ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι μέρες Εθνικών ομάδων και ειδικά για την Κύπρο το όλο σκηνικό της Παρασκευής στο ΓΣΠ ασφαλώς και θα συζητείται για αρκετό καιρό ακόμη…
Δεν θα αναλύσω το αγωνιστικό ούτε με το Ισραήλ ούτε και με την Ουαλία, άλλωστε το σχόλιο γράφτηκε πριν από την αναμέτρηση στο Κάρντιφ.
Τρία πράγματα θα ήθελα να σχολιάσω.

Κατ' αρχάς το ότι μέσα στις 20.000 κόσμου που πήγαν γήπεδο, πολλά ήταν παιδιά που πιθανόν πρώτη φορά ανέβαιναν στις κερκίδες του ΓΣΠ.
Γι' αυτά τα παιδιά, τους γονείς ή και συνοδούς τους θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να τους έχουμε συνεχώς κοντά στην Εθνική.

Θεωρώ ότι θα είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές για να καλέσουν και άλλους συνομήλικούς τους να γίνουν οπαδοί της Εθνικής και βεβαίως και οι ίδιοι θα θέλουν να συνεχίσουν να βλέπουν την ομάδα μας.
Φτάνει να γίνει πιο επαγγελματική η προσπάθεια για διάθεση εισιτηρίων από την Ομοσπονδία, να μην ταλαιπωρείται κανείς και να παραμείνει χαμηλή η τιμή, ενώ ταυτόχρονα να εξακολουθήσει να υπάρχει το οικογενειακό πακέτο, που επιτέλους μετά από έντονες πιέσεις μας έγινε αποδεκτό από τα δώματα της ΚΟΠ και νομίζω το αποτέλεσμα ήταν παραπάνω από εκπληκτικό…

Από την άλλη, θα πρέπει η παρουσία του κόσμου να έπεισε και τους πιο άπιστους ότι ξέρει να εκτιμά τις προσπάθειες και όχι μόνο το αποτέλεσμα κάθε αγώνα, γι' αυτό και στο τέλος έμεινε και χειροκρότησε την ομάδα, παρ' ότι στο πρώτο ημίχρονο δεν βλεπόταν με τίποτα.

Κι αυτοί που έχουν την ευθύνη της Εθνικής, πέραν από τις ευχαριστίες στον κόσμο, θα πρέπει να κάνουν συνεχώς πράξη τα λόγια και τις υποσχέσεις τους, έτσι ώστε σε κάθε εντός έδρας ματς απ' εδώ και μπρος, οι διεθνείς να νιώθουν και ζεστασιά και αγάπη από τον κόσμο, όπως δηλαδή την έζησαν σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια την Παρασκευή το βράδυ…

Και για να φτάσουμε να δούμε για πρώτη φορά σε αγώνα της Εθνικής τίγκα το γήπεδο της πρωτεύουσας, πολλοί έβαλαν το χέρι τους και ειδικά οι διεθνείς και τα ΜΜΕ, για να είμαστε δίκαιοι.
Αυτά επί του παρόντος για την Εθνική.

Από την άλλη, προξένησε άσχημη εντύπωση η παρουσία κάποιων εκπροσώπων των μεγάλων ομάδων που πήγαν γήπεδο, διαμαρτυρήθηκαν για την κάρτα οπαδού, έβρισαν όσους θεωρούν υπεύθυνους γι' αυτό, εκτονώθηκαν και στο ημίχρονο έγιναν καπνός.

Με αυτόν τον τρόπο χάνουν και το δίκαιο που έχουν στην όλη υπόθεση.
Ασφαλώς και δικαιούνται να διαμαρτυρηθούν, να περάσουν τις θέσεις τους, να αναρτήσουν πανό και να εκδίδουν ανακοινώσεις.

Όμως, με όλο το σέβας, θεωρώ ήταν άκαιρη η παρουσία τους και κυρίως άστοχη η απόφασή τους να σηκωθούν και να φύγουν από το γήπεδο μόλις τελείωσε το πρώτο ημίχρονο.
Μπορούσαν να παραμείνουν εκεί και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, πιθανόν, η δική τους βοήθεια να ήταν κάτι παραπάνω από αναγκαία.

Πάντως γενικά στο κεφάλαιο «κάρτα οπαδού» επιμένω ότι με διάλογο -και όχι ετσιθελισμό- μπορεί τελικά να βρεθεί η χρυσή τομή.
Τα υπόλοιπα απλώς οδηγούν σε μετωπική σύγκρουση και τίποτα άλλο…