ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Το πιο συνηθισμένο μήνυμα αυτή την εποχή που στέλνουν οι παράγοντες των ομάδων προς τον κόσμο τους είναι να δείξουν την αγάπη τους προς την ομάδα και την εκτίμηση προς το έργο της όποιας διοίκησης, αγοράζοντας όσο το δυνατόν περισσότερα, και κυρίως άμεσα, εισιτήρια διαρκείας.

Είναι και θεμιτό και αναμενόμενο το κάλεσμα των διοικήσεων, όμως κάποιες φορές και άκαιρο είναι και κυρίως πολύ άκομψα διατυπωμένο.
Θέτει η κάθε διοίκηση έναν στόχο αγωνιστικό και οικονομικό.

Θέλει εδώ και τώρα να πετύχει και τους δυο και επειδή προηγείται χρονικά ο οικονομικός, η μπάλα πάει στο γήπεδο του κόσμου, κυρίως του απλού οπαδού, που για τις πλείστες των ομάδων είναι και ο βασικός αιμοδότης.

Και αρχίζει η πίεση και η μουρμούρα αν θέλετε και τα παράπονα για τη μη άμεση ανταπόκρισή του.
Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται κάθε φορά τέτοια εποχή η επιβεβαίωση της αγάπης του κάθε οπαδού για την ομάδα του, απλά γιατί τη δείχνει εμπράκτως κάθε Σαββατοκύριακο στο γήπεδο.

Θεωρώ επίσης ότι κάθε ένας ξεχωριστά αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες των διοικήσεων και θέλει να στηρίξει τις προσπάθειές τους, όμως δεν είναι διά μέσου πιέσεων και απειλών που θα το πράξει.
Ειδικά αν ανήκει σε ομάδα που στηρίζεται διαχρονικά από τη μάζα του κόσμου και όχι από οικονομικούς μεγιστάνες.

Δεν είναι όλος ο κόσμος το ίδιο και δεν σκέφτεται βεβαίως το ίδιο για πολλά και σοβαρά θέματα ακόμη και στα του ποδοσφαίρου.
Δεν έχουν την ίδια έγνοια που είχαν πριν κάποια χρόνια και δεν έχουν την ίδια οικονομική ευχέρεια που είχαν την προηγούμενη δεκαετία.

Άρα, από τη στιγμή που σαν διοίκηση χαμηλώνεις προϋπολογισμούς και έξοδα, δεν μπορεί την ίδια στιγμή να έχεις απαιτήσεις δυσανάλογες από τον κόσμο, γι' αυτό και όταν βγαίνεις να ζητήσεις τη στήριξή του οφείλεις να είσαι και λίγο πιο προσεχτική.

Κατά τα άλλα, στην επικαιρότητα βρίσκεται και πάλι το μεγάλο θέμα με το ηλικιακό στις μικρότερες κατηγορίες και ειδικά στην ΣΤΟΚ, που από φέτος θα φιλοξενεί ομάδες από την προσφάτως διαλυμένη Δ' Κατηγορία και το Αγροτικό.

Ο φραγμός στο 27ο έτος, προκαλεί τεράστιο πρόβλημα και σε παίκτες και σε ομάδες και για το παρόν, αλλά περισσότερο για το άμεσο μέλλον.
Ουδείς θέλει να βλέπει στις μικρότερες κατηγορίες εικόνες της δεκαετίας του ΄80 και του ΄90, όταν αποτελούσαν αυτές το καταφύγιο παικτών από 35 ώς και 40 χρόνων…

Από την άλλη, ουδείς έχει το δικαίωμα να κόψει την μπάλα σε παίκτες που συμπληρώνουν το 27ο έτος της ηλικίας τους και δεν μπορούν να αγωνιστούν στις πιο πάνω κατηγορίες.
Πρέπει άμεσα να αλλάξει το περιεχόμενο της πρόνοιας αυτής και να βρεθεί η χρυσή τομή.

Να μπει φραγμός ασφαλώς, όμως να έχει μια λογική και να μην οδηγεί τις πλείστες των ομάδων σε αφανισμό.

Το άσπρο ή μαύρο δεν θα πρέπει να ισχύσει στην περίπτωση αυτή και ό,τι γίνει, ασφαλώς και θα πρέπει να γίνει στην παρουσία των άμεσα ενδιαφερομένων και, κυρίως, λίαν συντόμως, πριν δηλαδή αρχίσουν τον προγραμματισμό οι ομάδες…