Δεν θα ισχυριστώ ότι μεγάλα σε έκταση σκορ μόνο στη φετινή χρονιά εμφανίζονται, όμως σε τόση συχνότητα, ειδικά από τον ΑΠΟΕΛ του Τιμούρ Κετσπάγια και απέναντι σε δυνατούς και φιλόδοξους αντιπάλους, νομίζω δεν έχει ξανασυμβεί τουλάχιστον στη διάρκεια του παρόντος αιώνα…

Τα 14 γκολ στο Αμμόχωστος, κόντρα στον Ερμή και στη Νέα Σαλαμίνα, που ξεκίνησαν με στόχο την πρώτη εξάδα, η εξάρα κόντρα στην ΑΕΛ που στα τελευταία χρόνια όλοι σχεδόν οι αγώνες είναι ντέρμπι, η πεντάρα επί της ΕΝΠ και μάλιστα εκτός έδρας, και συνολικά τα 38 γκολ μετά από μόλις 8 αγωνιστικές, προδιαθέτουν για στατιστικά εξωπραγματικά για τα δεδομένα, όπως αυτά που γνωρίζαμε στην τελευταία δεκαπενταετία τουλάχιστον.

Αν σε αυτά τα σκορ μαμούθ προσθέσει κανείς την εξάρα της Ομόνοιας επί της Πάφου, την τεσσάρα της Ανόρθωσης επί του Ερμή και την τριάρα του Απόλλωνα στο Τάσος Μάρκου επί της Αγίας Νάπας, οδηγείται σε συμπέρασμα που πιθανόν να είναι πολύ αρνητικό για την εικόνα που θα ακολουθήσει στον φετινό μαραθώνιο.

Δεν φταίνε οι μεγάλοι, και ειδικά ο ΑΠΟΕΛ για τα σκορ αυτά, που είναι επαναλαμβανόμενα σε μόλις 8 αγωνιστικές, φταίει η αδυναμία των λοιπών να ανταποκριθούν με αξιώσεις κόντρα σε επίδοξους πρωταθλητές, όπως έκαναν στα τελευταία χρόνια.

Πραγματικά, θα αναμένουμε τη συνέχεια για να μάθουμε αν στο τέλος της ημέρας καταντήσει κανόνας και όχι η εξαίρεση ο διασυρμός ομάδων με τέτοιας έκτασης σκορ, διότι όταν στο ξεκίνημα παρουσιάζεται αυτή η εικόνα, σε βάθος χρόνου, που συνήθως οι δυνατοί ανοίγουν την ψαλίδα από τους λοιπούς, το έργο μπορεί να είναι ακατάλληλο για ανηλίκους…


Συνήθως το πρώτο σοβαρό δείγμα μάθαμε να λέμε ότι εμφανίζεται με το τέλος του πρώτου γύρου, όταν όλοι θα αγωνιστούν με όλους, όμως φέτος φαίνεται να εξελίσσονται ολίγον τι διαφορετικά τα πράγματα.
Η πορεία θα δείξει, αλλά τα σημερινά βαθμολογικά δεδομένα και κάποια αποτελέσματα που έκαναν αίσθηση, λένε σε μεγάλο βαθμό την αλήθεια, όσο και αν αυτό στενοχωρεί αρκετούς.

Και λένε την αλήθεια, σύμφωνα με το τι έδειξαν στον αγωνιστικό χώρο οι ομάδες, είτε αυτές βρίσκονται στο πάνω είτε στο κάτω διάζωμα.
Αυτά επί του παρόντος εν αναμονή των ντέρμπι που έρχονται και για πάνω και για κάτω και θα δείξουν αν όντως επαληθευτεί η σημερινή εικόνα που επικρατεί.
Σήμερα όμως είναι ιστορική μέρα και θα πρέπει να τιμηθεί δεόντως από τον απανταχού Ελληνισμό.

Το ΟΧΙ των Ελλήνων της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ώσπου περνούν τα χρόνια, αποκτά και μεγαλύτερη αξία και αποτελεί φάρο που οδηγεί τους μικρούς και αδικημένους, όταν οι εκάστοτε μεγάλοι σε όλους τους τομείς προσπαθούν να τους επιβληθούν διά της βίας.

Τιμή και δόξα σε όλους όσοι συμμετείχαν στον μεγάλο αγώνα της τότε εποχής, ανάμεσά τους βέβαια πολλοί Έλληνες Κύπριοι, που πήγαν στο μέτωπο σαν εθελοντές και πολλοί από αυτούς πολέμησαν και έφυγαν σαν ΗΡΩΕΣ.

Αιωνία να είναι η μνήμη τους και η θυσία τους ας παραδειγματίζει στους αιώνες.