Εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου, σχεδόν κάθε χρονιά, βγαίνει στην επιφάνεια και πρόβλημα ασφαλείας των θεατών στο Τσιρειο Στάδιο.

Και σχεδόν πάντα υπάρχουν διιστάμενες απόψεις και στο τέλος της ημέρας συνεχίζει τη λειτουργία του σαν να μη συνέβη τίποτα προηγουμένως.
Κάποια στιγμή μάς είπαν οι επαΐοντες περί ασφαλείας του γηπέδου ότι, αυτό, έχει ζωή μέχρι και το 2015.

Τώρα, παρουσιάζεται και πάλι πρόβλημα και όπως και πέρσι πριν, μάλιστα, από τον τελικό κυπέλλου με αντιπάλους δύο ομάδες της Λεμεσού, βγαίνει προς τα έξω όχι απλά θέμα ασφαλείας θεατών, αλλά κλεισίματος του γηπέδου.

Το αποτέλεσμα από το νέο φιρμάνι ήταν να πανικοβληθει εκ νέου ο απλός οπαδός που κάθε αγωνιστική βρίσκεται στις εξέδρες και ειδικά στην Ανατολική, όπου και εντοπίστηκε αυτήν τη φορά το πρόβλημα, αλλά με παρέμβαση του αρμόδιου πολιτικού μηχανικού, ουσιαστικά και αυτήν τη φορά δεν θα χρειαστεί να βάλει λουκέτο το γήπεδο, που στη νέα χρονιά συμπληρώνει 40 χρόνια από τη στιγμή που δόθηκε στις ομάδες της Λεμεσού ως έδρα…

Το δυστύχημα με το θέμα γηπέδου στη Λεμεσό είναι ότι δεν φαίνεται να λύεται άμεσα, δηλαδή με την κατασκευή νέου σύγχρονου ποδοσφαιρικού, και από την άλλη το υφιστάμενο, όσες επιδιορθώσεις και να του γίνουν, έχει ημερομηνία λήξης.

Είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα στην περίπτωση αυτή και νομίζω ότι αυτοί που ηγούνταν των ομάδων της Λεμεσού -στα χρόνια που το κράτος, ο ΚΟΑ για την ακρίβεια, ήταν έτοιμο να χρηματοδοτήσει κοινή προσπάθεια, αλλά βρήκε εμπόδιο τα γινάτια και τα καπρίτσια τους- φέρουν τεράστια ευθύνη για τη δημιουργία του σημερινού τεράστιου διλήμματος που έχουν οι ομάδες τους, αλλά και όσοι έχουν σχέση με το θέμα γηπέδου στη Λεμεσό.

Το ερώτημα είναι ποια λύση θα δοθεί και πότε.
Η περίπτωση του Τσιρείου Σταδίου θυμίζει αυτή με το γεφύρι της Άρτας, που τη μέρα το κτίζανε, τη νύκτα γκρεμιζόταν…

Πάνω απ΄ όλα, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να τοποθετηθεί η ασφάλεια του κόσμου που πολλές φορές γεμίζει με την παρουσία του το γήπεδο.
Από εκεί και πέρα, θα πρέπει ό,τι θα γίνει, να γίνει σύντομα.

Ο ΚΟΑ αδυνατεί αυτή την εποχή να βοηθήσει οικονομικά, γιατί απλά το ταμείο είναι μείον, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια.
Οι ομάδες δεν μπορούν να σηκώσουν από μόνες τους το βάρος ανέγερσης νέου γηπέδου, που σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς θα κοστίσει κοντά στα 17 εκατομμύρια σε ευρώ…}

Ο κόσμος πεινά και τρέχει στα διάφορα παντοπωλεία· πώς θα αντικρίσει αυτή την εποχή τη εξαγγελία, αν τελικά γίνει αυτό, από πλευράς κράτους για χορηγία κάποιων εκατομμυρίων για ανέγερση ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου, το οποίο θα έπρεπε τώρα να συμπλήρωνε και κάποια χρόνια ζωής;

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για ανέγερσή του, αλλά και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη στην περίπτωση που συνεχίσει τη λειτουργία του το υφιστάμενο γήπεδο, στο κεφάλαιο ασφάλεια των θεατών;
Είναι φυσιολογικά και συνάμα καυτά τα ερωτήματα, τα οποία όμως θα πρέπει να απαντηθούν λίαν συντόμως και μάλιστα με σωστά και πειστικά επιχειρήματα…