Όλο και περισσότερες γυναίκες επιθυμούν την ένταξή τους σε διεθνή κινητικότητα
Έρευνα της PwC αποκαλύπτει, ωστόσο, το χάσμα μεταξύ των προσδοκιών του γυναικείου ανθρώπινου δυναμικού και των ευκαιριών που προσφέρουν οι εργοδότες

Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας της Γυναίκας, η PwC διεξήγαγε έρευνα ανάμεσα σε 3.937 επαγγελματίες από 40 χώρες, με σκοπό την καταγραφή των εμπειριών και προσδοκιών τους σε ό,τι αφορά τη διεθνή κινητικότητα. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 2.285 γυναίκες και 1.652 άνδρες. Παράλληλη έρευνα ανάμεσα σε 134 εκτελεστικά στελέχη αρμόδια για θέματα παγκόσμιας κινητικότητας αποτυπώνει τις σημερινές τάσεις στους τομείς της κινητικότητας, της διαχείρισης ταλέντου και της ποικιλομορφίας.

Η έκθεση, με τίτλο «Moving mobility: Moving women with purpose», αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες που θεωρούν ότι ο σημερινός εργοδότης τους προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε άνδρες και γυναίκες για διεθνή κινητικότητα είναι κατά 19% λιγότερες από τους άνδρες. Ωστόσο, οι ευκαιρίες για απόκτηση διεθνούς εμπειρίας είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στη λίστα των επιθυμητών χαρακτηριστικών ενός εργοδότη, καθώς το 64% των γυναικών τις θεωρούν ζωτικής σημασίας για την επιλογή και παραμονή τους σε μια θέση εργασίας.

Έλλειψη ευθυγράμμισης μεταξύ κινητικότητας και ποικιλομορφίας
Η έκθεση διαπιστώνει μιαν άνευ προηγουμένου ζήτηση για κινητικότητα εκ μέρους των γυναικών, η οποία ωστόσο δεν αντανακλάται σε πραγματικούς αριθμούς, καθώς περισσότερα από τα μισά εκτελεστικά στελέχη (57%) αρμόδια για θέματα παγκόσμιας κινητικότητας δηλώνουν ότι οι γυναίκες εργαζόμενες στον οργανισμό τους υπο-εκπροσωπούνται στον συγκεκριμένο τομέα. Ενώ το 60% των πολυεθνικών αξιοποιούν την κινητικότητα για να αναπτύξουν τη σειρά διαδοχής των μελλοντικών ηγετικών στελεχών, μόλις το 22% λαμβάνουν ουσιαστικά μέτρα για αύξηση των επιπέδων κινητικότητας των γυναικών. Εξίσου χαμηλό είναι και το ποσοστό των ηγετικών στελεχών αρμόδιων για τα συγκεκριμένα θέματα που δηλώνουν ότι υπάρχει ευθυγράμμιση μεταξύ των στρατηγικών κινητικότητας και ποικιλομορφίας του οργανισμού τους.

Αμφισβήτηση των στερεότυπων των φύλων
Η έκθεση της PwC αμφισβητεί ορισμένες υποθέσεις και στερεότυπα των φύλων, π.χ. ότι οι γυναίκες με παιδιά δεν επιθυμούν να εργαστούν στο εξωτερικό ή ότι οι γυναίκες δεν επιθυμούν να μετακινηθούν, καθώς αυτό θα έθετε σε κίνδυνο το υψηλότερο εισόδημα των συντρόφων τους. Κατ’ ακρίβειαν, το 41% των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα και δήλωσαν ότι επιθυμούν να αναλάβουν εργασία στο εξωτερικό είναι γονείς, σε σύγκριση με το 40% των ανδρών. Επίσης, το 77% των γυναικών, των οποίων ο σύντροφος έχει τη δική του καριέρα, αμείβονται ισότιμα ή περισσότερο από τον σύντροφό τους, καθιστώντας την πρόκληση αυτή έναν παράγοντα κινητικότητας για τους οργανισμούς σε ό,τι αφορά τη διαχείριση ταλέντου τόσο ανδρών όσο και γυναικών.

Πρόγραμμα κινητικότητας
Τρία από τα τέσσερα σημαντικότερα επαγγελματικά ζητήματα που προβληματίζουν τις γυναίκες σε σχέση με την ανάληψη μιας εργασίας στο εξωτερικό αφορούν τον επαναπατρισμό. Ο κυριότερος προβληματισμός σχετίζεται με τον ρόλο τους εντός του οργανισμού μετά την ολοκλήρωση της εργασίας και την επιστροφή τους (44%). Επίσης, η έρευνα επισημαίνει ότι η ευελιξία και οι επιλογές που προσφέρονται στα σχετικά πακέτα εργασίας θα καθιστούσαν τα προγράμματα διεθνούς κινητικότητας πιο ελκυστικά για τις γυναίκες (80%). Προκλήσεις και κενά παρατηρούνται μεταξύ άλλων στα ακόλουθα ζητήματα:

*Το 74% των ερωτηθέντων (γυναίκες και άνδρες) δήλωσαν ότι η καλύτερη χρονική περίοδος για ολοκλήρωση ενός προγράμματος κινητικότητας είναι τα πρώτα έξι χρόνια της σταδιοδρομίας τους. Ωστόσο, το 33% των οργανισμών δεν προσφέρουν σήμερα ευκαιρίες για κινητικότητα στο πρώιμο αυτό στάδιο.

*Το 65% των γυναικών θα επιθυμούσαν μεγαλύτερη διαφάνεια στις ευκαιρίες για εργασία στο εξωτερικό εντός του οργανισμού τους.

*Λιγότερες από τις μισές γυναίκες (49%) συμφωνούν ότι ο οργανισμός τους διαθέτει επαρκή αριθμό γυναικών, που λειτουργούν ως πρότυπο με επιτυχημένη εμπειρία σε διεθνή εργασία.

*Οι προορισμοί που προτιμούν οι επαγγελματίες για εργασία στο εξωτερικό συχνά διαφέρουν από τις ευκαιρίες που προσφέρονται. Το 48% των γυναικών και το 35% των ανδρών δηλώνουν ότι δεν θα δέχονταν ποτέ μίαν απόσπαση στη Μέση Ανατολή, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για την Αφρική είναι 43% για τις γυναίκες και 39% για τους άνδρες.