ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Πολλές φορές όταν βγαίνουν παράγοντες να τοποθετηθούν, να επιβεβαιώσουν και κυρίως να διαψεύσουν κάτι, πραγματικά θυμίζουν πολιτικούς που προσπαθούν να κάνουν το άσπρο μαύρο ή και το ανάποδο…
Από τη στιγμή που γράφεται κάτι ή ακούγεται από αέρος είδηση που αφορά την ομάδα τους, τα παίρνουν στο κρανίο και αρχίζουν μια προσπάθεια να διαψεύσουν και να πείσουν ότι τίποτα δεν είναι αλήθεια, ότι είναι σενάρια δημοσιογραφικής φαντασίας και όλα τα συναφή που συνοδεύουν τέτοιες περιπτώσεις.

Και η πλάκα είναι ότι κάποιοι εκπρόσωποι ξερόυν την αλήθεια και προσπαθούν να τα γυρίσουν και να μπαλώσουν τα πράγματα, να χρυσώσουν το χάπι δηλαδή, ενώ κάποιοι άλλοι, δεν παίρνουν χαμπάρι από το τι συμβαίνει και ότι τους σερβίρει ο πρόεδρος το αποδέχονται.

Η ουσία είναι ότι και στις δυο περιπτώσεις αυτοί που μένουν εκτεθειμένοι, είναι αυτοί που έχουν την ευθύνη να τοποθετηθούν δημόσια και να βάλουν υποτίθεται τα πράγματα στην θέση τους…
Δέχομαι ότι υπάρχουν περιπτώσεις που δεν μπορείς να πεις όλη την αλήθεια για πολλούς και ευνόητους λόγους.

Σεβαστό, γιατί αυτό παντού συμβαίνει, ειδικά αν θεωρηθεί ότι θα βλάψει την ομάδα ή το όποιο σύνολο.
Όμως αυτό, από το να προσπαθείς να φέρεις τούμπα τα πράγματα και να πείσεις περί ακριβώς του αντιθέτου, έχει τεράστια διαφορά.

Έτσι κι αλλιώς, όπου υπάρχει καπνός, είναι πολύ πιθανόν να υπάρχει και φωτιά και βεβαίως τα υπόλοιπα είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση.
Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση στήριξης ενός προπονητή.

Εδώ και μπόλικα χρόνια, όταν ακούμε παράγοντα να βγαίνει και να δηλώνει, κατηγορηματικά μάλιστα, ότι έχουμε προπονητή και τον στηρίζουμε, μετράμε αντίστροφα για το πότε θα αποτελέσει παρελθόν από την οποιαδήποτε ομάδα...

Είναι κάποιες φράσεις και αντιδράσεις που επαναλαμβάνονται και πολλοί έχουν καταντήσει όπως τον βοσκό τον ψεύτη.
Δηλαδή και έτσι να έχουν τα πράγματα, να στηρίζεται ο όποιος προπονητής, κανείς δεν τους πιστεύει, απλά γιατί προηγήθηκαν πολλά και διάφορα που ουσιαστικά άφησαν τους ιδίους φοβερά εκτεθειμένους.
Δεν είναι της ώρας να φέρω παραδείγματα τα οποία έτσι κι αλλιώς είναι γνωστά σε όλους.

Ο καθένας, όποια ομάδα και να υποστηρίζει, θα έχει ζήσει παρόμοια περιστατικά και ασφαλώς καταλαβαίνει αν υπάρχει ίχνος αλήθειας σε αυτά που ακούει ή διαβάζει, αν είναι ή όχι μια από τα ίδια.
Η ουσία είναι αυτή που γράψαμε και χθες σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι δηλαδή στο κεφάλαιο αλλαγής προπονητών κάνουμε κάθε χρόνο ρεκόρ και το πιο αντιφατικό είναι ότι συνήθως ανακυκλώνουμε κάποιους που στην προηγούμενή τους ομάδα θεωρηθήκαν αποτυχημένοι και εμείς αναμένουμε από αυτούς να μας οδηγήσουν σε επιτυχίες.

Δεν είναι φαινόμενο φετινό ή και περυσινό αυτό.
Αν ρίξετε μια ματιά στον σχετικό πίνακα με τις αλλαγές, θα αντιληφθείτε ότι είναι μια ομάδα προπονητών που συνεχώς αλλάζουν πόλεις και συνήθως μικρό είναι το διάστημα παραμονής τους, όπου και να πάνε.

Γι' αυτό όμως το γεγονός, δεν φταίνε αυτοί, παρά μόνο όλοι όσοι έχουν την ευθύνη των προσλήψεων…