ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΤΑΣΗ
Οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας αυξήθηκαν στην Κύπρο από 21,5% του ΑΕΠ το 2011, στο 23% του ΑΕΠ το 2014, σύμφωνα με τη Eurostat. Ο ίδιος δείκτης ήταν 22,3% το 2012 και 24,2% το 2013. Το 23% του 2014 αντιστοιχεί σε 66 ποσοστιαίες μονάδες, εκφραζόμενες σε ΜΑΔ (Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης).

Σύμφωνα με την κατανομή ανά κατηγορία χρήσης, το 55,5% του συνόλου των κοινωνικών παροχών δόθηκε για παροχές γήρατος και επιζώντων, το 23,3% σε παροχές ασθενείας, υγειονομική περίθαλψη και αναπηρία, το 6,3% σε οικογενειακές παροχές, το 8,6% στην ανεργία και το 6,4% για τη στέγαση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Εν τω μεταξύ, από το 2011, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχουν αυξηθεί ελαφρώς, από 28,3% του ΑΕΠ το 2011 σε 28,7% το 2014, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, της στατιστικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2014, οι δύο κύριες πηγές χρηματοδότησης της κοινωνικής προστασίας σε επίπεδο ΕΕ ήταν εισφορές της γενικής κυβέρνησης από τους φόρους, που αποτελούν το 40% των συνολικών εσόδων και των κοινωνικών εισφορών στο 54%.

Ο μέσος όρος της ΕΕ συνεχίζει να παρουσιάζει σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών. Το 2014, οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία αντιπροσώπευαν τουλάχιστον το 30% του ΑΕΠ στη Γαλλία (34,3%), τη Δανία (33,5%), τη Φινλανδία (31,9%), την Ολλανδία (30,9%), το Βέλγιο (30,3%), την Αυστρία και την Ιταλία (και οι δύο 30,0%).

Αντίθετα, οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία ανήλθαν σε κάτω από το 20% του ΑΕΠ στη Λετονία (14,5%), στη Λιθουανία (14,7%), τη Ρουμανία (14,8%), την Εσθονία (15,1%), τη Βουλγαρία και τη Σλοβακία (και οι δύο 18,5%), τη Μάλτα και την Πολωνία ( τόσο 19,0%), τη Τσεχική Δημοκρατία (19,7%) και την Ουγγαρία (19,9%).

Η μέθοδος υπολογισμού
Το 2014, οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία κατά κεφαλήν σε ΜΑΔ (μονάδες αγοραστικής δύναμης), μέθοδος η οποία εξαλείφει τις διαφορές στα επίπεδα τιμών μεταξύ των χωρών, έδειξαν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.

Μετά το Λουξεμβούργο, οι υψηλότερες δαπάνες ανά κάτοικο καταγράφηκαν στη Δανία, την Ολλανδία και την Αυστρία γύρω στο 35% έως 40% πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ, ακολουθούμενες από τη Γερμανία και τη Γαλλία σε περίπου 30% πάνω από το μέσο όρο, καθώς και το Βέλγιο, τη Φινλανδία και τη Σουηδία σε περίπου 20% παραπάνω.

Το χαμηλότερο κατά κεφαλή ποσοστό δαπανών καταγράφηκε στη Ρουμανία με 70% κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ, και μετά στη Βουλγαρία και τη Λετονία (μεταξύ 65% και 70% κάτω του μέσου όρου). Κατά μέσο όρο στην ΕΕ, παροχές γήρατος και επιζώντων αντιπροσώπευαν το 45,9% του συνόλου των κοινωνικών παροχών το 2014, και ήταν το μεγαλύτερο μέρος των παροχών κοινωνικής προστασίας σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη.

Το μερίδιο των παροχών γήρατος και επιζώντων στο σύνολο ήταν υψηλότερο στην Ελλάδα (65,0%), στην Πολωνία (60,4%), την Ιταλία (58,6%), την Πορτογαλία (57,5%), την Κύπρο (55,5%) και τη Ρουμανία (55,1%), ενώ το χαμηλότερο καταγράφεται στην Ιρλανδία (29,8%), το Λουξεμβούργο (37,7%), τη Γερμανία (39,2%) και το Βέλγιο (40,3%).