ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι γεγονός ότι για πολλά χρόνια, είχαμε μεγάλο παράπονο, πως Κύπριοι παίκτες και μάλιστα ταλέντα, όχι απλά σπανίζουν, αλλά όταν βγαίνουν κάποια στιγμή στην επιφάνεια, η συνεχιζόμενη ξενομανία, δεν τους επέτρεπε, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, να επιπλεύσουν ποδοσφαιρικά.

Είναι επίσης γεγονός, ότι και η Εθνική πλήρωσε ακριβό τίμημα από την απουσία νέας φουρνιάς παικτών που θα αντικαταστούσαν, σε υποφερτό έστω βαθμό, αυτούς που αποχωρούσαν από το συγκρότημά μας.
Λένε κάθε εμπόδιο για καλό και αυτό ίσχυσε στην ποδοσφαιρική Κύπρο της τελευταίας διετίας, της εποχής δηλαδή της σοβαρής και συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης.

Ξεπετάχτηκαν αρκετά ταλέντα και μάλιστα πήραν θέση βασικού και σε μεγάλες ομάδες.
Και στον ΑΠΟΕΛ και στην Ανόρθωση και στην Ομόνοια και στον Απόλλωνα και στην ΑΕΚ, μάθαμε παίκτες που προ της κρίσης, οι πλείστοι ήταν άγνωστοι ακόμη και στους οπαδούς των ομάδων τους.

Και ξαφνικά, η Κύπρος μιλά με θαυμασμό για τον Ανδρέα Μακρή, τον Κωνσταντίνο Λαΐφη, τον Νικόλα τον Εγγλέζου, τον Κολοκούδια, τον Δημητρίου και αρκετούς άλλους που υπόσχονται πολλά στα αμέσως επόμενα χρόνια, κάνοντας και τον Ομοσπονδιακό προπονητή να τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση, γιατί σ' αυτούς ουσιαστικά θα στηριχθεί στις επίσημες υποχρεώσεις που έχει η Εθνική.

Από την Τετάρτη το βράδι μάθαμε και μάλιστα για καλά και τον Γιώργο Λοΐζου του Οθέλλου Αθηένου.
Τα δύο γκολ που πέτυχε κόντρα στον Απόλλωνα και έγραψαν τη λαμπρότερη σελίδα στη ιστορία της Ομάδας της Αθηένου και ασφαλώς θα μείνουν και χαραγμένα στη μνήμη του Γιώργου για πάντα.

Και ο Γιώργος και ο κάθε Γιώργος, ειδικά όταν βοηθούν ομάδες όπως ο Οθέλλος έχουν κάθε λογο να είναι διπλά περήφανοι.
Και ακούγοντάς τον στο τέλος της αναμέτρησης να μιλά στην κάμερα, έβγαλε μια εικόνα παίκτη και παιδιού που πατά γερά στο έδαφος και δεν καβαλάει το καλάμι και μπράβο του.

Δεν θα προχωρήσω σε εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων σε ό,τι αφορά γενικά τον Κύπριο παίκτη της σύγχρονης εποχής, αλλά μπορώ να ισχυριστώ ότι η περυσινή και ειδικά φετινή παρουσία αρκετών παικτών διαψεύδει όλους όσους βιαστήκαν να πουν ότι μετά τη χρυσή φουρνιά με Κωνσταντίνου, Οκκά και τους συνομήλικούς τους, δεν θα υπάρχει μέλλον για την Εθνική και τους Κυπρίους παίκτες.

Ταυτόχρονα και αρκετές ομάδες, μεγάλες και μικρές και χρήματα μπορούν να γλιτώσουν και επένδυση μπορούν να κάνουν, αξιοποιώντας όσους Κυπρίους και ταλέντο και θέληση έχουν για να ξεχωρίσουν και να προχωρήσουν.

Από την άλλη, δεν άφησαν τις καλύτερες των εντυπώσεων οι τοποθετήσεις Προέδρου και προπονητή του Εθνικού Άχνας μετά το τέλος του αγώνα με την ΑΕΛ και με όλο, το σέβας στην ιστορία και στην προσφορά τους, θεωρώ ήταν τουλάχιστον ατυχείς.

Ακόμη και στη φάση του πέναλτι να θεωρήσει κάποιος ότι είχαν δίκαιο, υπήρχαν άλλες φάσεις που τρεις τουλάχιστον παίκτες τους γλίτωσαν είτε κίτρινη είτε και κόκκινη κάρτα και μάλιστα σχετικά νωρίς.
Είναι δικαίωμα της κάθε ομάδας να φωνάζει για τη διαιτησία, είναι δικαίωμα και του κάθε ενός ξεχωριστά να κρίνει σε ποιο βαθμό έχει δίκαιο...