ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Απλόχερα υποσχέσεις, για τεράστιο ενδιαφέρον στη συνέχεια, αφήνει η μέχρι τώρα διαδρομή στον θεσμό του Κυπέλλου.
Το γεγονός ότι αποφεύχθηκαν στη φάση των 16 τα μεγάλα ντέρμπι, σε συνδυασμό με το ότι σχεδόν όλοι οι μεγάλοι είναι αφεντικά στην υπόθεση πρόκριση για την προημιτελική φάση, δημιουργεί περισσότερη αγωνία για τη συνέχεια στον δεύτερο σε αξία θεσμό που έχουμε.

Το τονίζω αυτό, γιατί στα τελευταία χρόνια, πολλές ήταν οι φορές που μεγάλες ομάδες έμεναν νωρίς εκτός Κυπέλλου, είτε γιατί έπεφταν θύματα έκπληξης, είτε περισσότερο γιατί αγωνίζονταν σε μεγάλα ντέρμπι.
Αυτή τη φορά τα πράγματα φαίνεται να είναι εντελώς διαφορετικά.

Ήδη, ΑΕΚ και Ερμής πέρασαν στους 8 του θεσμού.
Εκεί θα περάσουν και η Ομόνοια και ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση.

Έκανε σημαντικό βήμα η ΑΕΛ και απομένει να μάθουμε αν ο Απόλλων καταφέρει να νικήσει τον Οθέλλο.
Αν γίνει αυτό, σημαίνει ότι η σημερινή πρώτη επτάδα στο πρωτάθλημα θα συνεχίσει και στο Κύπελλο, έχοντας παρέα την εκπληκτική Καρμιώτισσα Πολεμιδιών, που έτσι κι αλλιώς έγραψε ιστορία, αφού για πρώτη φορά προκρίθηκε στην προημιτελική φάση του θεσμού…

Χωρίς κανείς να προτρέχει των γεγονότων και με μπόλικο σεβασμό για τον Εθνικό Άχνας και για τον Οθέλλο, αν οι ομάδες της Λεμεσού καταφέρουν να ξεπεράσουν τα εμπόδιά τους, τότε θα μιλάμε για το απόλυτο ντέρμπι στη φάση αυτή αλλά και στη συνέχεια της διαδρομής, μέχρι να στεφθεί ο νέος Κυπελλούχος.

Να μην ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό, ότι δηλαδή ο τροπαιούχος εξασφαλίζει και ευρωπαϊκό εισιτήριο, άρα μπορεί να μπερδευτούν τα πράγματα και σε ό,τι αφορά το πρωτάθλημα, γιατί η τέταρτη θέση πιθανόν να μην εξασφαλίσει έξοδο στην Ευρώπη.

Και ενώ είμαστε έτοιμοι για να αναμένουμε μπόλικο ενδιαφέρον και στους δύο θεσμούς, μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι αποκαλύψεις για τη δράση ανθρώπων στον χώρο της διαιτησίας, που υποτίθεται είχαν ως ευθύνη την όσο το δυνατόν καλύτερη λειτουργία του θεσμού.

Σχεδόν κάθε βράδυ άφωνη η κοινή γνώμη παρακολουθεί διαταγές των αρχηγών προς διαιτητές ή βοηθούς, και κυρίως το περιεχόμενο των συνομιλιών παραπέμπει σε παρωχημένες εποχές, που υποτίθεται ότι είχαν περάσει ανεπιστρεπτί.

Και διερωτάται ο απλός οπαδός, αν αξίζει τον κόπο να ασχολείται με ένα άθλημα που και αγάπησε παθολογικά και έντονα συναισθήματα έζησε για πολλά χρόνια.
Τελικά όταν έλεγαν πολλοί ότι πλείστα πράγματα αποφασίζονται σε κλειστές αίθουσες και ότι στον αγωνιστικό χώρο κρίνονται πολύ λιγότερα από την απόδοση των ομάδων, είχαν απόλυτο δίκαιο.
«Εφκάλαμε νάμι» και δυστυχώς ακόμη ούτε στα μισά του δρόμου δεν βρισκόμαστε.

Όσο προχωρούν οι μέρες και όσο αυξάνονται οι καταθέσεις από άτομα που εμπλέκονται στα σάπια του χώρου, και στα οποία αναφέρθηκε ο Μάριος Παναγή, τόσο πιο πολλά βγαίνουν προς τα έξω, μεγαλώνοντας την αγανάκτηση κυρίως αυτών που φαίνεται να αδικηθήκαν κατάφωρα από τα σχέδια της παράγκας και των αρχηγών της…

Έχει μπόλικο δρόμο ακόμη η όλη διαδικασία και ελπίζουμε αυτή τη φορά να έχει και αίσιο τέλος η υπόθεση, για να κάτσει επιτέλους ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του…
Αυτή είναι και η λαϊκή απαίτηση.