ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Ήταν, όντως, τεράστιο το διπλό του Απόλλωνα απέναντι στην Ομόνοια.
Είναι από τις νίκες που θεωρούνται κομβικής σημασίας για την παραπέρα πορεία της ομάδας που τις πετυχαίνει, ειδικά όταν διατηρεί την απόσταση από την ομάδα που ακολουθεί και την οποία στο ίδιο γήπεδο θα αντιμετωπίσει το Σάββατο.

Πέραν της αγωνιστικής αξίας, προσθέτει πολλά στους «κυανόλευκους» στο κεφάλαιο ψυχολογία.
Δεν θα βιαστώ να ισχυριστώ ότι είναι το απόλυτο φαβορί για τον τίτλο, άλλωστε είμαι από αυτούς που ανέμεναν ντέρμπι τίτλου με τον ΑΠΟΕΛ, όμως η νίκη επί της Ομόνοιας και η ισοπαλία της Ανόρθωσης στο Δάσος της Άχνας, έφεραν σημαντική αλλαγή των δεδομένων που επικρατούσαν πριν από τη διεξαγωγή της 20ής αγωνιστικής.

Επιβεβαιώνεται, πλέον, ότι φουλ για τίτλο πάνε Απόλλων και ΑΠΟΕΛ και, υπό αυτήν την έννοια, αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον το επικείμενο ντέρμπι κορυφής.
Μιας και η αναφορά για ντέρμπι, να τοποθετηθώ για όσα έγιναν στο κυριακάτικο ανάμεσα σε Ομόνοια και Απόλλωνα, στο αγωνιστικό και διαιτητικό κομμάτι.
Οι «κυανόλευκοι» κτύπησαν την αχίλλειο πτέρνα των «πρασίνων», που ήταν ολόκληρη η αριστερή τους πλευρά.

Και τα δυο γκολ από εκεί προήλθαν και ακόμη η τεράστια ευκαιρία του Γκιέ στο δεύτερο μέρος, αλλά και κάποιοι άλλοι κίνδυνοι που πήγαν να δημιουργηθούν για την εστία της Ομόνοιας.
Δεν έφτανε αυτό για τους «πράσινους», έκανε τον τροχονόμο στο πρώτο γκολ ο Μορέιρα, ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν είναι η πρώτη φορά που σε σημαντικό ντέρμπι κρεμάει την Ομόνοια με τα σοβαρά του λάθη.
Κι όταν οι «πράσινοι» μείωσαν και μπήκαν στο ντέρμπι με απαιτήσεις, συνάντησαν άμυνα δυνατή και ενισχυμένη και δεν μπορέσαν να φτάσουν τουλάχιστον στην ισοπαλία.

Είχε το στίγμα και τον αέρα της μεγάλης ομάδας ο Απόλλων, κάτι πολύ σημαντικό σε τέτοιας σημασίας αναμετρήσεις, ενώ οι «πράσινοι» ήταν και άτυχοι, όμως πλήρωσαν λάθη που έκαναν σε καθοριστικά σημεία της αναμέτρησης.

Σε ό,τι αφορά τη διαιτησία, παρουσιάστηκε κάτω του αναμενομένου για τέτοιο ντέρμπι.
Έγιναν πολλά λάθη και για πέναλτι και για κίτρινες και ακόμη για φάουλ που πιθανόν θα αλλάζαν τη ροή του ντέρμπι.

Εδικαιούτο η Ομόνοια πέναλτι, έπρεπε να μην τελειώσει τον αγώνα ο Ασίς, αλλά ειδικά δυο φάσεις, αυτή με τον Ποτέ που βγήκε αιμόφυρτος και τιμωρήθηκε και με επιθετικό φάουλ και ένα κόρνερ στα τελευταία στάδια του ντέρμπι, έβγαζαν μάτια.

Δεν είναι η σημασία του ενός κόρνερ και ούτε ποτέ θα ασχολείτο κανείς με αυτό, αν δεν διαδραματιζόταν η φάση μπροστά σε… έξι μάτια.
Είναι απίστευτο πώς ο διαιτητής, ο αρμόδιος βοηθός και αυτός που στεκόταν στη γραμμή της εστίας του Απόλλωνα, δεν είδαν ένα πεντακάθαρο κόρνερ.

Η Ομοσπονδία τοποθετεί έξι διαιτητές σε σημαντικά ματς για να περιορίζονται παρόμοια, και όχι μόνο, περιστατικά.
Πώς γίνεται, λοιπόν, μπροστά στα έξι μάτια, να χαθεί μια φάση, που στη συνέχεια θα είχε και συνέπειες γι' αυτήν την ομάδα που φωνάζει, γιατί απλώς αν ο διαιτητής και ο βοηθός του έκαναν χρήση του κανονισμού θα απέβαλλαν και τον Ασίς με δεύτερη κάρτα για διαμαρτυρίες, όπως βέβαια και στην περίπτωση του πέναλτι όπου έκανε θέατρο…

Απλές απορίες …