ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Έβγαλε και η αγωνιστική που ολοκληρώθηκε χθες αρκετές ειδήσεις που αφορούν το αγωνιστικό και όχι μόνο κομμάτι.
Ο Απόλλων και η Ανόρθωση ήταν οι μεγάλοι κερδισμένοι του Σαββατοκύριακου, αφού αύξησαν τη διαφορά από τους διώχτες τους για τίτλο και εξάδα αντίστοιχα.

Το συν τρία του Απόλλωνα από τον ΑΠΟΕΛ, από μόνο του δεν δίνει τίτλο και το ξέρουν καλύτερα οι «κυανόλευκοι», όμως δίνει τεράστια δυναμική, αν ληφθεί υπόψη ότι πριν από μόλις πέντε αγωνιστικές η διαφορά ήταν στο συν πέντε για τους «γαλαζοκίτρινους» της Λευκωσίας.

Από την άλλη, η ανατροπή της Ανόρθωσης πάνω στην ΑΕΛ, θεωρώ ότι ήταν η πιο σημαντική της νίκη στη μέχρι τώρα διαδρομή, γιατί και τους αρχικούς στόχους πετυχαίνει και τον κόσμο της μαζεύει ξανά στο «Αντώνης Παπαδόπουλος».

Στα κάτω, αναμένεται μεγάλη μάχη για την παραμονή και αυτό φαίνεται από τα αποτελέσματα αλλά και από την ποιότητα που έχουν οι ομάδες οι οποίες κινδυνεύουν άμεσα.
Κι επειδή γίνεται και πάλι ντόρος για τα μεγάλα επιτεύγματα, κυρίως από πλευράς Οθέλλου, και η αναγκαία σύγκριση των προϋπολογισμών είναι στην ημερήσια διάταξη, θα πρέπει να υπενθυμίσω αυτό που και οι ίδιοι οι παράγοντες, αλλά και εμείς τονίζουμε πολλές φορές, ότι, δηλαδή, τα λεφτά από μόνα τους δεν φτιάχνουν πάντα τη μεγάλη ομάδα.

Αυτό δεν είναι κυπριακό φαινόμενο, ισχύει και στα καλύτερα ποδοσφαιρικά σαλόνια της Ευρώπης.
Απλώς υπενθυμίζω και τις επιτυχίες ομάδων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και βεβαίως των εθνικών ομάδων σε αντίστοιχες.

Με την ίδια λογική που ο Οθέλλος, για παράδειγμα, ή η Αγία Νάπα και η Δόξα τσιμπούν βαθμούς από τον ΑΠΟΕΛ, τον Απόλλωνα και την Ομόνοια, δημιουργώντας τους προβλήματα, όταν ΑΠΟΕΛ, Απόλλων και Ανόρθωση τσιμπούν βαθμούς από τα μεγαθήρια της Ευρώπης ή κάνουν ντέρμπι τις μεταξύ τους αναμετρήσεις, θα πρέπει να πανικοβάλλουν τους αντιπάλους…
Δεν είναι έτσι τα πράγματα στον σύγχρονο ποδοσφαιρικό χώρο, γι' αυτό και τα αναπάντεχα παραμονεύουν.

Κάθε μεγάλη ομάδα περνά την αγωνιστική και όχι μόνο κρίση σχεδόν σε κάθε περίοδο, το θέμα είναι αν έχει τα κότσια να την ξεπεράσει και να μπει ξανά στην τροχιά των αρχικών της στόχων.
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά ακόμη και στην Κύπρο, όμως επιμένω ότι η αναφορά μόνο σε προϋπολογισμούς ομάδων για να φανερωθεί η αγωνιστική γύμνια της όποιας μεγάλης ομάδας, δεν είναι πάντοτε και το καλύτερο παράδειγμα.

Κατά τα άλλα, για ακόμη μια αγωνιστική, φάνηκε και η αδυναμία κάποιων διαιτητών που συνεχίζουν να σφυρίζουν προκαλώντας το λαϊκό αίσθημα.
Υπήρχαν -είναι αλήθεια- και καλές διαιτησίες, όμως τα λάθη έκλεψαν την παράσταση και πάλι, γιατί και σοβαρά ήταν και πιθανόν καθοριστικά θα αποδειχθούν για την πορεία κάποιων ομάδων στο άμεσο μέλλον.
Μπαίνουμε σε αντίστροφη μέτρηση και τα σπουδαιότερα έπονται, γι' αυτό θα πρέπει να είμαστε όλοι πιο σοβαροί και πιο αντικειμενικοί, ειδικά βέβαια αυτοί που διαμορφώνουν με τις αποφάσεις τους ένα αγώνα και κατ' επέκταση τον ίδιο τον βαθμολογικό πίνακα.

Είναι και κουραστικό και συνάμα προκλητικό από μέρους τους, ακόμη και τώρα να γράφουν στα παπούτσια τους, παράγοντες, κόσμο και παίκτες…