ΤΡΙΤΗ ΓΝΩΜΗ

Είναι λογικό ότι, σε κάθε χώρα και σε κάθε διοργάνωση, ένας θα είναι ο Πρωταθλητής και ένας ο Κυπελλούχος της κάθε περιόδου.
Είναι, επίσης, λογικό κάθε μεγάλη ή παραδοσιακά μεγάλη ομάδα να θέλει να σηκώσει κούπα.

Ειδικά όταν αυτό προστάζει η προϊστορία της στους θεσμούς.
Πέρα, όμως, από το αυτονόητο στο αγωνιστικό κομμάτι, υπάρχουν και άλλοι τομείς εξίσου σοβαροί και σημαντικοί που κανενός δεν πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής.

Γράψαμε πολλές φορές, σε αυτήν εδώ τη στήλη, ότι στην Κύπρο είμαστε και βιαστικοί και ανυπόμονοι και θέλουμε πάντα να είμαστε πρώτοι, ειδικά άμα υποστηρίζουμε παραδοσιακά μεγάλη ομάδα.
Όταν πανηγυρίζουμε, θεωρούμε ότι σηκώσαμε την κούπα δίκαια, όταν όμως πανηγυρίζουν άλλοι, τη σήκωσαν εξ αιτίας έντονου παρασκηνίου.

Αυτή, πάνω-κάτω, είναι η αντίδραση του μέσου Κύπριου οπαδού, που όπως και πολλοί παράγοντες βλέπει με καθαρά οπαδικό φακό τα πράγματα και κυρίως κοντόφθαλμα.
Ζούμε μόνο για το σήμερα, θέλουμε άμεσες νίκες και δεν μας ενδιαφέρει ούτε το κόστος ούτε, κυρίως, το αύριο.

Στον βωμό των πρόσκαιρων επιτυχιών θυσιάζουμε τα πάντα, όμως όταν δεν έχουν αυτές επιτευχθεί ή στηριχτεί πάνω σε σωστές και στέρεες βάσεις, σύντομα όλα έρχονται τούμπα και το οικοδόμημά μας γκρεμίζεται…
Το είδαμε πολλές φορές αυτό το έργο και στην Κύπρο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά κανενός δεν καίγεται καρφί.

Με άλλα λόγια, δεν αγγίζουμε την ουσία, αλλά ασχολούμαστε με τη βιτρίνα και με τις πρόσκαιρες επιτυχίες.
Και ουσία είναι αυτό που έκανε ο Βαλεντίνος Σιέλης, να σώσει ουσιαστικά από μεγάλο κίνδυνο τον επιθετικό της ΑΕΛ Καλουτζέροβιτς, πράξη για την οποία θα πρέπει να τιμηθεί δεόντως για να θυμίζει σε όλους που βρίσκονται στο γήπεδο, είτε αγωνίζονται είτε όχι, ότι, πέραν της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης, υπάρχει η ανθρώπινη πλευρά που αξίζει πολύ περισσότερο.

Πολλά μπράβο στον Κύπριο διεθνή της Ανόρθωσης για την ενέργειά του, που τιμά τον ίδιο, την ιστορική ομάδα του, ακόμη και όσους συναδέλφους του σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο.
Και, τέλος, ουσία είναι να τελειώσεις μια περίοδο, να κάνεις τον γενικό απολογισμό και να αντιληφθείς ότι ανεξάρτητα αν πέτυχες τους αγωνιστικούς στόχους που έθεσες, έχεις παρόν και κυρίως μέλλον.

Διότι, αν για μια πρόσκαιρη επιτυχία, όσο μεγάλη και να φαντάζει αυτή, θυσιάσεις πολλά και σημαντικά και έχεις κόστος στο άμεσο μέλλον, δεν αξίζει να πανηγυρίζεις και να το παίζεις περήφανος που πέτυχες.
Ρωτήστε και κάποιους παράγοντες που έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους για ένα ή και δύο χρόνια και στο τέλος της ημέρας έκαναν, όπως αποδείχτηκε, τεράστια ζημιά στα σωματεία τους, κάποια από τα οποία έκλεισαν και κάποια άλλα, δυστυχώς, θα ακολουθήσουν την ίδια πορεία…

Αυτές τις επιτυχίες θέλουν κάποιοι;
Δυστυχώς, στον βωμό των προσωπικών φιλοδοξιών αλλά και στον βωμό της πρόσκαιρης δόξας θυσιάζουν και ομάδες και ιστορίες, αλλά και πολλές φορές τον ίδιο τον κόσμο που τους εμπιστεύεται, τους αποθεώνει και, στο τέλος, αποδεικνύεται άνθρακας ο θησαυρός…