάσκαλος, όπως τον αποκάλεσαν όλοι.

Και δεν ήταν τυχαίοι αυτοί που εκθείασαν το έργο, την προσφορά του και ό,τι καλό είχε να επιδείξει στη μακρόχρονη του πορεία ο Πάμπος Αβρααμίδης.
Για παράδειγμα, ο Πανίκος Ευθυμιάδης, ο Κυριάκος Κουρέας, ο Σωτήρης Καϊάφας, ο Κωστάκης Πιερίδης, ο Μάρκος Μάρκου και άλλοι τεράστιοι σε προσφορά παίκτες, αλλά πάνω από όλους πρώην συμπαίκτες του είτε στον ΑΠΟΕΛ είτε στη Μικτή τότε Κύπρου, όπως ο Γιωρκατζης, ο Ψύλλος, ο Κοκκινής, ο Σιάντρης, που απλώς και παραστατικά σκιαγράφησαν μέσα από λίγες μόνο λέξεις το μεγαλείο του αείμνηστου Πάμπου.

Ήταν πραγματικά πολύ φορτισμένη η όλη ατμόσφαιρα και για τους μεγαλύτερους ηλικιακά που θυμήθηκαν πολλά και σημαντικά των ρομαντικών εποχών, αλλά και για τους πιο νέους που, αν και δεν τον πρόλαβαν να αγωνίζεται ή να κοουτσάρει ομάδα ή και στην Εθνική Κύπρου, αντιλήφθηκαν την τεράστιά του προσφορά στον ποδοσφαιρικό μας χώρο και τον πολύ σημαντικό ρόλο που έπαιξε στο να ενοποιηθεί το κυπριακό ποδόσφαιρο το 1953, τότε που για δύο χρόνια ανέλαβε και την τεχνική ηγεσία της Ομόνοιας, στέλνοντας το μήνυμα ότι στον χώρο δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός ομάδων σε αριστερές και δεξιές.

Και ήταν ιδιαίτερα δύσκολη η τότε εποχή, γι αυτό και οι ενέργειες του Πάμπου Αβρααμίδη αποκτούν διαχρονικά μεγαλύτερη αξία.
Θα μπορούσε κάποιος να γράψει ολόκληρο βιβλίο με τις μέρες και τα έργα του αείμνηστου Πάμπου, όμως θεωρώ ότι καλύτερο μνημόσυνο από την εκδήλωση της Τρίτης, δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Ήταν όντως μια σύναξη τεράστιων μορφών από τον χώρο του ποδοσφαίρου μας, όπως τεράστια μορφή ήταν ο αείμνηστος δάσκαλος και σκαπανέας του χώρου και ανάλογη η προσφορά του από όποιο πόστο και αν ανήκε στη μισού αιώνα και βάλε πορεία του.

Ασχολήθηκα πολύ με το παρελθόν στον χώρο, με ομάδες, με προπονητές και βεβαίως με τεράστιους παίκτες που έγραψαν λαμπρή ιστορία και θεωρούνται από τους πραγματικά μεγάλους όλων των εποχών.

Ειλικρινά και με όλο το σέβας έναντι των δεκάδων αυτών τεράστιων παικτών και προπονητών, στην κορυφαία θέση, ή έστω στην πρώτη τριάδα όλων των εποχών, δικαιωματικά θέση έχει ο Πάμπος Αβρααμίδης.

Και αυτό το αναγνωρίζουν όχι μόνο οι συμπαίκτες του ή όσοι δούλεψαν μαζί του, αλλά και αντίπαλοι και γενικά όλοι όσοι τον έζησαν από κοντά για δεκαετίες ολόκληρες, γεγονός που αποτελεί τη μεγαλύτερη παρακαταθήκη του για τους νεότερους.

Αιωνία σου η μνήμη, μεγάλε και αξέχαστε δάσκαλε Πάμπο ΑΒΡΑΑΜΙΔΗ.