ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Σε κάθε χώρα, είτε μικρή είτε και μεγάλη ποδοσφαιρικά, διαχρονικά, υπάρχουν οι ομάδες με πάρα πολύ κόσμο και με τις ανάλογες απαιτήσεις και το αντίθετο.
Όσο δύσκολος και να είναι ένας «μαραθώνιος», όπως ο αγγλικός, ο ιαπωνικός, ο ιταλικός και ο γερμανικός για παράδειγμα, υπάρχουν κάθε χρονιά τα φαβορί και ως εκ τούτου κάθε αποτυχία τους προκαλεί τεράστιο ενδιαφέρον και συνοδεύεται από μπόλικες αναλύσεις ειδικών και όχι μόνο.

Στη μέχρι τώρα διαδρομή, πολλές από τις ομάδες που θεωρούνται σαν μεγάλα φαβορί στη χώρα τους δέχτηκαν ήττες που προκάλεσαν αναταραχές, αλλά προσωρινά και όχι παρατεταμένα…
Προχτές για παράδειγμα η Μπαρσελόνα δέχτηκε τεσσάρα από τη Θέλτα, η Γιουβέντους δεν νίκησε τη Σασσουόλο στο Τορίνο, η Σίτι έχασε στο σπίτι της από τη Γ. Χαμ και η Ντόρτμουντ δεν νίκησε την ουραγό Χόφενχαϊμ.
Όλα αυτά σε μια μόλις αγωνιστική ήρθαν μαζεμένα, προηγήθηκαν βέβαια και άλλες γκέλες ομάδων με τεράστια ιστορία και κυρίως είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα σημειωθούν και άλλες εκπλήξεις στη διάρκεια της περιόδου σε όλες τις χώρες, ειδικά σε αυτές που στρέφεται περισσότερο το ενδιαφέρον των φιλάθλων της Ευρώπης.

Δεν επέφεραν όμως ποδοσφαιρικό σεισμό αυτά τα αποτελέσματα, ούτε απολύσεις προπονητών και συσκέψεις επί συσκέψεων για να βρεθεί το λάθος .
Απλά γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις ξέρει ο καθένας από το πόστο που κατέχει την ευθύνη που έχει, την αναλαμβάνει και η ομάδα προχωρά παρακάτω.

Ουδεμία σύγκριση με τα δικά μας στενά δεδομένα, που δεν χρειάζεται ούτε τεσσάρα ούτε και παρατεταμένη αγωνιστική κοιλιά για να εκδιωχθούν προπονητές, να γίνουν συσκέψεις, να επιρριφθούν ευθύνες και γενικά η κάθε μεγάλη ομάδα να δίνει την εντύπωση ότι γκρεμίζεται ο κόσμος όλος επειδή απέτυχε σε έναν ή και περισσότερους αγώνες…

Η διαφορά είναι ότι στην Ευρώπη, στις πλείστες χώρες τουλάχιστον, διά μέσου των επιτυχιών ή και αποτυχιών, έχει καλλιεργηθεί στη συνείδηση διοικήσεων και κόσμου ότι το ποδόσφαιρο είναι άθλημα όπου και η νίκη είναι μέσα στο πρόγραμμα και η ήττα και η μαγκιά είναι στο πώς να διαχειριστεί κάποιος και τις δυο περιπτώσεις.

Εδώ πνιγόμαστε σε ένα ποτήρι νερό.
Στον θυμό και στον πανικό μας πάνω και στην προσπάθειά μας να δικαιολογηθούμε παίρνουμε αποφάσεις που στο τέλος της ημέρας αποδεικνύονται λανθασμένες και κυρίως ψάχνουμε για εξιλαστήρια θύματα.

Στην επιτυχία είμαστε οι πρώτοι που αναμένουμε να μας απονείμουν τα εύσημα, στην αποτυχία έχουμε την τάση να αποποιούμαστε των όποιων ευθυνών μας αναλογούν και τις μεταθέτουμε στους ώμους άλλων.
Παραδείγματα υπάρχουν μπόλικα και σύγχρονα και του παρελθόντος, αλλά δυστυχώς δεν φαίνεται να μαθαίνουμε από τα λάθη μας.

Το έχουμε γράψει πλείστες φορές σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι είμαστε λαός που δεν έχουμε υπομονή και που θέλουμε μια ζωή και απαιτούμε εδώ και τώρα να έχουμε αποτελέσματα.
Δεν δεχόμαστε την ήττα, θέλουμε πάντα εμείς να είμαστε οι νικητές και ισχύει σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς μας.
Γι' αυτό και θα συνεχίσουμε να απέχουμε, και στον τομέα αυτόν, έτη πολλά από την υπόλοιπη Ευρώπη.