ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι κάποιες φορές που πραγματικά απορεί κανείς με την τεράστια ευαισθησία που δείχνουν κάποιοι με τον ποδοσφαιρικό μας χώρο γενικά.
Τελευταίο παράδειγμα, η συζήτηση που ξεκίνησε για την ημερομηνία διεξαγωγής του τελικού κυπέλλου.

Ήταν εξαρχής προγραμματισμένη για τις 20 Μαΐου, λίγες μέρες δηλαδή αφότου θα ολοκληρωνόταν το πρωτάθλημα.
Η απεργία των διαιτητών τράβηξε άλλη μια βδομάδα μακρύτερα τον μαραθώνιο.

Από τότε θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη και να γίνει είτε εμβόλιμη αγωνιστική στο πρωτάθλημα, είτε να μεταφερθεί κατά μια βδομάδα ο τελικός.
Θα ήταν και δίκαιο και σωστό, ανεξάρτητα ποιοι θα προκρίνονταν σε αυτόν και ποιοι θα ενδιαφέρονταν για τίτλο και θέσεις γενικά που οδηγούν στην Ευρώπη.

Θεωρώ ότι τώρα είναι αργά για όποιες αλλαγές και κυρίως άδικο για την ΑΕΛ περισσότερο, που προετοιμάζεται εδώ και ένα σχεδόν μήνα για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση.
Δεν φταίει ούτε η ΑΕΛ ούτε ο ΑΠΟΕΛ για το γεγονός αυτό, αλλά πραγματικά είναι περίεργο που τώρα κάποιοι θυμούνται το καλό του ποδοσφαίρου και το γεγονός ότι δεν είναι ξεκάθαρα τα πράγματα στον μαραθώνιο.

Εδώ, πάρθηκαν αποφάσεις μεσούσης της περιόδου, που αφορούσαν την κάτω ζώνη ολόκληρη, αλλάχθηκαν καταστατικά και έμειναν σε κατηγορίες ομάδες που θα έπρεπε να πέσουν πιο κάτω και δεν ταρακουνήθηκε κανείς.

Τώρα πολλοί κόπτονται, γιατί μετά τον τελικό θα απομένει μια αγωνιστική και από την ομάδα που θα σηκώσει τρόπαιο θα εξαρτηθεί κατά πόσο κάποιες ομάδες, η 4η ουσιαστικά στο πρωτάθλημα, θα είναι ή όχι αδιάφορες…

Λες και σε ολόκληρη σεζόν που όπου να' ναι ρίχνει αυλαία, το μόνο λάθος που σημειώθηκε ήταν αυτό που αφορά την ημερομηνία διεξαγωγής του τελικού κυπέλλου.
Λες και ομάδες και πάνω και κάτω φέτος ή σε άλλες χρονιές δεν έδωσαν δικαιώματα ότι αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο αντιπάλους που καίγονται για βαθμούς.

Και πραγματικά, αν όντως αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα στον χώρο φέτος, με χίλια θα έπρεπε να είναι όλοι υπέρμαχοι της αλλαγής ημερομηνίας.
Έλα όμως που απλώς αυτό το μπάχαλο προστίθεται σε σωρεία άλλων, εξίσου σοβαρών;
Και στο τέλος της ημέρας, ουσιαστικά παραδεχόμαστε ότι υποβόσκει ο φόβος των σικέ αγώνων.

Όταν το επιχείρημα είναι να ξεκαθαρίσει το πρωτάθλημα, γιατί από την ομάδα που θα είναι η κυπελλούχος θα εξαρτηθεί πιθανόν και η αγωνιστική συμπεριφορά ομάδων του πάνω γκρουπ, λέμε εμμέσως πλην σαφώς ότι πάμε για προσυνεννοημένους αγώνες και στη φετινή περίοδο.

Θα μου πείτε, ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι;
Άλλο να το λέει ή να αμφισβητεί πολλά και διάφορα ο οπαδός και άλλο με τον πλέον επίσημο τρόπο να είναι ο μεγαλύτερος φόβος των σωματείων και της Ομοσπονδίας της ίδιας.

Και με αφορμή αυτό το γεγονός, την ημερομηνία διεξαγωγής του τελικού κυπέλλου, έρχεται πάλι στην επιφάνεια το κεφάλαιο «προγραμματισμός».
Απλά και όμορφα θα μπορούσε στην προκήρυξη να αναφερόταν και το γήπεδο διεξαγωγής του τελικού και χρονικά πότε θα αγωνίζονταν οι ομάδες, δηλαδή τρεις μέρες ή μια βδομάδα για παράδειγμα, μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος.

Απλά…