ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Τελικά, αυτό που φαινόταν εδώ και πολλές αγωνιστικές σαν πιθανό σενάριο, να κριθεί δηλαδή ο φετινός τίτλος του πρωταθλητή στην αναμέτρηση ΑΕΛ - ΑΠΟΕΛ, επιβεβαιώθηκε και αυτό σημαίνει ότι αναμένει πολλή και δύσκολη δουλειά όλους έχουν σχέση με το ντέρμπι του Σαββάτου στη Λεμεσό.

Το να τονίζει κανείς επί καθημερινής βάσης τα αυτονόητα, ότι δηλαδή και το Σάββατο στον τελικό του πρωταθλήματος και την άλλη Τετάρτη στον τελικό του Κυπέλλου, αναμένουμε γιορτή και τα συναφή, ουδεμια αξία έχουν, αν οι πραγματικοί εμπλεκόμενοι στα της διοργάνωσης και εξέλιξης των αναμετρήσεων, δεν αποφασίσουν να φερθούν όπως οι πλείστοι Ευρωπαίοι σε τέτοιες περιπτώσεις.

Και επειδή δεν τρέφουμε αυταπάτες, γιατί απλά είδαν πολλά τα μάτια μας για δεκαετίες ολόκληρες, ελπίζουμε αυτή την φορά, οι όποιες αντιδράσεις να παραμείνουν εντός επιτρεπτών ορίων.
Όταν κερδίσει τρόπαιο κάποιος, θεωρεί ότι το σηκώνει δίκαια, όταν το χάσει θεωρεί ότι έδρασε το παρασκήνιο.

Είτε αυτό αφορά πρωτάθλημα, είτε κύπελλο, είτε παραμονή και υποβιβασμό, επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό εδώ και δεκαετίες, με συχνή αλλαγή των εκάστοτε πρωταγωνιστών…
Βαρεθήκαμε να το τονίζουμε, αλλά θα το γράψουμε για άλλη μια φορά, ότι στην Κύπρο πέραν της μπάλας, υπάρχουν πολλά και πιο σοβαρά θέματα και προβλήματα που απασχολούν τον κόσμο καθημερινά.
Εμείς, αναγάγαμε το ποδόσφαιρο σαν το νούμερο ένα στην ζωή μας.

Είμαστε λαός Μεσογειακός, έχουμε τις ιδιαιτερότητες μας και την κουλτούρα μας, αγαπάμε με πάθος το άθλημα, όμως από ένα σημείο και μετά πρέπει να αξιοποιούμε τα όποια θετικά στοιχεία έχει και όχι να το μετατρέπουμε σε πολεμική αντιπαλότητα.

Όταν φτάνει μια ομάδα σε τελικό πρωταθλήματος η κυπέλλου, οφείλει όσο μεγάλη και να είναι, να έχει προετοιμαστεί για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο.
Πόσες φορές δεν είδαμε στην Ευρώπη ομάδες πραγματικά κολοσσούς, μέσα σε μια βδομάδα να χάνουν και δυο και τρία τρόπαια η και το αντίθετο;

Πρόσφατα ήταν η Μπενφικα, αλλά φέτος επανηλθε δριμύτερη.
Η Γιουναιτετ έμεινε εκτός τίτλων και Ευρώπης μετά από 30 τόσα χρόνια.
Η Λίβερπουλ αυτοκτόνησε και από το 1992 παραμένει χωρίς πρωτάθλημα στην Αγγλία.

Η ΑΕΚ πήγε στην Γ Εθνική, το ίδιο η Ρεητζερς.
Δεν υπήρχε, η δεν υπάρχει επόμενη μέρα για αυτές και για πολλές άλλες ομάδες με τεράστια ιστορία και κόσμο;

Εμείς, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, θεωρούμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου.
Λειτουργούμε με δικούς μας κανόνες, έχουμε το δικό μας σκεπτικό.
Πρέπει όμως να μάθουμε πολλά ακόμη στο κεφάλαιο αυτό.

Ακόμη και προχθές σε ολόκληρη Ισπανία, γκελαραν και η Ατλέτικο και η Μπαρσελονα αλλά και η Ρεαλ Μαδρίτης και εκεί ο τίτλος θα κριθεί στο Καμπ Νοου, σε ντέρμπι προπορευομένων.
Δεν έγινε και δεν γίνεται όμως τέτοιος ντόρος όπως για τον δικό μας τελικό…

Τελικά ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε;
Θα έχει επόμενη μέρα και για τον ΑΠΟΕΛ και για την ΑΕΛ και για τον Ερμή και για όσους απέτυχαν φέτος.
Είναι τόσο δύσκολο να το αντιληφθεί αυτό ο παράγοντας, ο οπαδός, ο δημοσιογράφος;