ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Κάποτε η αλλαγή στρατοπέδου και μάλιστα η μετακίνηση σε αιώνιο αντίπαλο και σπάνιο φαινόμενο ήταν και δίχαζε ολόκληρες πόλεις, προκαλώντας αναταράξεις που κρατούσαν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Στην Κύπρο η περίπτωση Πάκκου δίχασε τη Λευκωσία όταν, επιστρέφοντας από τον Παναθηναϊκό, ντύθηκε στα γαλαζοκίτρινα, αντί στα πράσινα που φορούσε πριν πάει στην Αθήνα. Στην Ελλάδα η περίπτωση Κούδα ουσιαστικά ξεκίνησε τη βεντέτα ΠΑΟΚ - Ολυμπιακού, που κρατεί μέχρι σήμερα…

Περιπτώσεις υπάρχουν και στην Ισπανία και στην Ιταλία και στην Αγγλία, όπου μάλιστα ο Λο από τη Γιουνάιτεντ πήγε στη Σίτι και με δικό του γκολ υποβιβάστηκε η ομάδα στην οποία έγινε θρύλος, και μέχρι τώρα το άγαλμά του κοσμεί το Ολντ Τράφορντ…

Βεβαίως άλλαξαν οι εποχές και ακόμη και στην Κύπρο, ειδικά την τελευταία εικοσαετία, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο παίκτες που δέθηκαν με ομάδες Λευκωσίας ή και Λεμεσού, να μετακομίζουν στους αιωνίους αντιπάλους.

Όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν έντονες αντιδράσεις, ειδικά αν ο παίκτης αποτελούσε ίνδαλμα για χρόνια της προηγουμένης του ομάδας.
Μπορεί να λέμε ότι περάσαμε στον επαγγελματισμό ακολουθώντας τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, όμως ακόμη το συναίσθημα και το δέσιμο με μια ομάδα και κάποιους από τους παίκτες που την απαρτίζουν εξακολουθεί να είναι πολύ έντονο.

Γι' αυτό και μετεγγραφές όπως αυτές των Μαλέκκου, Μακρίδη, Αλωνεύτη, Βακουφτσή δεν πέρασαν στο ντούκου.
Και στη Λεμεσό πρώτα η περίπτωση Κρυστάλλη και ακολούθως οι περιπτώσεις Σταύρου Στυλιανού, Πάμπου Πίττα, Κρίστη Θεοφίλου ήταν κάποιες μετακινήσεις που προκάλεσαν αίσθηση.
Ακόμη και στην Ισπανία, έστω και αν ήταν ξένος, η μετακίνηση του Φίγκο από Μπαρσελόνα σε Ρεάλ για χρόνια τον μετέτρεψε σε μαύρο πρόβατο και τραβούσε τα πάνδεινα όταν αγωνιζόταν στο κάστρο της αιωνίου αντιπάλου.

Στη σχετική λίστα υπάρχουν βεβαίως και αρκετές μετακινήσεις προπονητών, που μάλιστα άφησαν το δικό τους στίγμα σε δυο μεγάλες ομάδες της Κύπρου, της Ελλάδας ή και του εξωτερικού.
Ακόμη και πρόσφατα ο Χριστοφόρου, από παίκτης της ΑΕΛ, ανέλαβε τον Απόλλωνα σαν προπονητής και επέστρεψε πίσω μετά από 25 ολόκληρα έτη.

Τα θύμισα όλα αυτά με αφορμή τη δήλωση Πέτεφ, ότι μπορεί να γυρίσει στην Κύπρο, ποτέ όμως δεν θα δουλέψει στον Απόλλωνα.
Δήλωση περισσότερο, όπως και άλλες παρόμοιες στο παρελθόν από παίκτες ή και προπονητές, για λαϊκή κατανάλωση και όχι για αποστολή μηνυμάτων.

Τι σημαίνει, δεν δουλεύω στον Απόλλωνα ή στον κάθε Απόλλωνα;
Άμα έρθει πρόταση στον Πέτεφ και στον κάθε σκεπτόμενο με αυτόν τον τρόπο και είναι ιδιαιτέρως ελκυστική και με προοπτικές, θα πει ευχαριστώ δεν θα πάρω, προτιμώ να είμαι στην ανεργία και να τα έχω καλά με τον κόσμο της ΑΕΛ και της κάθε ΑΕΛ;

Μην τρελαθούμε κιόλας.
Άλλαξαν οι εποχές και ειδικά όταν το χρήμα κάνει παιχνίδι, ξεχνάς και ομάδες και ιστορία και κόσμο, και κάνεις μια δήλωση όμορφη και περιποιημένη, και καθαρίζεις.

Δηλώσεις του τύπου και του περιεχομένου Πέτεφ μπορεί να χαϊδεύουν κάποιων τ' αφτιά, όμως δεν πείθουν την πλειονότητα των οπαδών οποιασδήποτε ομάδας, απλώς γιατί κάτι τέτοιο άκουσαν και από άλλους στο παρελθόν και πριν αλέκτορα φωνήσαι, διαψεύστηκαν…