Είναι γεγονός ότι η 32η στροφή του μαραθωνίου έφερε αναταράξεις στα της κορυφής και γενικότερα σε ό,τι αφορά την υπόθεση τίτλος, αλλά και της δεύτερης θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Η χαμένη της προηγούμενης αγωνιστικής ΑΕΛ, ήταν η μεγάλη και μοναδική κερδισμένη αυτής της αγωνιστικής.

Πλέον, ενώ απομένουν μόλις 4 στροφές πριν από το φινάλε ενός από τους πιο συναρπαστικούς και ενδιαφέροντες μαραθωνίους όλων των εποχών, τα κομπιουτεράκια πήραν… φωτιά.
Κι αυτό, αφού απομένουν ακόμη τα 3 μεγάλα ντέρμπι μεταξύ των πρώτων στη βαθμολογία, συν βεβαίως και άλλες δύσκολες αναμετρήσεις στις οποίες ελλοχεύει ο κίνδυνος να χαθούν και πάλι βαθμοί, που πιθανόν να αποβούν και πολύ καθοριστικοί για το φινάλε.

Από όποια σκοπιά και να το δει ή και να το αναλύσει κανείς, μια είναι η ουσία·
ότι, ενώ απομένουν μόλις 4 αγωνιστικές, οι μνηστήρες του τίτλου είναι πλέον δύο και ότι στα δικά τους πόδια θα στηριχτούν για να πετύχουν τον μεγάλο τους στόχο που είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ό,τι και να πει κάποιος, όσα στοιχεία και να παραθέσει μαζί και επιχειρήματα, είναι αυτονόητο ότι αν πετύχουν μόνο νίκες οι «γαλαζοκίτρινοι» Λεμεσού και Λευκωσίας, κατακτούν τον τίτλο, με την ΑΕΛ να βολεύεται και με ισοπαλία στο μεταξύ τους ντέρμπι, αν και εφόσον κάνουν προηγουμένως τρεις νίκες.

Από την άλλη, ο Απόλλων, που θα αντιμετωπίσει διαδοχικά ΑΠΟΕΛ και ΑΕΛ και με νίκες μπαίνει ξανά στο κυνήγι τουλάχιστον της δεύτερης θέσης.
Είναι και η Ομόνοια που θα αντιμετωπίσει ξανά τους δύο μνηστήρες, είναι και ο Ερμής και η Ανόρθωση που θα παίξουν με ΑΕΛ και ΑΠΟΕΛ αντίστοιχα.

Βγάζει κανείς άκρη όταν υπάρχουν ακόμη τρεις αναμετρήσεις στη Λεμεσό, που φαβορί δεν έχουν, και όταν πέραν αυτών θα υπάρξουν και άλλοι αγώνες με ψηλό βαθμό δυσκολίας;
Γι΄ αυτό και καλά θα κάνουμε να αναμένουμε ακόμη λίγο να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, γιατί, στη διάρκεια του μαραθωνίου, οι γνωστοί βιαστικοί και πάλι την έπαθαν, αφού κατά καιρούς έχρισαν φαβορί για τον τίτλο και τις τρεις ομάδες.

Στα κάτω, απομένει μια θέση για να συμπληρωθεί το καρέ που θα αγωνίζεται στη νέα περίοδο στη Β1 κατηγορία.
Αναμένεται μάχη, παρότι και φέτος κάθε αναμέτρηση, όπως και στα ψηλά, συνοδεύεται από πολλές μεμψιμοιρίες και βεβαίως ο χαμένος ή χαμένοι της υπόθεσης, όπως επίσης κάθε χρονιά, θα πέσουν πυροβολώντας…

Είμαστε μικρός τόπος, είμαστε καχύποπτοι, είδαν πολλά τα μάτια μας και άκουσαν περισσότερα τ΄ αφτιά μας, γι΄ αυτό και το σκηνικό κάθε χρονιά είναι το ίδιο, με διαφορετικούς κάποιους πρωταγωνιστές.
Είτε έτσι μάθαμε είτε έτσι μας έμαθαν, η ουσία δεν αλλάζει.

Άφησα για τελευταίο, μα όχι έσχατο, το πρόσωπο των ημερών, τον Βαλεντίνο Σιέλη, ο οποίος, σεμνά και ταπεινά, τοποθετήθηκε δημοσίως για τη σωτήρια όπως αποδείχτηκε ενέργειά του στην πτώση του Καλουντζέροβιτς το Σάββατο στο ματς ΑΕΛ - Ανόρθωση.

Έχω την άποψη ότι, πλέον, η νεολαία έχει και πρότυπο, σε μια εποχή που τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί…
Ξανά, μπράβο στον Βαλεντίνο!