ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Δεν είμαι από αυτούς που βιάζονται να βγάζουν συμπεράσματα, όμως βλέποντας το πώς εξελιχθήκαν οι πρώτες έξι στροφές του μαραθωνίου, θεωρώ ότι και η φετινή χρονιά για την Ανόρθωση τουλάχιστον, θα έχει μπόλικα προβλήματα.

Είναι αλήθεια ότι αποτελούσε, πριν την έναρξη του μαραθωνίου, το μεγαλύτερο ερωτηματικό από το γκρουπ των μεγάλων ομάδων και των παραδοσιακών διεκδικητών των τροπαίων.
Μετά την περσινή περιπέτεια που στατιστικά αλλά και επί της ουσίας ήταν η χειρότερη χρονιά εδώ και πολλές δεκαετίες, περίμενε ο περήφανος -αλλά πληγωμένος κατά συρροή- κόσμος της στην τελευταία εξαετία ότι θα βρει τα πόδια της, στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι τουλάχιστον και ότι θα μπει και πάλι με αξιώσεις, εκεί που η ένδοξη ιστορία την κατέταξε, δηλαδή στους μεγάλους πρωταγωνιστές.

Αντί αυτού, σε έξι μόλις στροφές, έχει ήδη φύγει ηττημένη στις τέσσερις και μάλιστα σε κάποιες από αυτές με κατεβασμένα τα χέρια.
Κάθε μεγάλη ομάδα δικαιούται να κάνει και μια και δυο και τρεις συνεχόμενες άσχημες περιόδους.

Αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, συμβαίνει και στην Κύπρο.
Όμως, στην περίπτωση της Ανόρθωσης το πράγμα έχει παρατραβήξει.

Από τον μαύρο Νοέμβριο του 2008 όταν επήλθε το σχίσμα το διοικητικό και όχι μόνο, δεν είδε ουσιαστικά άσπρη μέρα ούτε αγωνιστικά ούτε οικονομικά.
Παραμένει μακριά από κατακτήσεις τίτλων, κάτι πρωτόγνωρο για τη σύγχρονη εποχή για την ομάδα της Αμμοχώστου που από το 1994-95 όταν επέστρεψε στον θρόνο της μέχρι και το 2007-08, ήταν συλλέκτρια τίτλων, ήταν η πρώτη που είδε το σεντόνι να ανεμίζει για χάρη της και ήταν η ομάδα που ταπείνωσε την Τραπεζούντα.

Δεν είναι μόνο θέμα λαθών - κάποια από τα οποία τα πληρώνει ακόμη.
Ο μεγαλύτερος φόβος για τον μεγάλο της κόσμο είναι, πέραν της δεινής οικονομικής κατάστασης που επικρατεί, η πιθανή αλλαγή πλεύσης σε ό,τι αναμένουν οι εκάστοτε υπεύθυνοι της ομάδας από αυτή.

Για παράδειγμα, όταν διασύρεται στη Λεμεσό από την ΑΕΛ και όταν χάνει στα ντέρμπι από Ομόνοια και ΑΠΟΕΛ και γίνονται δηλώσεις για καλά αγωνιστικά διαστήματα που είχε η ομάδα, είναι κάτι που πραγματικά φοβίζει, κυρίως για το άμεσο μέλλον.

Πού οδηγείται η Ανόρθωση και αγωνιστικά και οικονομικά;
Δυστυχώς από την ομάδα της Αμμοχώστου, πέρασαν -και κάποιοι παραμένουν- είτε στη διοίκηση είτε κοντά σε αυτή, σαν προπονητές και βεβαίως σαν παίκτες, που στις χρυσές εποχές της, ούτε έξω από το «Αντώνης Παπαδόπουλος» δεν ήταν άξιοι να περάσουν -όχι να ηγηθούν- ή να προπονούν ή και να φορούν την φανέλα με τον ένδοξο Φοίνικα στο στήθος...

Εδώ εστιάζω το μεγάλο πρόβλημα για την Ανόρθωση και ώσπου υπάρχουν άτομα σε θέσεις-κλειδιά που δεν ταυτίζονται με τη φιλοσοφία και τα θέλω του κόσμου αλλά και με την τεράστια ιστορία που κουβαλά από την Αμμόχωστο η Μεγάλη Κυρία, δυστυχώς τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα όχι απλώς θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά πολύ φοβούμαι ότι θα αυξηθούν και μάλιστα σε επικίνδυνο βαθμό.
Αυτή είναι δυστυχώς η αλήθεια για τη μεγάλη Ανόρθωση, αυτή που δεν λύγισε σε πολύ δυσκολότερες εποχές.