ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ίσως και με την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου, γίνεται πολλή αναφορά, ανάμεσα σε πολλά που εκκρεμούν και στο κεφάλαιο διαιτησία, το ποιος ορίζει ποιον και γιατί και γενικά πώς συμπεριφέρνονται στα γήπεδα οι λεγόμενοι άρχοντες.

Έχουν περάσει μόλις πέντε στροφές και δυστυχώς τα δείγματα γραφής κάθε άλλο παρά αισιόδοξα είναι σε ό,τι αφορά το τι μπορούμε να αναμένουμε από τη διαιτησία στο σύνολό της.
Είναι αλήθεια ότι σε παιχνίδια ντέρμπι υπήρχαν περιπτώσεις όπου διαιτητές και βοηθοί πέρασαν απαρατήρητοι και ήδη ξεχάστηκε ποιοι σφύριζαν ή και ποιοι σήκωναν σημαία σε κάποια σημαντικά ματς.

Δυστυχώς, εξακολουθούν να υπάρχουν διαιτητές και βοηθοί, ακόμη και τοποθετημένοι επί των γραμμών, που φαίνεται δεν έχουν πεισθεί ότι πρωταγωνιστές πρέπει να είναι οι παίκτες και όχι αυτοί.
Κι έτσι υποπίπτουν, ηθελημένα ή όχι, σε τέτοια λάθη που προκαλούν πολλά και δικαιολογημένα ερωτήματα σε ό,τι αφορά το υποτιθέμενο λειτούργημα που είναι εντεταλμένοι να εξασκούν…

Είτε το ένα συμβαίνει, είτε το άλλο, δηλαδή είτε δεν είναι ικανοί να σφυρίζουν σε αγώνες Α' Κατηγορίας ή πάνε γήπεδο φτιαγμένοι για αδικία ή και εύνοια για κάποια ομάδα, επί της ουσίας το αποτέλεσμα πρέπει να είναι το ίδιο.

Δεν έχουν θέση στο γήπεδο και πρέπει κάποιοι να τους απαλλάξουν των καθηκόντων τους, γιατί δημιουργούν σοβαρά προβλήματα και στο αγωνιστικό και στο οικονομικό κομμάτι στο τέλος της ημέρας…
Απ' αυτήν εδώ τη στήλη ασχοληθήκαμε πολλές φορές με τα σοβαρά και τραγικά λάθη κάποιων διαιτητών ή και βοηθών, και με το γεγονός ότι σε πλείστες περιπτώσεις, αντί να τιμωρούνται παραδειγματικά, επιβραβεύονται από τα πλουσιοπάροχα αμειβόμενα αφεντικά τους.

Είναι κάτι που όχι μόνο ξενίζει, αλλά και προκαλεί τη φίλαθλη κοινή γνώμη πάνω απ' όλα.
Οι παράγοντες ξέρουν πάνω-κάτω τι τους περιμένει και πολλοί από αυτούς φέρουν τεράστια ευθύνη για την κατάσταση που διαιωνίζεται στον χώρο της διαιτησίας και όχι μόνο.

Όταν έπρεπε να μιλήσουν σώπαιναν και όταν αποφάσισαν ότι πρέπει να αρχίσουν να μιλούν το τρένο έχει ήδη πάρει την πορεία του.
Δεν είναι καλά τα πράγματα στον χώρο και, δυστυχώς, για όλα οι έχοντες και το μαχαίρι και το κρέας, όταν ρωτηθούν ή και στριμωχτούν, έχουν την απάντηση έτοιμη και κάνουν σύγκριση με ό,τι συμβαίνει διεθνώς και κυρίως θεωρούν ακόμη και τα τραγελαφικά λάθη μέρος του παιχνιδιού…

Με τέτοια μυαλά, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει και μακάρι να διαψευστούν οι απαισιόδοξοι, αλλά φαίνεται ότι τα πιο κωμικά ακόμη δεν τα έχουμε ζήσει.
Η προϊστορία στον χώρο αποδεικνύει ότι χοντραίνει τι παιχνίδι όσο προχωρά η διαδρομή στον κάθε μαραθώνιο.

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν σε αυτό το κεφάλαιο;
Ό,τι γίνεται σε άλλες χώρες σε όλους τους τομείς, δηλαδή οι καλοί αμείβονται και προχωρούν, οι άσχετοι πάνε σπιτάκι τους…

Αλλά εδώ είναι Κύπρος και, όπως και σε πολλά άλλα θέματα, έχουμε όταν μας συμφέρει τους δικούς μας κανόνες και με αυτούς πορευόμαστε μια ζωή.
Γι' αυτό και φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού όχι μόνο σε αυτό το κεφάλαιο, αλλά σε πολλά και πιο σοβαρά θέματα που εξακολουθούν να μας ταλαιπωρούν…