ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι, όπως και να τη δει κανείς, μεγάλη και συνάμα σημαντική η αποψινή βραδιά για την εθνική μας ομάδα.
Θεωρώ πως η αναμέτρηση με το Ισραήλ δεν συγκαταλέγεται σε αυτές που μάθαμε στα τελευταία, τουλάχιστον, χρόνια να έχει ενδιαφέρον βαθμολογικό αλλά και προοπτική για το άμεσο μέλλον.

Ειδικά μετά το τεράστιο διπλό στη Βοσνία, άνοιξε η όρεξη όλων για ανάλογη συνέχεια, αρχής γινομένης από το αποψινό ματς.
Είναι το πρώτο επίσημο εντός έδρας με τον Πάμπο Χριστοδούλου στο τιμόνι και έχει μεγάλη σημασία το πώς θα εξελιχθεί και από βαθμολογικής άποψης, αλλά και για τον κόσμο που απόψε αναμένεται να ξεπεράσει τις 10.000 στο στάδιο της πρωτεύουσας.

Όλα αυτά, η δίψα δηλαδή για θετικό αποτέλεσμα, η ανυπομονησία για το δύο στα δύο στο ξεκίνημα που αν επιτευχθεί θα είναι το ιδανικότερο όλων των εποχών για την Εθνική ομάδα και η έντονη παρουσία του κόσμου, δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να γυρίσουν μπούμερανγκ στην όλη μας αποψινή προσπάθεια.

Γι' αυτό και ο κόσμος πρέπει να στηρίζει διαρκώς τους διεθνείς μας, ανεξάρτητα της εξέλιξης της αναμέτρησης και οι παίκτες μας από την πλευρά τους δεν πρέπει να νιώσουν πίεση από την αρχή της αναμέτρησης.
Είναι ένα ματς, σημαντικό μεν, όχι όμως το ναι ή το όχι για τη συνολική μας προσπάθεια στον όμιλο και αυτό θα πρέπει να το έχουν στα υπ' όψη όλοι αυτοί που θα βρεθούν απόψε στο γήπεδο…

Αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα, ότι ο κόσμος που στα τελευταία χρόνια γύρισε την πλάτη σε μια ομάδα που έπιασε πάτο, επιθυμεί διακαώς την επιστροφή και στις νίκες και στις εμφανίσεις που θα βγάζουν πάθος και δύναμη για την Εθνική από όσους κληθούν να αγωνιστούν.

Έχω την άποψη πως αν συνδυαστούν τα δυο αυτά στοιχεία, θα είναι το μεγαλύτερο κέρδος για την Εθνική ομάδα.
Κι αυτό γιατί ο κόσμος έχει ανάγκη, απαιτεί -αν θέλετε- να δει παίκτες μαχητές, παίκτες που να ιδρώνουν και να σέβονται τη φανέλα που φορούν και ας μην κερδίζουν κάθε ματς.

Δεν έχουμε απαίτηση, δεν είχαμε άλλωστε ποτέ στο παρελθόν, από προπονητή και διεθνείς να κερδίζουν μέσα και έξω και να διεκδικούν σε κάθε διοργάνωση την πρόκριση για την τελική φάση.
Έχουμε και είχαμε απαίτηση, να βγάζουν μια εικόνα παικτών που πονούν και αγαπούν το εθνόσημο και δεν βλέπουν τα ματς σαν αγγαρεία.

Αυτή την εικόνα που έβγαλαν οι διεθνείς στη Βοσνία, αυτήν την εικόνα που έβγαλαν στο πετυχημένο φιλμάκι που ετοίμασε η ΚΟΠ, αυτήν την εικόνα θέλουμε να δούμε και απόψε και σε όλη τη διάρκεια του προκριματικού ομίλου στον οποίο συμμετέχουμε.

Κανείς δεν θα κατηγορήσει κανένα αν δεν προκριθούμε, γιατί η προσπάθεια μετρά και πάνω σε αυτή μπορεί να κτίσουμε αργά αλλά σταθερά μια Εθνική ανταγωνιστική και έτοιμη για υπέρβαση.
Πρέπει όμως όλοι να έχουμε και υπομονή και επιμονή και βεβαίως να στηρίξουμε αυτούς που αποτελούν όχι μόνο το οικοδόμημα της σημερινής Εθνικής Κύπρου, αλλά και της αυριανής.

Κάθε επιτυχία στην ομάδα μας και ας έρθει η νίκη ακόμη και με 3-2…