Δεν είναι η πρώτη φορά που ο απόηχος ενός ντέρμπι ανάμεσα στους αιώνιους αντιπάλους της Λευκωσίας αφορά περισσότερο τη διαιτησία, το πολιτικό κομμάτι και την προσπάθεια να κερδηθούν οι εντυπώσεις μέσω βαρύγδουπων δηλώσεων…

Ανεξάρτητα νικητή και χαμένου, ανεξάρτητα βαθμολογικής σημασίας του ντέρμπι και ανεξάρτητα της αγωνιστικής συμπεριφοράς των ομάδων, το τι έκανε παλαιότερα ο Ράουφμαν και ο Ιωάννου, ο Σατσιάς και ο Καϊάφας, και σήμερα ο Μαντούκα και ο Ποτέ στο γήπεδο, επισκιαζόταν από τις δηλώσεις των παραγόντων των δυο ομάδων μετά το τέλος κάθε ντέρμπι. Ήταν και είναι πολύ άδικη για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές η διαχρονική κατάσταση που επικρατεί.

Δεν μπορεί κανείς με σιγουριά να επιρρίψει ολόκληρη την ευθύνη σε κάποια από τις δύο ομάδες, γιατί, απλά, πάντα σε μια διένεξη άλλος λιγότερο, άλλος πολύ περισσότερο, φέρουν την ευθύνη για την εξέλιξη της όλης εικόνας που ακολουθεί…

Δυστυχώς, όλοι θεωρούν ότι έχουν το δίκιο με το μέρος τους και στην προσπάθεια να το αποδείξουν θυμούνται τις καταβολές του αντιπάλου, τι εκπροσωπούσε, πού ανήκει στο πολιτικό πεδίο και πάει λέγοντας.
Υποτίθεται ότι μετά τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν της τουρκικής εισβολής την 20ή Ιουλίου του 1974, όταν ο πολιτικός διχασμός έφτασε στο απόγειο, αργά αλλά σταθερά, κάναμε βήματα για επούλωση των πολλαπλών πληγών που άφησε και υποτίθεται ότι επικεντρωθήκαμε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Κούνια που μας κούναγε όμως…

Κατά καιρούς, δηλώσεις παρόμοιου περιεχομένου με τις πρόσφατες, έρχονται να μας θυμίσουν ότι ισχύει το γνωστό ρητό ότι η ουρά του σκύλου δεν ισιώνει.
Και η ρίζα του κακού, στη συνεχιζόμενη εκτός αγωνιστικών χώρων αντιπαλότητα των αιωνίων, έχει αφετηρία δεκαετίες πολλές, στη διάρκεια των οποίων έγιναν πολλά και πολλοί ταλαιπωρήθηκαν από αυτά.

Βεβαίως ο Μοράις, ο Ασσίς και οι λοιποί σύγχρονοι άσοι των αιωνίων, δεν θέλουν να ξέρουν τι προηγήθηκε, αλλά ενδιαφέρονται για το πώς εξελίσσεται το ντέρμπι στο γήπεδο.
Γι' αυτό και πλείστες φορές δίνουν τα χέρια, αλληλοσυγχαίρονται και πάνε στα αποδυτήρια σκεπτόμενοι την επόμενη αγωνιστική τους υποχρέωση.

Για κάποιους άλλους, δυστυχώς, το ντέρμπι ακριβώς εκείνη τη χρονική στιγμή θα ξεκινήσει…
Μ' αυτά και μ' αυτά έπεσε και η αυλαία του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του μαραθωνίου.

Επιβεβαιωθήκαν όσοι έβλεπαν και βλέπουν κούρσα δύο αλόγων για τον τίτλο, από τη στιγμή που άλλες παραδοσιακά δυνατές ομάδες δείχνουν να θέλουν αλλά να μην μπορούν να ακολουθήσουν ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνα.
Οι νίκες τους επί Ομόνοιας και Ανόρθωσης αντίστοιχα, θεωρώ ότι ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε ό,τι αφορά στις φετινές τους βλέψεις.

Από εκεί και πέρα, την καλή την κουβέντα πρέπει να πούμε ξανά για τον εκπληκτικό Ερμή, που πάει και φέτος για να βιράρει ευρωπαϊκό εισιτήριο και από τη στιγμή που λιγοστεύουν κατά ένα, σε μπελάδες θα μπουν μεγάλες δυνάμεις του χώρου…

Ευτυχώς, παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα το ενδιαφέρον και στα κάτω, άρα μας αναμένουν συγκινήσεις στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.
Έχει και κάτι καλό η φετινή περίοδος, να μην τα μηδενίζουμε όλα…