Πόσες φορές δεν ακούστηκε ή δεν γράφτηκε για τις επιδόσεις μιας ομάδας, εκεί που η μπάλα καίει περισσότερο, ότι μίλησε η καρδιά του πρωταθλητή;

Πόσες φορές δεν έγινε θέμα όταν ομάδες παίζουν με την πλάτη στον τοίχο και καταφέρνουν όχι απλά να επιβιώσουν, αλλά να γυρίσουν τούμπα τα προγνωστικά;

Αυτά ισχύουν σε όλα τα αθλήματα, είτε σε ατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο.

Ισχύουν απόλυτα και στην περίπτωση των αιωνίων της Ελλάδας στον χώρο του Μπάσκετ και ειδικά στη φετινή τους προσπάθεια στην Ευρωλίγκα.

Με την πλάτη στον τοίχο βρέθηκαν μετά τις δύο συνεχεις ήττες σε Μόσχα και Μαδρίτη αντίστοιχα και οι βιαστικοί μιλούσαν για οριστική απουσία των εκπροσώπων της Ελλάδας από το επικείμενο Φάιναλ Φόρ.
Κι όμως, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός απέδειξαν περίτρανα ότι δεν είναι τυχαία εξάστερος και δύο συνεχείς χρονιές Πρωταθλητής Ευρώπης αντίστοιχα.

Δεν γνωρίζει κανένας τι θα γίνει και πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα απόψε στο τελευταίο ραντεβού σε Μόσχα και Μαδρίτη αντίστοιχα.

Δύο πράγματα, όμως, είναι δεδομένα.
Ότι την πίεση, που αναμένεται να είναι και μεγάλη, θα την έχουν απόψε ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Ρεαλ Μαδρίτης αντίστοιχα και ότι αν δεν τα καταφέρουν οι αιώνιοι να περάσουν στις 4 κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, θα φύγουν με το κεφάλι ψηλά και θα επιστρέψουν και πάλι έτοιμες για διάκριση στην επόμενη περίοδο.

Όμως, πιστεύω ότι όσο δύσκολη αποστολή και να έχουν απόψε, και οι δύο ή τουλάχιστον μία εκ των δύο μπορούν να καταφέρουν αυτό που καμιά ομάδα στη μέχρι τώρα πορεία του θεσμού δεν κατάφερε, να μετατρέψουν δηλαδή το 0-2 στις νίκες σε 3-2 υπέρ τους.

Όταν είσαι μεγάλη ομάδα και έχεις το μέταλλο και την καρδιά του πρωταθλητή, ή έστω του διαχρονικού πρωταγωνιστή, μπορείς να πετύχεις πράγματα που για άλλους φαντάζουν βουνό αξεπέραστο.
Και η Ελλάδα είναι τυχερή στο άθλημα αυτό που έχει τέτοιους εκπροσώπους.

Δεν μπορεί, δυστυχώς, να λεχθεί το ίδιο και για την ποδοσφαιρική πραγματικότητα, σε πολλούς μάλιστα τομείς.
Για παράδειγμα, το Σάββατο είναι προγραμματισμένος ο τελικός κυπέλλου ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό και αντί να ασχολειται ο Τύπος αλλά και ο φίλαθλος κόσμος με τη γιορτή την αγωνιστική, το ρεπορτάζ περιστρέφεται περισσότερο στα δρακόντεια μέτρα που αναμένεται να πάρει η Ελληνική Αστυνομία και στον φόβο για δημιουργία σοβαρών επεισοδίων μετά τα γνωστά γεγονότα σε «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και Τούμπα αντίστοιχα.

Είναι κρίμα για τις ομάδες, για τον απλό οπαδό και για το άθλημα γενικότερα, να ανάγεται σε μείζον θέμα η βία και όχι το αγωνιστικό κομμάτι.
Θα πει κάποιος, και θα έχει δίκαιο, ότι αυτό συμβαίνει πολλές φορές και στη μακαρία μας νήσο.

Είναι γεγονός αυτό, αφού, μια ζωή, μόνο τα κακά από τον ευρύτερο Ελληνισμό φέρνουμε στην Κύπρο.
Δυστυχώς, τα καλά παραδείγματα τα προσπερνούμε και γι΄ αυτό εδώ, συνήθως, οι αναφορές γίνονται για την πρόκληση επεισοδίων και όχι για τα επιτεύγματα στο αγωνιστικό κομμάτι.
Αυτή είναι η ωμή κυπριακή πραγματικότητα.