Αυτά που έλαβαν χώρα μέσα και έξω από το «Αντώνης Παπαδόπουλος» με τη συμμετοχή μερίδας οπαδών της Ανόρθωσης, ούτε πρωτόγνωρα είναι ούτε δυστυχώς και τα τελευταία που θα δούμε.
Προηγήθηκαν παρόμοιες αντιδράσεις ή και τρόποι διαμαρτυρίας από όλους τους οπαδούς των μεγάλων ομάδων, ή έστω αυτών που ανήκουν στο επίλεκτο γκρουπ των ομάδων με τον περισσότερο κόσμο.
Κατά καιρούς, πανομοιότυπο τρόπο διαμαρτυρίας εκδήλωσαν και οπαδοί Ομόνοιας, ΑΠΟΕΛ, Απόλλωνα και ΑΕΛ.

Απλώς διέφερε ίσως ο αριθμός των παρευρισκομένων και ο τρόπος διαμαρτυρίας τους.
Η ουσία είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, αυτών των οπαδών τούς έφταιγαν οι πάντες που είχαν ή και έχουν σχέση με το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας και την πορεία του.
Tο ερώτημα είναι απλό.

Βοηθά καθόλου αυτή η αντίδραση στο να επανέλθει στον σωστό δρόμο αγωνιστικά, αλλά και οικονομικά, η ομάδα;
Κι αν απλώς επιτευχθεί ο αγωνιστικός στόχος για ένα διάστημα, τι γίνεται στη συνέχεια και σε αυτό αλλά και σε άλλους σοβαρούς τομείς;

Το αναφέρω αυτό γιατί πολλές είναι οι περιπτώσεις που και παράγοντες αλλά και μερίδα του κόσμου, ουσιαστικά θέλουν να σώσουν ένα δέντρο και αγνοούν ολόκληρο το δάσος.
Κι όταν συμβαίνει αυτό, η καταστροφή που επέρχεται είναι και άμεση και κυρίως πολύ μεγάλη.

Πολλές είναι οι περιπτώσεις που συνέβη στο παρελθόν και κάποιες ομάδες χρειάστηκαν πολλά έτη για να βρουν τον δρόμο τους, ενώ κάποιες άλλες πληρώνουν ακόμη αμαρτίες και δεν αναφέρομαι μόνο σε μεγάλες ομάδες, αλλά και σε παραδοσιακά ιστορικές ομάδες με πλούσια και αξιοζήλευτη παρουσία στα σαλόνια της κατηγορίας των μεγάλων.

Γι΄ αυτό και χρειάζεται, σε τέτοιες περιπτώσεις, οι πιο ψύχραιμοι και από τις δύο πλευρές να αναλαμβάνουν τον ρόλο του πυροσβέστη και να σβήνουν τις μικρές εστίες της φωτιάς πριν αυτή γιγαντωθεί και τεθεί εκτός ελέγχου.

Θέση μας, ανέκαθεν, ήταν ότι όλα ή τουλάχιστον τα πλείστα από αυτά, λύνονται διαμέσου διαλόγου και όχι με βίαιες και ακραίες ενέργειες.
Ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής, ισχύει ασφαλώς και στον ποδοσφαιρικό χώρο που είναι, όπως πολλοί σωστά υποστηρίζουν, μια μικρογραφία της κυπριακής κοινωνίας.

Κατά τα άλλα, μπαίνουμε σε κρίσιμη περίοδο στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, με την αγωνία να φτάνει σε ψηλά επίπεδα για τα πάνω κυρίως, όπου είναι πολλά τα λεφτά· όμως και στα χαμηλά, μετά την αντεπίθεση της ΕΝΠ, αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον η συνέχεια, ακόμη και για τη δεύτερη ομάδα που θα συνοδεύσει απευθείας την Αλκή στη Β1.

Αγωνία, όμως, επικρατεί και στο κεφάλαιο κριτήρια της ΟΥΕΦΑ που αφορούν τον μήνα Μάρτιο και αυτό ισχύει για τις πλείστες των ομάδων. που ήδη κάποιες από αυτές δημοσιοποίησαν και το ποσό που υπολείπονται για να τα περάσουν.

Αποτελεί τεράστιο βραχνά αυτή η πτυχή για τις ομάδες, ενώ ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος κάποια ή κάποιες από τις εκπροσώπους μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, να μην πληρούν τους όρους συμμετοχής και να μείνουν εκτός.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, το επόμενο δίμηνο θεωρείται και είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, γενικά, και όχι μόνο στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι…