ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Γενικά επικρατεί, μετά τον Μάρτιο του 2013 και την κάθοδο των τροϊκανών, ένα μούδιασμα και μια απογοήτευση συνοδευόμενη από μπόλικα νεύρα.
Σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς μας αυτό είναι εμφανέστατο και δυστυχώς, μας έγινε τρόπος ζωής.
Η πιο γνωστή απάντηση σε θέματα οικονομικής φύσεως είναι «υπάρχει κρίση, δεν το αντιλαμβάνεσαι;».

Αυτό ισχύει βέβαια και στον αθλητικό χώρο, με πιο εμφανή τα σημάδια της στον ποδοσφαιρικό, όπου διακινούνται εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, είτε για μετεγγραφές, είτε σε μισθούς, είτε σε προμήθειες, είτε σε συνολικούς προϋπολογισμούς, έστω και αν γίνεται πολύς λόγος για σημαντική μείωση και για περικοπές σε όλα τα επίπεδα…

Όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε, συγκριτικά με την περσινή περίοδο, το συνολικό μπάτζετ στον ποδοσφαιρικό χώρο ούτε ένα ευρώ δεν έχει μειωθεί και ας βγαίνουν με πομπώδεις δηλώσεις οι παράγοντες όλων των ομάδων, παίζοντάς το οι σπουδαιότεροι νοικοκυραίοι…

Δέστε μέχρι τώρα τις μετεγγραφές που έχουν πραγματοποιηθεί, περιμένετε να ολοκληρώσουν το ρόστερ τους στις αμέσως επόμενες μέρες όλες οι ομάδες, μετρήστε και πόσοι έχουν σπάσει τα συμβόλαιά τους και έχουν αποζημιωθεί και βγάλτε οριστικό συμπέρασμα για το πού οδηγούμαστε.

Είναι απλά μαθηματικά κι ας προσπαθούν πολλοί να μας πείσουν περί του αντιθέτου.
Θα πει κάποιος, ότι από το δώμα του όπως θέλει κατεβαίνει ο καθένας, όμως αν επηρεάζει η κάθοδός του κι αρκετούς άλλους, παύει να είναι πρόβλημα μοναχά δικό του, άρα γενικεύεται, έχοντας επιπτώσεις πολύ μεγαλύτερες απ' ό,τι αρχικά προβλεπόταν…

Πραγματικά, είναι πολλές οι αντιφάσεις που παρατηρούνται τους τελευταίους μήνες στον χώρο, παρά το γεγονός ότι κάποιες ενέργειες παραγόντων, δείχνουν μερικές φορές ότι έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα και το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος που μας ταλανίζει γενικά σαν κράτος.

Είναι περιπτώσεις που το παίζουν, και καλά κάνουν, Σκοτσέζοι στις συναλλαγές τους και στην προσπάθεια να γλυτώσουν κάποια κόστη, όμως σχεδόν ταυτόχρονα, σε θέματα που απαιτούνται πολύ περισσότερα λεφτά, θυμούνται την… ένδοξη καταγωγή τους και το παίζουν χουβαρντάδες…

Και αν για κάποιες από τις μεγάλες ομάδες υπάρχει έτοιμη η δικαιολογία ότι ενισχύονται αλλά μια καλή πορεία στην Ευρώπη θα αποσβέσει το έλλειμμα, ποια δικαιολογία μπορεί να χρησιμοποιήσουν οι μικρομεσαίοι που ούτε κόσμο έχουν, ούτε πόρους, αλλά ούτε και ελπίδες διάκρισης σε κάποιο θεσμό;

Και για να είμαστε τελείως ειλικρινείς, ακόμα και στην περίπτωση των εκπροσώπων μας στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, υπάρχει τεράστιο ρίσκο, γιατί δυστυχώς δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχουν όλοι τον στόχο τους.

Και σε τέτοια περίπτωση, όπως έδειξε και το πρόσφατο παρελθόν, οι επιπτώσεις ασφαλώς και είναι πολύ περισσότερες και οι τρύπες που δημιουργούνται και μεγαλώνουν και εύκολα δεν κλείνουν.

Το γράψαμε πολλές φορές από αυτήν εδώ τη στήλη, το υπενθυμίσαμε και από ραδιοφώνου, αλλά όπως γίνεται στις πλείστες παρόμοιες των περιπτώσεων, ρίχνεις αβγά στον τοίχο ή απευθύνεσαι σε ώτα μη ακουόντων.
Ό,τι κι απ' τα δύο και να συμβαίνει, δυστυχώς, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο καταστροφικό για τους παράγοντες και κυρίως για τις ομάδες που εκπροσωπούν…