ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Ενώ εντείνεται η αβεβαιότητα για τα διοικητικά της ΑΕΛ, ασφαλώς και οι απόψεις διίστανται σε ό,τι αφορά την επόμενη μέρα της ιστορικής ομάδας, αλλά και για τα γεγονότα που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.
Είναι από τις περιπτώσεις που δεν είναι άσπρο ή μαύρο, αλλά ενδιάμεσα σε αυτές υπάρχουν αρκετά χρώματα, αρκετές δηλαδή απόψεις που και βάση έχουν και σεβαστές είναι ή πρέπει να είναι..

Ποια κατάσταση επικρατούσε πριν από την ανάληψη της ηγεσίας από το σημερινό συμβούλιο είναι γνωστό, όπως και η πορεία της λεμεσιανής ομάδας όλα αυτά τα χρόνια.
Γνωστό επίσης είναι ότι το μοντέλο διοίκησης με ένα ουσιαστικά ισχυρό οικονομικά άτομο να αναλαμβάνει τα πάντα, ποτέ προηγουμένως δεν είχε παρουσιαστεί στην ομάδα της Λεμεσού.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν δηλαδή ένας αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες, είναι λογικό αυτός να δοξάζεται στις επιτυχίες και να έχει βαρύ κόστος στις αποτυχίες.
Τέτοια παραδείγματα υπήρξαν πολλά σε άλλες ομάδες, πολύ πριν παρουσιαστεί αυτό το φαινόμενο και στην ΑΕΛ.

Ήταν και είναι λογικό, να υπάρχουν διαφωνίες από τον απλό οπαδό για τα αποτελέσματα της εκάστοτε διοίκησης, κυρίως όταν αυτά αφορούν ομάδα με μπόλικο κόσμο και βεβαίως όταν προηγήθηκαν και δοξασμένες χρονιές αλλά και αποτυχημένες.

Το θέμα είναι, σε όλες τις περιπτώσεις, να υπάρχει το αναγκαίο μέτρο σύγκρισης.
Οι απολυτές απόψεις ποτέ δεν βοήθησαν κανένα.

Ούτε ως ήρωα πρέπει να βλέπουν κάποιοι τον εκάστοτε ισχυρό άνδρα, αλλά ούτε και ως αποδιοπομπαίο τράγο.
Βεβαίως και υπόκειται ο οποιοδήποτε σε κριτική, γιατί ούτε στο απυρόβλητο βρίσκεται ούτε και το αλάθητο του Πάπα έχει.

Από την άλλη, δεν θα πρέπει να είναι ο μόνος που θα σηκώνει όλο το βάρος και την οργή των εκάστοτε αγανακτισμένων.
Δεν προσπαθώ να το παίξω πυροσβέστης, όμως με απλά λόγια θέλω να τονίσω το αυτονόητο.

Ότι, δηλαδή, μοντέλα με ένα και μόνο άτομο ουσιαστικά στο πηδάλιο είναι καταδικασμένα είτε πολλές φορές να αποτυγχάνουν, είτε να φέρνουν συχνά σε αντιδικία τον κόσμο της ομάδας.
Όμως, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αναλαμβάνει κάποιος την ηγεσία μιας μεγάλης ομάδας.

Αν, για παράδειγμα, θυμηθούμε πώς ήταν η ΑΕΛ πριν την αναλάβει η σημερινή διοίκηση, έστω με το μοντέλο που αναλύσαμε, θα πρέπει κάποιος να κρίνει διαφορετικά τα αποτελέσματα, από ό,τι αν αναλάμβανε κάποιος μια υγιή κατάσταση γενικά.

Για αυτό και επιμένω, ότι είναι σχετικό πώς σκέφτεται και πράττει ο κάθε ένας σε παρόμοιες περιπτώσεις, που θυμίζουν μισοάδειο ή μισογεμάτο ποτήρι…

Στην περίπτωση της ομάδας της Λεμεσού, θα πρέπει όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι να βάλουν νερό στο κρασί τους, γιατί οι ώρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για το μέλλον της ΑΕΛ και δεν είναι η στιγμή να αποδείξει ο καθένας αν έχει περισσότερο δίκαιο από τον άλλο και αν είναι, στο τέλος της ημέρας, πιο ΑΕΛιστας από τους λοιπούς.

Και η ομάδα, στη συγκεκριμένη περίπτωση η ΑΕΛ, θα πρέπει, εννοείται, να είναι υπεράνω όλων…