ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Το γράψαμε επανειλημμένα από αυτήν εδώ τη στήλη, ότι, δυστυχώς, το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι και οι πραγματικοί πρωταγωνιστές θέτουν σε δεύτερη μοίρα την επόμενη ή και τις επόμενες μέρες αρκετών σημαντικών ντέρμπι.

Αυτό συνέβη και στο πρόσφατο αιώνιο ντέρμπι, αλλά και σε πολλά άλλα κατά τα οποία ο απόηχος περιστράφηκε περισσότερο στις κοκορομαχίες παραγόντων παρά στις μάχες στο αγωνιστικό πεδίο…
Αυτό είναι και άδικο και πολλές φορές προκλητικό για τη φίλαθλη κοινή γνώμη, που πραγματικά κουράστηκε να γίνεται μάρτυρας στο ίδιο έργο εδώ και πάμπολλα χρόνια.

Υπάρχουν ντέρμπι που οφείλουμε να αναλύουμε και να στεκόμαστε στο καθαρό αγωνιστικό τους κομμάτι.
Ένα από αυτά είναι και το σημερινό στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» και σαν αυτό θα ακολουθήσουν και άλλα πολλά, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο αναφορικά με το ποιοι εισέρχονται στα μπαράζ, με ποια σειρά και ποια βαθμολογική διαφορά θα τους χωρίζει.

Δεν μας φτάνουν τα ντέρμπι μεταξύ παραγόντων σωματείων, θα έχουμε και ντέρμπι για τον αντικαταστάτη του Ολλανδού διευθυντή της διαιτησίας.
Ντέρμπι όχι για το όνομα του διαδόχου του, γιατί αυτό έχει ήδη αποφασιστεί από τους έχοντες την ευθύνη ή και έχει διαρρεύσει για να γράφουμε την αλήθεια, αλλά για το πώς θα γίνει δεχτός από τις ομάδες και κυρίως πώς ο ίδιος θα διαχειριστεί ένα τοπίο στο οποίο όπου και να αγγίξει κανείς θα μπορούσαμε να πούμε ότι κινδυνεύει να καεί.

Έχει και αγωνιστικά ντέρμπι, επιμένω σε αυτό, όμως οι μάχες εκτός γηπέδων φαίνεται να επανέρχονται και πάλι στο προσκήνιο και, όπως συμβαίνει σε κάθε χρονιά, θα πληθαίνουν όσο προχωράμε προς το τέλος της διαδρομής.

Και από τη στιγμή που λιγοστεύουν και οι ευρωπαϊκές θέσεις κατά μία, συγκριτικά με την περυσινή χρονιά, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα τι μπορούμε να αναμένουμε από τον Φεβρουάριο μέχρι και το τέλος του πρωταθλήματος, αλλά και του κυπέλλου…

Όταν κερδίζουμε κανείς δεν θέλουμε να μας αμφισβητεί, αλλά όταν χάνουμε φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς.
Έχουμε την ίδια νοοτροπία για πολλές δεκαετίες και αυτή δεν έχει να κάνει μόνο με παράγοντες, αλλά και με διαιτητές, Ομοσπονδία, ακόμη και με τον απλό οπαδό, ανάλογα με το πώς χειρίζονται και πώς αναλύουν καταστάσεις που αφορούν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και τους αντιπάλους.

Γι’ αυτό και όσο παραμένει αυτή η νοοτροπία, οι νίκες μας θα είναι καθαρές σαν το χιόνι και οι ήττες μας θα είναι προϊόν παρασκηνίου.
Κατά τα άλλα, από τη στιγμή που όλοι πέρασαν τα κριτήρια του Σεπτεμβρίου

ετοιμάζονται για τη δεύτερη περίοδο μετεγγραφών, στη διάρκεια της οποίας σχεδόν όλες οι ομάδες, παρά την οικονομική κρίση που παραδέχονται ότι διέρχονται, θα κάνουν και πάλι χρήση του δικαιώματος που τους παρέχει η υφιστάμενη νομοθεσία και θα καλύψουν τις θέσεις με ξένους, την ίδια ώρα που θα αποζημιώσουν αυτούς που θα αποδεσμεύσουν.

Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα, αυτό είναι το σκηνικό στον κυπριακό ποδοσφαιρικό χώρο, με αυτό μάθαμε να ζούμε και με αυτό συνεχίζουμε να πορευόμαστε.
Είναι από τους τομείς που καμιά σκέψη δεν γίνεται για αλλαγή…