ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Γίναμε στη διάρκεια της φετινής ποδοσφαιρικής σεζόν μάρτυρες πολλών και σημαντικών αναμετρήσεων, που κρίθηκαν στο ενενήντα πλην ή και συν κάτι.
Ακόμη και σε αυτήν την αγωνιστική η Ανόρθωση πήρε πολύτιμη νίκη επί της συμπολίτιδάς της Νέας Σαλαμίνας, ενώ ο Ερμής στην τελευταία φάση στις καθυστερήσεις ουσιαστικά κλειδώνει την παρουσία του στην πρώτη εξάδα των μπαράζ.

Και από τη στιγμή που όλες οι ομάδες είναι άμεσα ενδιαφερόμενες και όλα είναι ανοικτά στην κανονική περίοδο, πόσω μάλλον στη διαδικασία των μπαράζ, πολλά αναμένεται να κριθούν στις λεπτομέρειες.
Δίκαιο ή άδικο αυτό, είναι νόμος του ποδοσφαίρου και σε ό,τι αφορά τη φετινή κυπριακή πραγματικότητα, επιβεβαιώνει τη δυναμικότητα των ομάδων αλλά και το μπόλικο ενδιαφέρον που έχει ο θεσμός σε όλους τους τομείς.

Γι' αυτό και λάθη που πιθανόν να συγχωρούνταν σε προηγούμενες χρονιές, φέτος μετρούν πολύ περισσότερο, είτε γίνονται από πλευράς παικτών είτε από πλευράς προπονητών είτε, βεβαίως, και από πλευράς διαιτητών.

Και, δυστυχώς, παρουσιάστηκαν πολλά τέτοια, που εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι είχαν και βεβαίως θα έχουν και στη συνέχεια σημαντικό αντίκτυπο στη διαμόρφωση της τελικής βαθμολογίας.
Άρα διπλά προσεχτικοί πρέπει να είναι όλοι, ειδικά αυτοί που με σφυρίγματα ή ανοχή διαμορφώνουν αποτελέσματα σε κάθε αγωνιστική.

Τα λάθη των παικτών ή ακόμη και των προπονητών κρίνονται από τις διοικήσεις και τον ίδιο τον κόσμο της κάθε ομάδας και βεβαίως έχουν επιπτώσεις.
Τα λάθη των διαιτητών, αυτών που τους ορίζουν και των βοηθών, κρίνονται μεν, πλείστα όμως παραμένουν ατιμώρητα και βεβαίως επαναλαμβάνονται…

Κατήντησε κουραστικό αλλά οφείλουμε να το επαναλάβουμε, ότι δηλαδή έστω και αργά, πλησιάζοντας προς τη διαδικασία των μπαράζ, επιτέλους ας αλλάξουμε ταχύτητα και πλαίσιο σκέψης και πράξης και ας ελαχιστοποιήσουμε τα λάθη, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες, η τελική βαθμολογία να είναι πιο αντιπροσωπευτική των δυνατοτήτων και των προσπαθειών κάθε ομάδας ξεχωριστά.

Και, βεβαίως, ας έχουμε κατά νουν ότι θα υπάρχει το άθλημα του ποδοσφαίρου και μετά τον μήνα Μάιο, άρα ας εκμεταλλευτούμε όλο το διάστημα για να πάρουμε επιτέλους αποφάσεις που θα το βοηθήσουν συνολικά, αφήνοντας κατά μέρος το προσωπικό και το ομαδικό συμφέρον.

Ξέρω ότι ακούγεται πολύ καλό, έως και ιδανικό, για να είναι αληθινό, όμως δεν χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να ταράξουμε έστω λίγο τα, εδώ και έτη πολλά, λιμνάζοντα νερά.
Φτάσαμε στο σημείο, εδώ και πολλά χρόνια να απαιτούμε το αυτονόητο, αυτό δηλαδή που ισχύει στις πλείστες ευρωπαϊκές χώρες και να θεωρούν κάποιοι ότι ζητάμε τον ουρανό με τ' άστρα του…

Τέτοια νοοτροπία έκτισαν και με τέτοιο σκεπτικό προχωρούν και Ομοσπονδία και σωματεία, που θεωρούν δεδομένα πράγματα που αλλού θα προκαλούσαν τριγμούς και θα είχαν τεράστιες επιπτώσεις για εκείνους που θα ήταν μπλεγμένοι σ' αυτά.

Κατά τ' άλλα, η έγνοια μας εδώ και κάποιους μήνες είναι κατά πόσον θα μειωθούν οι ομάδες, θα παραμείνουν ως έχουν ή και θα αυξηθούν στην κατηγορία των μεγάλων.
Λες και αν αλλάξει ο αριθμός θα αλλάξουν ως διά μαγείας όλοι και, κυρίως, η κατάσταση που επικρατεί στον χώρο για δεκαετίες τώρα…