ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Πολλά γράφτηκαν και περισσότερα ακούστηκαν στη μέχρι στιγμής διαδρομή του μαραθωνίου.
Σχεδόν όλες οι μεγάλες ομάδες πέρασαν από χίλια μύρια κύματα, αμφισβητήθηκαν προπονητές και παίκτες, ακόμη και κινήσεις διοικήσεων.

Ήταν και παραμένει έντονο το κοντράστ συναισθημάτων, ειδικά σε μια χρονιά δύσκολη από κάθε άποψη, άλλα και αγωνιστικά, πιθανόν την πιο ενδιαφέρουσα στα τελευταία τουλάχιστον χρόνια.
Πιο χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις με την Ομόνοια και την Ανόρθωση.

Δυο ένδοξες ομάδες που μπήκαν στη νέα περίοδο κουβαλώντας τεράστιο οικονομικό βραχνά και στο γήπεδο μέχρι και το τέλος του πρώτου μισού της κανονικής περιόδου, ουσιαστικά πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν βλεπόντουσαν.

Αυτό επιβεβαιωνόταν και από τη βαθμολογική θέση που κατείχαν και από τις γκρίνιες που συνόδευαν σχεδόν όλους τους αγώνες τους.
Πράσινοι και Κυανόλευκοι έδειχναν ότι όδευαν σε μιαν από τις χειρότερες γενικά σεζόν της ιστορίας τους.

Ο Κώστας Καϊάφας έθεσε εαυτόν στη διάθεση της διοίκησης, ενώ αμφισβητήθηκε έντονα και το αφεντικό της Ανόρθωσης και ο τεχνικός διευθυντής που ανέλαβε να κτίσει από την αρχή την ομάδα της Αμμοχώστου.
Οι διοικήσεις της Ομόνοιας και της Ανόρθωσης εύκολα μπορούσαν να προέβαιναν σε αλλαγές και θα ικανοποιούσαν ίσως και το λαϊκό αίσθημα της εποχής εκείνης.

Όμως, εμπιστεύθηκαν τους προπονητές τους, προχώρησαν σε διορθωτικές κινήσεις γενικά, διώχνοντας και αποκτώντας παίκτες στη δεύτερη περίοδο μετεγγραφών και αφού τους βγήκε ο πρώτος λαχνός από την παρουσία και κυρίως τη μέχρι τώρα προσφορά νεαρών Κυπρίων παικτών, όχι απλώς επανήλθαν σε υψηλές πτήσεις, παίζουν και καλό ποδόσφαιρο και έχουν δικαιολογημένα απαιτήσεις και στους δυο θεσμούς.

Το φετινό παράδειγμα των δυο αυτών ομάδων, άσχετα με το πού θα καταλήξουν τελικά οι προσπάθειές τους σε πρωτάθλημα και κύπελλο, αποδεικνύει περίτρανα ότι στα δύσκολα φαίνονται οι μεγάλοι σε κάθε πόστο.
Αυτοί δηλαδή που παίρνουν την ευθύνη του καραβιού πάνω τους δεν ενεργούν κάτω από πανικό και υπό πίεση, και στο τέλος το οδηγούν με ασφάλεια σε ήσυχα νερά.

Από την άλλη, Πάους και Καϊάφας, χωρίς τυμπανοκρουσίες και προσπάθεια εντυπωσιασμού, συνέχισαν το έργο τους απερίσπαστοι και φαίνεται να κερδίζουν με το σπαθί τους την εκτίμηση του κόσμου των ομάδων τους.

Έτσι, μαζί με τον ΑΠΟΕΛ και τον Απόλλωνα, που ξεκίνησαν σαν τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του φετινού τίτλου, αναμένεται να δώσουν τη δική τους μάχη, έχοντας όμως λιγότερη πίεση γιατί εξ αρχής είχαν δηλώσει ότι πρωτίστως τους ενδιαφέρει το όσο το δυνατόν καλύτερο οικονομικό συγύρισμα και ακολούθως το αγωνιστικό κομμάτι.

Όμως από τη στιγμή που είναι εκεί και κυρίως από τη στιγμή που φέρουν βαρύτατο όνομα, είναι λογικό να προσπαθήσουν για κάτι που για δεκαετίες ήξεραν πολύ καλά να κάνουν, να πρωταγωνιστήσουν και στους δυο θεσμούς δηλαδή.

Κατά τα άλλα, ξενίζει η όλη τροπή που παίρνει η κόντρα Μάριου Παναγή και Ομοσπονδίας, και πραγματικά κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει στο φινάλε.
Η Δικαστική τον τιμώρησε, ο ίδιος ο διαιτητής απειλεί ότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και από τις ανακριτικές Αρχές δεν βγαίνει άχνα.

Τι να υποθέσουμε και κυρίως τι να αναμένουμε στο εγγύς μέλλον;