Ισχύει σε όλα τα στάδια της καθημερινότητας, ισχύει βεβαίως και στον ποδοσφαιρικό χώρο, ότι οι πραγματικά μεγάλοι στα δύσκολα φαίνονται.
Είτε εκπροσωπούν ως παράγοντες την Ομοσπονδία, είτε τα διάφορα σώματα που έχει κάτω από την ομπρέλα της, είτε είναι παίκτες, είτε ακόμη και αθλητικοί συντάκτες.

Όλοι κρίνονται κυρίως στα δύσκολα, εκεί δηλαδή που η μπάλα είναι πιο βαριά, όπως μάθαμε να λέμε για το κεφάλαιο παίκτες, ή και εκεί που μια απόφαση πιθανόν να κρίνει και το εγγύς μέλλον ομάδας ή και Ομοσπονδίας.

Ώσπου όλα βαίνουν καλώς, είναι λογικό να κινούνται όλοι στον ρυθμό του αυτόματου πιλότου…
Όταν όμως παρουσιαστούν οι πρώτες δυσκολίες και στη συνέχεια αποδειχθεί ότι έπονται περισσότερες, εκεί είναι που φαίνονται οι ηγέτες στον αγωνιστικό και διοικητικό τομέα.

Τα υπενθυμίζω αυτά γιατί για κάποιους ηχεί ήδη η καμπάνα του κινδύνου στο αγωνιστικό ή στο οικονομικό κομμάτι, ή και των δυο ταυτόχρονα, άρα θα αποδειχθεί στην πράξη ποιοι και πόσο αντέχουν την πίεση και ποιοι θα μείνουν όρθιοι, προσπαθώντας το ίδιο να πράξουν και για ό,τι εκπροσωπούν.

Υπάρχουν μπόλικα παραδείγματα και παλαιότερα, αλλά κυρίως πολύ σύγχρονα, με παράγοντες που είχαν ή και έχουν ακόμη εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες στο κεφάλαιο αυτό.
Κάποιοι έταξαν φούρνους παξιμάδια και στις πρώτες δυσκολίες την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, αφήνοντας πίσω τους καμένη γη και κάποιοι που παρέλαβαν ή και αντιμετώπισαν τις ίδιες δύσκολες καταστάσεις, έμειναν εκεί και παρά τα πυρά που δέχθηκαν ή και δέχονται ακόμη, έθεσαν υπεράνω ατόμων το σωματείο που κληθήκαν να διοικήσουν.

Δεν θα χρειαστεί να σκεφτεί κανείς αρκετή ώρα για να φέρει στο μυαλό του πολλούς παράγοντες που ανήκουν στα δυο διαφορετικά στρατόπεδα από πλευράς συμπεριφοράς στα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια…
Το ίδιο ισχύει και για παίκτες που είχαν την τύχη να ηγηθούν μεγάλων ομάδων, αλλά κάποιοι από αυτούς λύγισαν κάτω από την πίεση ή και τις απαιτήσεις του κόσμου προς το πρόσωπό τους, και κάποιοι άντεξαν τα δύσκολα και τις πιέσεις, και βγήκαν γενικά οι μεγάλοι νικητές και οι δικαιωμένοι από τις δοκιμασίες…

Και σήμερα, όσο ποτέ προηγουμένως, οι πραγματικοί ηγέτες στο γήπεδο και στα διοικητικά θα αποδειχθούν με βάση τις αποφάσεις που έχουν πάρει, ή και θα πάρουν στο εγγύς μέλλον.
Είναι η εποχή που κάθε λάθος έχει ακριβό κόστος και κάθε ρίσκο έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να στοιχίσει στην κάθε ομάδα.

Είναι η εποχή που οι ακκισμοί δεν επιτρέπονται και κυρίως κανείς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες ή και το κόστος της κάθε αποτυχημένης κίνησης.
Είναι γνωστό ότι η κάθε επιτυχία έχει πολλούς πατέρες και η κάθε αποτυχία δεν έχει κανέναν.

Αυτό βέβαια δεν είναι καθαρά κυπριακό φαινόμενο, όμως επειδή εδώ και μικρή χώρα είμαστε και ο καθένας γνωρίζει τους λοιπούς, είναι πιο εύκολο να αποδειχθεί στην πράξη.
Επί τούτου, η καλύτερη επιβεβαίωση έρχεται από τους ιδίους τους παθόντες, πλείστοι από τους οποίους φεύγοντας από τον χώρο έριξαν ή αναγκάστηκαν να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους…