ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Το όνομα Χριστοφορος Μισιελλής, μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστό στο φίλαθλο κοινό.
Είναι τερματοφύλακας εν ενεργεία στην Ελπίδα Αστρομερίτη και είναι γιος του Θεοτόκη, που έκανε σπουδαία καριέρα σαν τερματοφύλακας κυρίως στον Διγενή Μορφου και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον προπονητή για τη θέση στην οποία τίμησε όσο αγωνιζόταν.

Θα αναρωτηθεί κάποιος πού τα θυμήθηκα όλ' αυτά κατακαλόκαιρα;
Απλά, παρ' ότι ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής και κατ' επέκταση η οικογένειά του δεν το επεδίωξαν ποτέ, έμαθα ότι πριν από λίγες μέρες με ενέργειά του έσωσε κυριολεκτικά μιαν ανθρώπινη ζωή.
Συγκεκριμένα, συνάνθρωπός μας στην Πολωνία είχε άμεση ανάγκη για εξεύρεση συμβατού δοτή για να μην επέλθει το μοιραίο.

Στο Καραϊσκάκειο Ίδρυμα και μετά από εξετάσεις, φάνηκε ότι ο Χριστόφορος μπορούσε να προσφέρει τη βοήθεια που απεγνωσμένα έψαχνε για αρκετό καιρό ο Πολωνός συνάνθρωπός μας.
Χωρίς δεύτερη σκέψη, όταν ειδοποιήθηκε, πρόθυμα υπέστη την όλη διαδικασία αφαίρεσης μυελού των οστών και μπράβο του.
Μιλάμε για νεαρό εν ενεργεία αθλητή, ποδοσφαιριστή για την ακρίβεια, που βοήθησε άνθρωπο και άγνωστο σε αυτόν και από άλλη χώρα.

Το κυριότερο;
Κράτησε το στόμα του κλειστό και ποτέ δεν κοκορεύτηκε για την αλτρουιστική του ενέργεια.

Κι επειδή στις δύσκολες μέρες που διερχόμαστε σπανίζουν τέτοιες πράξεις και μάλιστα από νεαρά σε ηλικία άτομα, έχω την άποψη ότι η ΚΟΠ, στην οποία ανήκει Ελπίδα Αστρομερίτη, θα πρέπει αμέσως να γνωστοποιήσει επίσημα το όλο γεγονός και ταυτόχρονα, σε ειδική και σεμνή τελετή, να τιμήσει τον αθλητή και άνθρωπο Χριστόφορο Μισιελλή.

Η ομάδα του ήδη έχει πάρει την απόφαση για κάτι τέτοιο και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο αθλητής εξακολουθεί να μην αναφέρεται στη σημαντική του ενέργεια, θα πρέπει να μαθευτεί το όλο συμβάν για να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση.

Τονίζω ξανά και το νεαρό της ηλικίας του και το ότι ήταν γι' αυτόν άγνωστος αυτός που βοήθησε, αλλά και το γενικότερο κλίμα που επικρατεί στις μέρες μας, όπου ο καθένας σκέφτεται τον εαυτό του και κανέναν άλλον, πόσω μάλλον άνθρωπο άγνωστο και εκτός Κύπρου κάτοικο…

Και αποδεικνύεται με την ενέργεια αυτήν, του Χριστόφορου Μισιελλή, ότι οι νεαροί αθλητές και μπέσα έχουν και συναισθήματα, παρ' ότι κατά καιρούς είναι το εύκολο θύμα και αποδέχτες έντονης κριτικής από τους υποτιθέμενους σοφούς μεγαλύτερους ηλικιακά, αλλά πολύ μικρότερης αξίας ανθρώπους…

Η οικογένειά του, οι φίλοι του αλλά και η ομάδα στην οποία αγωνίζεται ο Χριστόφορος έχουν κάθε λόγο να νιώθουν περήφανοι για την ενέργειά του και ασφαλώς ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής πρέπει να αποτελέσει φωτεινό παράδειγμα για άλλους συνομήλικους ή και συναδέλφους του, αλλά πολύ περισσότερο για κάποιους γραβατωμένους, που στα λόγια είναι πρώτοι αλλά στις πράξεις έσχατοι…

Επιμένω, πάντως, ότι η Ομοσπονδία, αφού ενημερωθεί, οφείλει να το αναγάγει σε σημαντικό θέμα και να τιμήσει δεόντως, όπως έκανε και στο παρελθόν, τον Χριστόφορο Μισιελλή.
Αξίζει, παρ' ότι ποτέ δεν το επεδίωξε ο ίδιος, ένα πελώριο ΜΠΡΑΒΟ.