ΚΟΙΝΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΑΝΤΩΣ ΟΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ

Οι βουλευτές αξιολογούν όσα είπε στην Επιτροπή Θεσμών ο Α. Ορφανίδης και δηλώνουν…

Μετά τις δύο εμφανίσεις του πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιου Ορφανίδη στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής, ζητήσαμε από βουλευτές μέλη της να μας πουν ποιο ήταν το πλέον ενδιαφέρον ή και το πιο σημαντικό απ' όλα όσα άκουσαν να λέγονται από τον προσκεκλημένο τους. Οι απαντήσεις είναι αρκούντως ενδιαφέρουσες, αλλά και μακροσκελείς, οι περισσότερες.

Υποχρεωτικά τις έχουμε περικόψει για να χωρέσουν σε δυο σελίδες της εφημερίδας μας. Επειδή ακριβώς ο χώρος είναι περιορισμένος, δεν θα προβούμε σε εκτιμήσεις για τα λεχθέντα υπό των βουλευτών. Παραθέτουμε όσα μας είπαν, περιληπτικά. Να σημειώσουμε επίσης ότι λόγω χρόνου ο Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών, βουλευτής του ΔΗΣΥ Ζαχαρίας Ζαχαρίου, δεν μπόρεσε να απαντήσει στο ερώτημά μας. Τέλος πρέπει να πούμε ότι, από πλευράς Αλληλεγγύης, η απάντηση δεν είχε έρθει στα γραφεία μας μέχρι την ώρα που το κείμενο έπρεπε να παραδοθεί στο τυπογραφείο.

Ειρήνη Χαραλαμπίδου, ΑΚΕΛ: Φταίει ο Χατζηπετρής

Ενδιαφέρον είναι ότι επέλεξαν κάποιοι να κάνουν μικροπολιτικά παιχνίδια αντί να επικεντρώσουν τα ερωτήματά τους στην πενταετία Ορφανίδη, η εγκληματική ανεπάρκεια της οποίας διέλυσε το τραπεζικό σύστημα. Ο κ. Ορφανίδης επανέλαβε τις εμμονές του και φυσικά αναγνώρισε στον εαυτό του το αλάθητο του Πάπα.

Απέφυγε να δώσει εξηγήσεις πώς ο ίδιος ενέκρινε ELA 5,2 δις για την Μαρφίν Λαϊκή χωρίς να πληροί τα κριτήρια, βάζοντάς την στον αναπνευστήρα. Στις 29/2/12 η Μαρφίν ανακοίνωνε ζημιές 3,6 δις, ίδια κεφάλαια μόλις 600 εκ., χωρίς να είναι σε θέση να ανακοινώσει βασικό δείκτη ιδίων κεφαλαίων, χωρίς να έχει συμφωνήσει με το κράτος οικονομική στήριξη, με μόνες αναφορές «περί ενδιαφέροντος από αξιόπιστους επενδυτές».

Μας είπε ότι αυτός έδιωξε τον Βγενόπουλο. Είναι δυνατόν να μην κατανοεί πως έπρεπε να τον στείλει κατευθείαν στον Γενικό Εισαγγελέα; Αλλά πώς να το κάνει αυτό όταν επέτρεψε στον κ. Βγενόπουλο να καταληστεύσει τη Λαϊκή και να στέλνει τα χρήματα των Κυπρίων καταθετών για δανειοδοτήσεις των φίλων του και των εταιρειών του;

Εκπληκτική και η επιμονή του για κερδοφόρες προβλέψεις για τη Uniastrum, μια καταστροφική επένδυση για την Τρ. Κύπρου με ζημιές άνω των 700 εκ. Οι μόνοι που τοποθετήθηκαν υπέρ αυτής της εξαγοράς ήταν οι Ορφανίδης, Ηλιάδης και οι νομικοί σύμβουλοι της Τράπεζας. Επαρκείς εξηγήσεις δεν έδωσε ούτε για την εποπτεία που όφειλε να ασκήσει για την αγορά ελληνικών ομολόγων από τις δυο συστημικές τράπεζες, επιτρέποντας την έκθεσή τους σε τεράστιους κινδύνους. Ίδια συμπεριφορά με τα αξιόγραφα. Επέτρεψε στις τράπεζες να ξεγελάσουν τους καταθέτες προκειμένου να αντλήσουν κεφάλαια.

Είναι προφανές πως για τον κ. Ορφανίδη «φταίει για όλα ο Χατζηπετρής».

Ζαχαρίας Κουλίας, ΔΗΚΟ: Έγκλημα-ανοσιούργημα

Η κατάθεση Ορφανίδη έδωσε την έκταση ενός τεράστιου οικονομικού εγκλήματος ύψους πέραν των 40 δις. Οργή και αγανάκτηση προκαλεί στον ανθρώπινο νου όταν τέτοιας εκτάσεως οικονομικό ανοσιούργημα διεπράχθη μέσα από τους μηχανισμούς της κυβερνητικής μηχανής, προεξαρχούσης της Κεντρικής Τράπεζας, κανοναρχούμενου του συμβάντος από τα πλέον υψηλόβαθμα στελέχη ενός κράτους.

Αξιοσημείωτον δε και φαινόμενο μοναδικό σε όλην αυτήν τη σύμπραξη τοιούτου οικονομικού ανοσιουργήματος είναι ότι ουδείς ομιλεί και ουδείς διαμαρτύρεται, αν και πλείστα μάτια και αφτιά γνώριζαν το εγκλήμα. Μοναδική εξαίρεση ο Αθανάσιος Ορφανίδης, ο οποίος δεν εφείσθη κόπων και μόχθων να ερευνά, να γράφει και να καταγγέλλει ξεκάθαρα ότι διεπράχθη μέγα οικονομικόν έγκλημα εις βάρος του τόπου και του λαού.

Στις συνεδρίες της Βουλής ο Α. Ορφανίδης εισέπραξε την οργή των βουλευτών του ΑΚΕΛ κατά τρόπο προκλητικό, ενώ χλιαρή έως αμυδρή ήταν η συμμετοχή του ΔΗΣΥ, με εξαίρεση τον Πρόεδρο της Επιτροπής, Ζαχαρία Ζαχαρίου.

Εντυπωσιακό γεγονός και συμπέρασμα: Αυτός που τελικά κατάφερε να διώξει τον Βγενόπουλο και την παρέα του ήταν ο Αθανάσιος Ορφανίδης. Να θυμίσω ότι τότε ο Δ. Χριστόφιας έστρωσε ερυθρόν πορφυρίζοντα τάπητα για να διαβεί την πύλη του Προεδρικού ο κ. Βγενόπουλος.

Το κακό μπορούσε να αποφευχθεί, όπως κατέθεσε ο Α. Ορφανίδης, αν ο Υπουργός Β. Σιαρλή αφήνετο να κάνει τη δουλειά του έστω και την υστάτη. Τον παρεμπόδισε όμως ο κ. Χριστόφιας με την περιβόητη δήλωση «κάτι ξέρει και ο Σιαρλής από οικονομικά αλλά δεν θα αφήσω τους μανδαρίνους του Υπουργείου Οικονομικών……….».

Η οικονομική καταστροφή θα μπορούσε να αποφευχθεί ακόμη και επί Ν. Αναστασιάδη αν δεν δεχόμασταν τα παραφουσκωμένα νούμερα της PIMCO: Από 2 δις σε 10 δις.

Όλος ο σχεδιασμός έγινε επί Χριστόφια, όταν αποδέχθηκε το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων χωρίς καμία αξίωση. Η Ελλάδα αξίωσε και πήρε 50 δις. Ο παρών κ. Χριστόφιας ήπιε το αμίλητο νερό.

Να θυμίσω ότι ο Α. Ορφανίδης κατέθεσε ότι ο τότε Πρόεδρος Δ. Χριστόφιας, παρεμβαίνοντας τηλεφωνικά από τη Σερβία, όπου βρισκόταν σε επίσημη επίσκεψη, του ζήτησε ικανοποίηση απορριφθέντος αιτήματος του Βγενόπουλου για να αυξηθεί το κεφάλαιο της ΜIG στη Λαϊκή. Ο κ. Ορφανίδης απάντησε κατηγορηματικά όχι.

Πολλοί φωνασκούν ότι ο κ. Ορφανίδης δεν ασκούσε τον εποπτικό του ρόλο. Για την ιστορία και την αλήθεια, η τότε κυβέρνηση Χριστόφια επέκρινε τον κ. Ορφανίδη για αυστηρή και άτεγκτη εποπτεία και συχνά πυκνά του ζητούσαν να τη χαλαρώσει. Ασφαλώς τα κακά μάς βρήκαν όταν έφυγε ο κ. Ορφανίδης και μπήκαν σε εφαρμογή οι επιλογές Χριστόφια.

Τέλος, να αναφέρω ότι εμπράκτως και χρηματικώς ο κ. Βγενόπουλος αναγνώρισε ως φίλους του το ΑΚΕΛ και τον ΔΗΣΥ, χρηματοδοτώντας τους δεόντως διά της FOCUS.

Ηλίας Μυριάνθους, ΕΔΕΚ: Επιβεβαίωση

Είναι γεγονός ότι, μετά την κατάθεση Α. Ορφανίδη, έχουν επιβεβαιωθεί όλα όσα γνωρίζαμε μέσα από δημοσιεύματα αλλά και τις καταθέσεις στην Επιτροπή Πική.
Δυστυχώς, διεφάνη ότι διάφορες πολιτικές παρεμβάσεις αλλά και αποφάσεις έδιναν στον Α. Βγενόπουλο το δικαίωμα να λειτουργεί χωρίς όρια και κανόνες, αφού με διάφορες χρηματοδοτήσεις εξασφάλιζε το δικαίωμα αυτό. Έτσι, κανένας δεν τολμούσε να βάλει φρένο στις ενέργειές του, που οδήγησαν τη Λαϊκή στην κατάρρευση.

Διεφάνη, επίσης, ότι υπάρχουν σημαντικά στοιχεία στην Κεντρική Τράπεζα αλλά και στο Υπουργείο Οικονομικών, που δεν έχουν ακόμα κατατεθεί και που θα ρίξουν αρκετό φως στην όλη υπόθεση.

Γι’ αυτό είναι αναγκαίο, τόσο όλοι όσοι ήταν Υπουργοί Οικονομικών από το 2008 μέχρι σήμερα, όσο και όλοι όσοι ήταν κεντρικοί τραπεζίτες, να κληθούν στην Επιτροπή Θεσμών για να πουν όσα σημαντικά γνωρίζουν. Αναγκαίο επίσης είναι να βρεθεί τρόπος για ενημέρωσή μας για το ξεπούλημα των καταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Είναι σημαντικό τόσο ο τότε Έλληνας Υπ. Οικονομικών κ. Στουρνάρας, όσο και ο κ. Προβόπουλος, να μιλήσουν για το θέμα αυτό.

Επίσης, οποιαδήποτε έγγραφα και αλληλογραφία για την κατάρρευση του τραπεζικού μας συστήματος, τα οποία βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, πρέπει να κατατεθούν επίσημα στη Βουλή.

Το συμπέρασμα είναι ότι υπάρχουν πολιτικές, ίσως και ποινικές ευθύνες για όσους διαχειρίζονταν τότε την οικονομία. Τεράστιες ευθύνες έχει η διακυβέρνηση Χριστόφια για τον ερασιτεχνικό τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τα δημοσιονομικά αλλά και το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων. Ευθύνες υπάρχουν επίσης και στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν τον ELA της Λαϊκής μέσα από παρεμβάσεις που έγιναν προς τον Π. Δημητριάδη, ο οποίος έδειξε αδυναμία να θέσει όρια. Ευθύνες, επίσης, υπάρχουν στον Π. Δημητριάδη, για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε την Pimco και για το ότι δέχθηκε χωρίς αμφισβήτηση τα στοιχεία που του παρουσίασε.

Ευθύνη, επίσης, για το κούρεμα των καταθέσεων και την αποξένωση των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα έχει και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος θα μπορούσε να ζητήσει να επανεξεταστούν οι αριθμοί της Pimco, για να έχει χρόνο να ενημερωθεί και να θέσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενώπιον των ευθυνών της για την παράνομη παραχώρηση ELA στη Λαϊκή.

Φυσικά άμοιρος ευθυνών δεν είναι ούτε και ο Α. Ορφανίδης, ο οποίος βλέποντας ότι ο Α. Βγενόπουλος διαχειριζόταν αυθαίρετα τη Λαϊκή, ασχέτως αν του έκαναν πλάτες τότε από το Προεδρικό, θα μπορούσε να ζητήσει τη στήριξη της Βουλής.

Τέλος, ευθύνη είχε και η Βουλή, γιατί την κρίσιμη ώρα λειτούργησε με το συναίσθημα και σε κλίμα πανικού, με αποτέλεσμα να ληφθούν λανθασμένες αποφάσεις.

Άννα Θεολόγου, Συμμαχία: Δεν κατηγόρησε τον Βγενόπουλο

Ο κ. Ορφανίδης επέμενε στη μελέτη της PIMCO και στο ότι «φούσκωσε» επίτηδες τους αριθμούς, ώστε να δείχνει χρεοκοπημένο το σύστημα, τονίζοντας ότι έπρεπε να κάνει τη μελέτη εξ αρχής η BLACKROCK. Για όσους δεν γνωρίζουν, η BLACKROCK είχε συμφέροντα με τον κ. Βγενόπουλο μέσω της MIG και δεν θα ήθελε να φανεί το μέγεθος της κακοδιαχείρισης.

Δημιουργεί, επίσης, προβληματισμό το γεγονός ότι ο κ. Ορφανίδης, ενώ στις επιστολές του προς την τότε διοίκηση Βγενόπουλου επισημαίνει σημαντικότατες ατασθαλίες, βάζοντας και περιορισμούς στις εργασίες της τράπεζας, εντούτοις δεν κατηγόρησε στην Επιτροπή Θεσμών τον κ. Βγενόπουλο, που ήταν ο πλέον υπεύθυνος της κατάχρησης των κεφαλαίων της Λαϊκής.

Σημειώνεται ακόμα το γεγονός ότι, όταν ο κ. Ορφανίδης ερωτάτο για τον εποπτικό του ρόλο για τα αξιόγραφα ή για τη μεγάλη έκθεση των δανειοληπτών σε χρηματοδοτήσεις ξένου συναλλάγματος, απαντούσε: «Δεν γνωρίζω, να ρωτήσετε τους υπαλλήλους της Κεντρικής». Αυτά δημιουργούν αρνητικά σημεία της εποπτείας του κ. Ορφανίδη.

Το άκρον άωτον όμως της ευθυνοφοβίας του κ. Ορφανίδη είναι ότι έριξε την ευθύνη για τη συγχώνευση της Μαρφίν Εγνατία με τη Μαρφίν Λαϊκή, στον Έφορο Εταιρειών, καθότι η συγχώνευση έγινε με αίτηση στο δικαστήριο από τα Διοικητικά Συμβούλια των δύο τραπεζών, δηλαδή τα ίδια άτομα αφού διοικούσε και τις δύο ο κ. Βγενόπουλος. Μπορούσε όμως ο ίδιος, ως εποπτική Αρχή, να ζητήσει να αναιρεθεί η αίτηση, αφού η Εγνατία ήταν ήδη χρεοκοπημένη.

Γιώργος Περδίκης, Οικολόγοι: Ούτε ίχνος αυτοκριτικής

Από την κατάθεση Ορφανίδη ξεχώρισα την ανυπαρξία έστω και ίχνους αυτοκριτικής. Αυτό τον άφησε εκτεθειμένο έναντι της έντονης κριτικής του ΑΚΕΛ, η οποία στηρίζεται σε κάποια σοβαρά σημεία, τα οποία ανέδειξε και η πολυσέλιδη έκθεση της Επιτροπής Θεσμών.

Η ανεξέλεγκτη πιστωτική επέκταση των κυπριακών τραπεζών, οι άστοχες και αλόγιστες ενέργειες των τραπεζιτών, η ύποπτη συμπεριφορά και πρακτικές του κ. Βγενόπουλου, η αγορά των ελληνικών ομόλογων από τις κυπριακές τράπεζες, η συγχώνευση της Λαϊκής με τη Marfin, είναι νομίζω ο κοινός τόπος της κριτικής όλων και το εφαλτήριο της δριμύτατης κριτικής του ΑΚΕΛ.

Ο κ. Ορφανίδης, από την άλλη, αντεπιτίθεται με δριμύτητα κατά του ΑΚΕΛ και της Κυβέρνησης Χριστόφια. Για κάθε ένα από τα πιο πάνω ο κ. Ορφανίδης έχει και μια εξήγηση, που πάντα οδηγεί σε ευθύνες άλλων. Ο ίδιος είτε δεν ήξερε είτε δεν μπορούσε είτε παραπλανήθηκε είτε απλώς πήρε την απόφαση με βάση τα τότε ισχύοντα δεδομένα. Ισχυρίζεται ότι όση κι αν ήταν η ζημιά όλων αυτών των πράξεων, τις οποίες ο ίδιος απέτυχε να αποτρέψει ή περιορίσει, δεν ήταν αρκετή για να καταστρέψει την κυπριακή οικονομία.

Κοστολογεί τη θεραπεία αυτών των πληγών γύρω στα 2.5 δισεκατομμύρια (Ιούνιος 2012), τα οποία εύκολα θα μπορούσαν να καλυφθούν με ένα μικρό λογικό μνημόνιο. Επιμένει ότι ήταν οι εσκεμμένες και σχεδιασμένες εγκληματικές ενέργειες της Κυβέρνησης Χριστόφια και του Π. Δημητριάδη που προκάλεσαν την κατάρρευση και έφεραν το κούρεμα και το μνημόνιο.

Στο βασικό αφήγημα ο κ. Ορφανίδης ήταν πειστικός. Εκεί που με απογοήτευσε τραγικά είναι στις εξηγήσεις που έδωσε για τις ενέργειες που ανέλαβε για αποτροπή της κλοπής των αξιογράφων ή για να προστατεύσει τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο. Οι δικαιολογίες που μας έδωσε ήταν ευτελείς.

Εν κατακλείδι, εάν πρόσφερε κάτι ο κ. Ορφανίδης, είναι να ξαναβάλει στο τραπέζι το ζήτημα των ευθυνών και το αίτημα για τιμωρία των υπευθύνων για την τραπεζική απάτη και την οικονομική καταστροφή. Τον λόγο έχουν η Βουλή, ο Γ. Ελεγκτής και ο Γ. Εισαγγελέας.

Χρίστος Χρίστου, ΕΛΑΜ: Ευθύνες Χριστόφια-Αναστασιάδη

Η κατάθεση Ορφανίδη αφήνει τεράστια κενά. Κατάφερε να δημιουργήσει περισσότερα ερωτήματα απ' όσα έλυσε. Πιστεύουμε ότι και ο ίδιος φέρει μερίδιο ευθύνης για όσα οδήγησαν στην οικονομική καταστροφή. Απαντώντας όμως γενικόλογα προσπαθεί να αποποιηθεί τις ευθύνες του.

Παράλληλα, όμως, όσα είπε κατέδειξαν τεράστιες πολιτικές ευθύνες, που βαραίνουν πάρα πολλούς και κυρίως τη διακυβέρνηση του ΑΚΕΛ, αλλά και τη διακυβέρνηση του ΔΗΣΥ. Η μια μπορούσε να γλιτώσει την Κύπρο από τον δανεισμό, παρά να την αφήσει στα νύχια της Τρόικας, ενώ η άλλη μπορούσε να αποφύγει το κούρεμα. Αντ’ αυτού και οι δύο κυβερνήσεις δεν έπραξαν απολύτως τίποτα, οδηγώντας όλους εμάς στο συμπέρασμα ότι η οικονομική κρίση ήρθε στοχευμένα, για αλλότριους σκοπούς.

Είναι πραγματικά τραγικό, να βλέπουμε ότι οι δύο πρόεδροι που φέρουν ξεκάθαρα ευθύνη μένουν στο απυρόβλητο και δεν καλούνται να δώσουν εξηγήσεις.

Αυτό όμως που ευθαρσώς δηλώνουμε είναι ότι δεν θα επιτρέψουμε για ακόμα μια φορά, ακόμα ένα σκάνδαλο να θαφτεί σε κάποιο συρτάρι με αζήτητα. Ο λαός έχει δικαίωμα να γνωρίζει ποιοι ευθύνονται για την οικονομική καταστροφή και εμείς, ως Ε.ΛΑ.Μ., απαιτούμε να υπάρξει επιτέλους τιμωρία.