Το να αυτομαστιγωνόμαστε από πρωίας μέχρι νυκτός και να ζητούμε συγγνώμη από τους Τουρκοκυπρίους για τα εγκλήματα που έχουν επισυμβεί αλλά ταυτόχρονα να τηρούμε σιγήν ιχθύος για τα δικά τους εγκλήματα, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι να αποθρασύνουμε και να ενισχύουμε τη στρατηγική και τις επιδιώξεις του βαθέος τουρκικού κράτους και των εγκαθέτων τους στην Κύπρο
Από την ημέρα της κατά πλειοψηφίαν απόφασης της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπως η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος συμπεριλαμβάνεται με πολλές άλλες ιστορικές επετείους στις σχολικές εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, έχει ξεσπάσει μεταξύ των Πολιτικών ηγεσιών αλλά και των απλών πολιτών μια επικίνδυνη σε μέγεθος και διάρκεια αντιπαράθεση, που πλησιάζει τα όρια ενός... ειρηνικού εμφυλίου πολέμου.
Από αφορμή την εσκεμμένη, εξωφρενικά αδικαιολόγητη και στρατηγικά άψογα σχεδιασμένη αντίδραση του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί αλλά και όλης της τουρκικής διπλωματίας, έχει εξαπολυθεί μια ανηλεής εκστρατεία εναντίον όσων υποστηρίζουν το απλό, το φυσιολογικό και το αυτονόητο: Ότι οι Ελληνοκύπριοι έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να τιμούν όπως θέλουν τους σημαντικούς σταθμούς της ιστορικής τους διαδρομής. Και ως ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της ιστορίας μας υπήρξε και το Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950, το οποίο υποστήριξε το 97% του λαού μας, ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε κατάληξή του.
Ως εκ τούτου οι αντιδράσεις, οι φωνασκίες, οι ύβρεις και οι χαρακτηρισμοί που σημειώνονται συνιστούν απλώς την αυτοαναίρεση και την αυτοκατάργησή μας ως λαού και ως ιστορικής οντότητας. Αποτελούν επίσης τη συνέχεια και την προέκταση μιας νοοτροπίας και ενός φαινομένου που εκκολάπτεται και εφαρμόζεται προοδευτικά κατά τα τελευταία χρόνια.
Η νοοτροπία και το φαινόμενο αυτό βασίζονται στην αυτοενοχοποίηση που συστηματικά καλλιεργείται από ορισμένες ηγεσίες και κύκλους, σύμφωνα με τα οποία οι Ελληνοκύπριοι ευθύνονται για ό,τι έχει γίνει στην Κύπρο και ότι οι Τουρκοκύπριοι υπήρξαν απλώς τα θύματα του σοβινισμού, του εθνικισμού και του φανατισμού μας. Το πόσο επιτυχώς εφαρμόζεται η εις βάρος μας τουρκική προπαγάνδα αντανακλάται και στον τρόπο που αντιδρά μερίδα της πολιτικής μας ηγεσίας, αλλά και απλοί πολίτες: Έχουν υιοθετήσει πλήρως την επιχειρηματολογία και το λεκτικό που χρησιμοποιεί ο κατοχικός ηγέτης και τα όργανα του ψευδοκράτους, αλλά και οι αξιωματούχοι της τουρκικής κυβέρνησης, τα οποία προβάλλουν με μανία αυτοκαταστροφικών διαστάσεων.
Ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις άσκησης βίας και διάπραξης εγκλημάτων και ωμοτήτων εις βάρος των Τουρκοκυπρίων, τα οποία μάς οδήγησαν στα σημερινά θλιβερά αδιέξοδα. Όμως, ταυτόχρονα, ουδείς δικαιούται να παραγράφει ή να αποσιωπά το γεγονός ότι η παρούσα θλιβερή διαίρεση της Πατρίδας μας υπήρξε το προϊόν μιας μακροχρόνιας, άρτια σχεδιασμένης και άριστα εκτελεσμένης στρατηγικής, οι ρίζες της οποίας αρχίζουν από την Άγκυρα και χρονολογούνται από το 1956, με την υιοθέτηση του σχεδίου του Νιχάμ Ερίμ.
Προβάλλοντας συνεχώς και υπερτονίζοντας τις δικές μας εγκληματικές πράξεις, τις οποίες διέπραξαν φανατικοί ανεγκέφαλοι και παρασιωπώντας την πολιτική της γενοκτονίας και του αφανισμού του ελληνικού στοιχείου από την Κύπρο, ρίχνουμε άθελα -θέλω να πιστεύω- νερό στον μύλο της τουρκικής προπαγάνδας και γινόμαστε συνεργοί των τουρκικών σχεδιασμών. Το να αυτομαστιγωνόμαστε από πρωίας μέχρι νυκτός και να ζητούμε συγγνώμη από τους Τουρκοκυπρίους για τα εγκλήματα που έχουν επισυμβεί αλλά ταυτόχρονα να τηρούμε σιγήν ιχθύος για τους βιασμούς, τις θηριωδίες, τις εν ψυχρώ δολοφονίες και τις ομαδικές εκτελέσεις εις βάρος ημών των Ελληνοκυπρίων, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι να αποθρασύνουμε και να ενισχύουμε τη στρατηγική και τις επιδιώξεις του βαθέος τουρκικού κράτους και των εγκαθέτων τους στην Κύπρο.
Μέσα από τον εμφύλιο αλληλοσπαραγμό μας, αλλά και μέσα από τις δηλώσεις και τους χαρακτηρισμούς που εκτοξεύονται εναντίον της ιδίας της πλευράς μας -ανεξάρτητα ποιος ή ποιοι την εκπροσωπούν- ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί βρήκε ανέλπιστους συμμάχους για να συνεχίσει απτόητος το έργο που έχει αναλάβει να επιτελέσει: Να μας αποδυναμώσει, να μας καθυποτάξει και να μας εξαφανίσει.
Γι' αυτό και με απίστευτη θρασύτητα κατηγόρησε πρόσφατα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι το μυαλό του είναι... διχασμένο μεταξύ της λύσης και των επόμενων προεδρικών εκλογών. Κατηγορεί, με άλλα λόγια, ως διχασμένη προσωπικότητα -περίπου ως σχιζοφρενή- τον άνθρωπο με τον οποίο έχει χημεία για να εργαστούν μαζί και να πραγματώσουν το όραμα της επανένωσης της Κύπρου!!
Υ.Γ.: Σε μια προσπάθεια διαχείρισης των τουρκικών αντιδράσεων για την ανάγνωση μιας απλής εγκυκλίου, σχετικά με την επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, προβάλλεται από την πλευρά μας το επιχείρημα ότι το γεγονός αυτό «εορτάζεται» με πανηγυρισμούς και παρελάσεις κατά την επέτειο της 1ης Απριλίου 1955. Τι θα γίνει λοιπόν, όταν σε κάποιο μελλοντικό στάδιο η τουρκική πλευρά επαναφέρει τις αντιδράσεις και τις διαφωνίες της για κατάργηση των εκδηλώσεων της επετείου της 1ης Απριλίου 1955, που είχε και αυτή ως στόχο την ένωση με την Ελλάδα; Θα διαλύσουμε τη Δ.Δ.Ο. ή θα μας κηρύξουν πόλεμο οι νεότουρκοι και νεοσουλτάνοι, όταν μάλιστα δεν θα υφίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία;
ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Αλληλεγγύη
