ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Τελειώσαμε και με τις εκλογές για ανάδειξη των έξι εκπροσώπων μας στην Ευρωβουλή, τελειώνει με τον ένα η τον άλλο τρόπο και το πρωτάθλημα, ολοκληρώθηκαν εδώ και κάτι μήνες και στα άλλα αθλήματα οι εγχώριες υποχρεώσεις και πλέον μυρίζει… ολοένα και περισσότερο θάλασσα.

Γενικό συμπέρασμα από την συμμετοχή και την τοποθέτηση του Κύπριου πολίτη σε όλους αυτούς τους τομείς, είναι η γενική απαξίωση στο σύστημα και στο πώς διακυβεύονται πολλά και σοβαρά θέματα σε όλα τα μέτωπα.

Κάναμε ρεκόρ αποχής από τις εκλογές, μειώθηκαν τα εισιτήρια σημαντικά στον ποδοσφαιρικό χώρο, ενώ στα άλλα αθλήματα κάποτε ήταν στο γήπεδο συγγενείς και φίλοι, πλέον απέμειναν μόνο οι στενοί συγγενείς…
Είναι μηνύματα των καιρών, τα οποία φαίνεται δεν γίνονται πιστευτά η κατανοητά από τους αρμοδίους η και άμεσα εμπλεκόμενους σε κάθε περίπτωση, για αυτό και μετά από μια ανάλυση γεγονότων που διαρκεί κάποιες μέρες, επανέρχονται στη καθημερινότητα και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Μόνο που με αυτή την προσέγγιση, τίποτα και πουθενά δεν αλλάζει και τα σημαντικά προβλήματα της καθημερινότητας αυξάνονται και οδηγούν σε αδιέξοδα και στο πολιτικό και στο οικονομικό και στο αθλητικό κομμάτι.

Γράψαμε επανηλειμμένα σε αυτή εδώ την στήλη, ότι το ατομικό, κομματικό η σωματειακό συμφέρον, ανέκαθεν ήταν υπεράνω του γενικού καλού.
Μπορεί κατά καιρούς πομπωδώς να βγαίνουν πολλοί από διάφορα πόστα και να το παίζουν υποστηριχτές του συνολικού καλού και προστάτες των αδικημένων, όμως ενδόμυχα, αλλά και επί της ουσίας, το τομάρι τους, την ομάδα τους η και το κόμμα που ανήκουν σκέφτονται.

Κι αυτή η προσέγγιση, είναι μια ανοικτή πληγή που πραγματικά έχει αφήσει διαχρονικά έντονα τα σημάδια αλλά και την μυρωδιά της και που δυστυχώς με τίποτα δεν εξαφανίζονται αφού κανείς ουσιαστικά δεν επιχείρησε κάτι τέτοιο.

Φαίνεται όμως, ότι σε όλους τους τομείς εδώ και λίγο χρονικό διάστημα άρχισε να αλλάζει η όλη συμπεριφορά του μέσου Κύπριου.
Αυτό, ίσως, αγγίξει κάποια στιγμή και τους έχοντες το μαχαίρι και το κρέας.

Βεβαίως κανείς δεν περιμένει θαύματα από την μια στιγμή στην άλλη, γιατί αυτή η εικόνα κρατά πολλές δεκαετίες και έχει ρίζες από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όμως, από την άλλη, σκέφτεσαι και λες, ότι δεν μπορεί, υποχρεωτικά η όχι, κάποιοι επιτέλους θα κάνουν την αρχή στην αλλαγή πλεύσης.

Το ερώτημα είναι ποιοι θα βγουν μπροστά και πότε θα αποφασίσουν ότι επιβάλλεται να διαφοροποιηθούν από το σύστημα…
Μέχρι τότε, θα εξακολουθούμε να βλέπουμε την ίδια συμπεριφορά, να ακούμε τις ίδιες ατάκες, τις ίδιες υποσχέσεις και γενικά να είμαστε μάρτυρες προσπάθειας από ανθρώπους που μια ζωή είναι μέρος του όλου συστήματος, να το παίζουν μετανοιωμένοι και έτοιμοι να βάλουν το πρώτο λιθαράκι που οδηγεί σε αλλαγές.

Δυστυχώς γι αυτούς ο κόσμος, έχει πλέον κρίση, γι αυτό θα συνεχίσει να απέχει από εκλογικές διαδικασίες, γι αυτό θα αυξάνεται η απουσία του και από τα γήπεδα, για αυτό και θεωρεί ότι επί της ουσίας, σε όλα τα μέτωπα, καμιά ουσιαστική αλλαγή πλεύσης δεν θα σημειωθεί…